بهترین ظروف یکبار مصرف کدامند؟

اگر ظروف یکبار مصرف را روی شعله آتش بگیرید، در صورتی که مثل کاغذ بسوزد و تبدیل به خاکستر شود، نشان‌دهنده این است که گیاهی و از نشاسته بوده، پلی لاکتیک اسید دارد اما اگر آب شد و چکه کرد، به این معنی است که پلی اتلین و پروپیلن دارد.
 
 مرتضی نیک‌سرشت، دبیر انجمن صنایع پلاستیک استان تهران در این باره می‌گوید: ظروف یک بار مصرف از مواد مختلفی ساخته می‌شوند، بهترین ظروف برای استفاده از مواد گرم، پلی پروپیلنی هستند و نشانه آنها این است که لیوان‌ها نرم هستند و در صورت فشار دادن نمی‌شکنند و به حالت اولیه خود برمی‌گردند، دسته دوم از لیوان‌های تولید شده لیوان‌های پلی استایرنی هستند که این لیوان‌ها اصولاً شکننده‌اند و کمی شفاف‌تر از لیوان‌های دسته اول هستند.به گفته او، استایرن یک ماده خوشبوکننده است که در مواد غذایی هم استفاده می‌شود،  سازمان بهداشت امریکا استفاده از این ماده را به مقدار شش در هزار واحد مجاز اعلام کرده است. از سوی دیگر این ماده به مقدار فراوان در ماءالشعیر و توت‌فرنگی وجود دارد، براساس محاسباتی که انجام شده، در یک شیشه ماءالشعیر بیش از 400 برابر یک لیوان یک بار مصرف استایرن وجود دارد.

تولید ظروف گیاهی ایرانی دروغی بیش نیست

دبیر انجمن صنایع پلاستیک استان تهران در ادامه درباره لیوان‌های کاغذی و گیاهی موجود در بازار می‌گوید: در مورد لیوان‌های کاغذی اگر به جداره داخلی لیوان نگاه کنید، یک رویه نازک پروپیلن و پلی اتیلن دیده می‌شود، از سوی دیگر در ایران کلاً تولیدکننده ظروف گیاهی نداریم و اینها دروغی بیش نیست، چراکه هزینه تولید ظروف گیاهی 40 برابر ظروف یک بار مصرف بوده و اصلاً توجیه اقتصادی ندارد.او با اشاره به آزمایشی که می‌تواند برای تشخیص گیاهی یا غیرگیاهی بودن این دسته از لیوان‌ها و ظروف انجام داد، می‌افزاید: تشخیص این ظروف یک آزمایش ساده شعله دارد، بدین صورت که اگر این ظروف را روی شعله آتش بگیرید، در صورتی که مثل کاغذ بسوزد و تبدیل به خاکستر شود، نشان‌دهنده این است که گیاهی و از نشاسته بوده، پلی لاکتیک اسید دارد اما اگر آب شد و چکه کرد، به این معنی است که پلی اتلین و پروپیلن دارد. نیک سرشت معتقد است: تولیدکنندگان ظروف گیاهی ادعایشان این است که در بهترین حالت 20 درصد نشاسته به ظروف پروپیلنی اضافه می‌کنند؛ بنابراین 80 درصد پروپیلن در این ظروف موجود است.

در گذشته از لیوان‌های شیشه‌ای برای مراسمی مانند محرم استفاده می‌شد که ممکن بود فقط با یک شستن ساده، آن را دوباره مصرف کنند و این باعث می‌شد که بیماری‌های مختلف بین دیگران سرایت کند. دبیر انجمن صنایع پلاستیک استان تهران با بیان مطلب فوق اضافه می‌کند: در حال حاضر حتی کشورهای اروپایی نیز جایگزین بهتری از پلیمرها برای تولید ظروف یک بار مصرف پیدا نکرده‌اند، چنانچه ما بتوانیم ماده ایده‌آلی را به دست بیاوریم که با استفاده از آن ماده شیمیایی وارد بدن نشود، قطعاً بسیار خوب است اما در بحث تولید یکی از موارد مهم توجیه‌پذیر بودن تولید از لحاظ اقتصادی است؛ بنابراین در وضعیت فعلی مجبور هستیم از همین مواد استفاده کنیم.