به گزارش ایران اکونومیست؛» با گذشت بیش از ۱۱۷ روز از مهلت قانونی تعیین قیمت خرید تضمینی محصولات کشاورزی، هنوز نرخ نهایی خرید گندم برای سال زراعی جدید مشخص نشده است. این تأخیر که با واکنش منفی کشاورزان و تشکلهای بخش کشاورزی روبرو شده، برنامهریزی تولیدکنندگان را با چالش مواجه کرده و نگرانیها درباره امنیت غذایی کشور را افزایش داده است. تعیین بهموقع و متناسب نرخ خرید تضمینی گندم، نقشی کلیدی در حفظ انگیزه تولیدکنندگان و تأمین نیاز داخلی ایفا میکند، اما تأخیر در این زمینه به چالشی تکراری در بخش کشاورزی تبدیل شده است. این در حالی است که برنامه هفتم توسعه بر خودکفایی در تولید محصولات اساسی از جمله گندم تأکید دارد. غلامرضا نوری، وزیر جهاد کشاورزی، در ۱۳ آبان ماه ابراز امیدواری کرده بود که توافق نهایی در شورای قیمتگذاری حاصل شود، اما حدود دو هفته پس از این اظهارات، هنوز خبری از اعلام رسمی نرخ خرید تضمینی گندم نیست. پیمان عالمی، رئیس اتاق اصناف کشاورزی، با انتقاد از روند تعیین قیمت، دلیل این تأخیر را عدم حضور نمایندگان سازمان برنامه و بودجه و وزارت امور اقتصادی و دارایی در جلسات شورای قیمتگذاری عنوان کرد. وی با تأکید بر اهمیت راهبردی گندم در امنیت غذایی، هشدار داد که بیتوجهی به بخش کشاورزی میتواند مخاطرات جدی برای استقلال و امنیت غذایی کشور به همراه داشته باشد. عالمی همچنین پیشبینی کرد که در صورت عدم بهبود شرایط، سطح زیر کشت گندم کاهش یافته و تأمین نیاز کشور با نگرانی جدی مواجه خواهد شد. علیقلی ایمانی، مدیرعامل بنیاد ملی گندمکاران، نیز با اشاره به هفت جلسه بینتیجه شورای قیمتگذاری، اعلام کرد که کشاورزان خواستار تعیین نرخ ۱۰۰ هزار تومان برای هر کیلوگرم گندم هستند، در حالی که پیشنهاد ۸۵ هزار تومان نیز مطرح شده بود. وی با اشاره به افزایش ۶۵ درصدی قیمت تراکتور و سایر هزینههای تولید، تأکید کرد که برای پایداری تولید، لازم است موانع پیش روی کشاورزان برطرف و سیاستهای حمایتی مناسب اتخاذ شود. ایمانی هشدار داد که تأخیر در اعلام قیمت خرید تضمینی گندم میتواند به کاهش سطح زیر کشت و در نتیجه، به چالش کشیدن تحقق خودکفایی گندم منجر شود. کشاورزان در حالی کشت محصول خود را آغاز کردهاند که از قیمت فروش آن بیاطلاع هستند و این بلاتکلیفی، همراه با افزایش هزینههای تولید، انگیزه آنها را تحت تأثیر قرار داده و برنامهریزی برای تأمین گندم مورد نیاز کشور و اهداف خودکفایی را با مشکل مواجه میکند. تعیین تکلیف سریع قیمت خرید تضمینی گندم و توجه به هزینههای واقعی تولید، ضرورتی است که میتواند از تغییر الگوی کشت و کاهش انگیزه گندمکاران جلوگیری کند.