بر اساس دادههای شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، از جمعیت کل ۲۰ میلیون و ۲۵۰ هزار و ۵۴۰ نفری روستاهای ایران، تعداد ۱۷ میلیون و ۷۵۷ هزار و ۲۸۳ نفر از خدمات آبرسانی بهرهمند هستند. این ارقام نشان میدهد که گسترش زیرساختهای حوزه آب روستایی و فراهم کردن آب شرب پایدار برای روستانشینان، همچنان یکی از برنامههای کلیدی صنعت آب و فاضلاب کشور محسوب میشود. مطابق با جدیدترین گزارش مشترک سازمان جهانی بهداشت و یونیسف (WHO/UNICEF JMP) در سال ۲۰۲۴، تنها ۶۰ درصد از جمعیت روستایی در سراسر جهان به آب آشامیدنی ایمن و مدیریتشده دسترسی داشتهاند. مقایسه این عدد با پوشش ۸۷.۷ درصدی روستاهای ایران، حاکی از فاصله ۲۷.۷ واحد درصدی به نفع کشورمان است. البته لازم به ذکر است که معیارهای بینالمللی برای آب آشامیدنی ایمن، افزون بر برخورداری از منبع بهداشتی، مواردی همچون وجود آب در محل زندگی، دسترسی به آن در زمان نیاز و پاک بودن از هرگونه آلودگی شیمیایی و میکروبی را شامل میشوند؛ در نتیجه، این مقایسه در برگیرنده دو شاخص با مفاهیم آماری متفاوتی است. در بخش شهری نیز، از مجموع جمعیت ۷۳ میلیون و ۳۲ هزار و ۵۰۹ نفری شهرهای کشور، ۷۲ میلیون و ۹۷۱ هزار و ۲۵ نفر تحت پوشش شبکه آبرسانی قرار دارند که این میزان معادل ۹۹.۹۲ درصد از جمعیت شهری است. با وجود بالا بودن ضریب نفوذ آبرسانی در شهرها و روستاها، تکمیل و توسعه زیرساختها در روستاهای کمبرخوردار و دورافتاده، همچنان در صدر اولویتهای صنعت آب و فاضلاب قرار دارد؛ زیرا استمرار خدماترسانی در این نواحی مستلزم پایداری در تأمین آب، بهبود کیفیت خدمات و کاستن از وابستگی روستاها به روشهای جایگزین است. منبع: وزارت نیرو