به گزارش ایران اکونومیست؛ بهروز مقدم، مجری باسابقه و از چهرههای قدیمی تلویزیون که چندی پیش بهدلیل عارضهای نخاعی در یکی از بیمارستانهای تهران بستری شده بود، با حالی رو به بهبود در منزل به سر میبرد. او از این بهبودی نسبی ابراز خرسندی کرد، اما با این حال از بیمهری مسئولان تلویزیون و دور ماندن از قاب تلویزیون هم گلههای خود را مطرح کرد.
بهروز مقدم ـ مجری باسابقه و از چهرههای قدیمی تلویزیون ـ که طی سالهای اخیر بهدلیل شرایط جسمی و دوری از قاب تلویزیون کمتر در محافل عمومی دیده میشد، این روزها پس از ترخیص از بیمارستان، دوران نقاهت خود را در منزل سپری میکند.
او که چندی پیش بهعلت عارضهای نخاعی در یکی از بیمارستانهای تهران بستری شده بود، اکنون با حالی رو به بهبود در خانه به سر میبرد و از بهبودی نسبی خود ابراز خرسندی کرده است.
مقدم فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه ۶۰ با برنامههای ترکیبی و مسابقهای آغاز کرد و با اجرای برنامههایی چون «جدی نگیرید» و ویژهبرنامههای نوروزی مطرح شد. سبک خاص اجرا، او را به یکی از مجریان شناختهشده دهههای ۶۰ و ۷۰ تبدیل کرد؛ هرچند در سالهای اخیر بهدلیل تغییرات مدیریتی و مسائل شخصی از آنتن دور ماند.
مقدم در گفتوگویی با ایسنا درباره وضعیت کنونی خود گفت: «اکنون بهتر هستم اما تعادل ندارم. پزشکان گفتهاند که بهمرور بهبود خواهم یافت و باید صبر کنم. خدا را شکر.»
او که از بیمهری برخی همکاران تلویزیونی دل پُری دارد، افزود: «متأسفانه مسئولان و برخی همکاران تلویزیون هیچکدام تماس نگرفتند و جویای حال من نشدند. اما همکاران مجری، بسیار محبت کردند و همه تماس گرفتند و این دلگرمی برای من بود.»

خاطرات «جدی نگیرید» و همکاران قدیمی تا «سیمای اقتصاد»
مقدم از خاطرات همکاری با هنرمندان قدیمی یاد کرد و گفت: «استاد صادق عبداللهی را خدا رحمت کند، نویسنده و کارگردان توانمندی بود. آقای نوذری که بودند، با هم در «جدی نگیرید» کار میکردیم. آقای عباس محبی و بسیاری از بچههای دیگر نیز حضور داشتند. کارهایشان بسیار خوب و اثرگذار بود و مردم را خوشحال میکردند.»
او درباره برنامههای خاطرهانگیز دیگر خود افزود: «از سیمای اقتصاد خیلی خاطره دارم. کارهایی که خودم ساختم، همه خاطرهانگیز هستند. حدود ۱۰ سال کار ساختم. مردم پای این کارها مینشستند و استقبال بسیار خوبی میکردند.»
گزارشهایی که بیرقیب بود
مقدم با اشاره به سبک خاص گزارشگری خود گفت: «گزارشهای من واقعاً بیرقیب بود. خودم میرفتم گزارش تهیه میکردم، مونتاژ میکردم و به تلویزیون تحویل میدادم. این ابتکار خودم بود که به کار جذابیت میداد. با مردم صادقانه و رفاقتآمیز شوخی میکردم و از این کار لذت میبردم. کارهای عجیب و غریب زیادی با گزارش و برنامههای مختلف انجام دادم. حتی کارهایی که ساختم برای خودم جذاب است، ولی متأسفانه پخش نمیکنند.»
مقدم درباره آخرین همکاری خود با تلویزیون و دلیل دوریاش از فضای تلویزیون گفت: «آخرین باری که دعوت شدم، در برنامه «چهل تیکه» بود. آخرین برنامههای من مربوط به سالهای ۷۳، ۷۴ و ۷۵ است. بعد از آن نیز کار داشتم، ولی از سال ۸۰ تقریباً دیگر همکاری نکردم. تلویزیون چند سال پیش دعوتم کرد، ولی گفتم نمیآیم، دلم گرفته بود و به دلیل دلخوری که داشتم نرفتم.»

انتقاد از نبود برنامههای شاد در تلویزیون
این مجری پیشکسوت درباره وضعیت فعلی تلویزیون، با انتقاد از کمبود برنامههای شاد، بر ساخت چنین برنامههایی در فضای فعلی جامعه تاکید و اظهار کرد: «متاسفانه چهار تا مسابقه میگذارند و تمام. مردم مسابقه نمیخواهند، میخواهند بخندند، شاد شوند و انرژی بگیرند. صدا باید انرژی داشته باشد. اولین فاکتور این است که صدا انرژی داشته باشد و سرعت و لحن آن با مردم همدل باشد تا مردم از آن خوششان بیاید. نه اینکه چهار جوان و چند نفر را کنار هم بگذارند و تمام. مردم این روزها نیازمند حال خوب و برنامههایی هستند که کمی حالشان بهتر شود.»
او با اشاره به تجربه خود از سفر به کشورهای مختلف افزود: «من همه جای دنیا سفر کردهام و با شیوه کار و برنامهسازی و اجرای آنها آشنا شدم و الگوبرداری کردم و در برخی گزارشهایی که داشتم از این الگوها بهره بردم و در ذهن مخاطب ماندگار شدم. خوب است که از برنامهسازان مطرح دنیا بهره ببریم از هنرمندانی که وقتی مخاطب آنها را میبیند حالشان متحول میشود و برای لحظاتی شاد هستند، این روزها مخاطب به این هنرمندان نیاز دارد.»
مردم مهربانتر از مسئولان
مقدم با قدردانی از محبت مردم گفت: «اخیرا سفری به مشهد داشتم و برای زیارت رفتم، آنقدر مردم به من محبت کردند که اندازه ندارد. مردم بسیار مهربان و باصفا هستند. چرا باید مردم در شرایط کنونی، در جنگ و گرفتاری و نابسامانی، تنها بمانند؟ تمام همت مسئولان باید بر مردم متمرکز باشد. باید دست به دست هم بدهند و فضایی واقعی برای مردم ایجاد کنند تا حالشان خوب شود. مردم به شادی و نشاط نیاز دارند. مسابقه کافی است. باید چیزهایی نشان داده شود که با مردم ارتباط برقرار کند، نه اینکه فقط چند مسابقه تکراری پخش شود.»

یاد هنرمندان قدیمی
مقدم با یادکردن از هنرمندان قدیمی که با آنها همکاری داشت گفت: «از صادق عبداللهی یاد میکنم، خدا رحمتش کند. برای «جدی نگیرید» و بسیاری از برنامههای رادیو تلاش کرد و زحمت کشید و اکنون در میان ما نیست. بسیاری از بچهها هستند، ولی الان حضور ذهن ندارم. از هنرمندان همگی گل بودند، همه دوستداشتنی و باصفا بودند.»
او با اشاره به وضعیت هنرمندان بیمار افزود: «اکنون بسیاری از همکاران قدیمی بیمار در بیمارستان افتادهاند، در خانه افتادهاند و عمل کردهاند. در بیمارستان بودم کسی کمکی نکرد اما قرار است کارهایی برایمان انجام دهند، ولی هنوز انجام نشده. کانون مجریان هم لطف کردند و پیگیریهایی انجام دادند اما هنوز محقق نشده.»
آرزوی بازگشت پیشکسوتان به تلویزیون
مقدم در پایان گفت: «اکنون در شرایط کنونی، مردم به شادی، نشاط و خنده نیاز دارند. این همه هنرمند پیشکسوت و باتجربه در جامعه ما هستند و در خانه نشستهاند و این حیف است.
او در پایان با ابراز امیدواری برای بهبودی کامل، از مردم و همکاران قدیمی خود تشکر کرد و برای همه آرزوی سلامت و پایداری کرد.