به گزارش ایران اکونومیست؛ گذار از موتورهای احتراقی به جریان الکتریکی در اروپا، فراتر از یک هدف زیستمحیطی، به یک میدان نبرد اقتصادی تبدیل شده است؛ جایی که مقاومت خودروسازان سنتی، تغییر رفتار مشتریان و هجوم غولهای چینی، آینده صنعت خودرو در این قاره را با چالش روبرو کرده است.
در حالی که سیاستگذاران اروپایی بر برقیسازی سریع صنعت خودرو برای تحقق اهداف اقلیمی تأکید دارند، واقعیتهای بازار نشان میدهد که این مسیر پر از سنگلاخ است. آنچه در ظاهر یک پروژه برای نجات محیط زیست به نظر میرسد، در باطن یک رقابت ژئواقتصمی پیچیده برای حفظ سلطه صنعتی اروپا است.
امروزه شاهد موج جدیدی از مقاومت در برابر برقیسازی هستیم که از دو جبهه اصلی وارد میشود:
۱. بنزین هنوز جذاب است: برخلاف پیشبینیها، تقاضا برای خودروهای بنزینی و دیزلی همچنان در اروپا پررنگ است. علاوه بر این، بازار پررونق خودروهای دستدوم با موتورهای احتراقی، باعث شده است که مشتریان تمایل کمتری به رها کردن تکنولوژیهای آشنا و ارزانتر به سمت خودروهای برقی داشته باشند.
۲. محاصره توسط رقبای خارجی: بزرگترین چالش خودروسازان اروپایی، عدم انحصار در بازار جدید است. اگر مشتری اروپایی تصمیم به خرید خودروی برقی بگیرد، با چالش انتخابهای متنوع روبروست. از یک سو برندهای پیشرویی مانند تسلا و هیوندای-کیا در بازار حضور پررنگی دارند و از سوی دیگر، هجوم خودروهای چینی با قیمتهای رقابتی و تکنولوژیهای روز، بازار را برای برندهای سنتی اروپا سختتر از همیشه کرده است.
این وضعیت، خودروسازان اروپایی را در تنگنای استراتژیک قرار داده است: آنها باید بین حفظ میراث صنعتی خود (موتورهای بنزینی) و عقب ماندن در رقابت جهانی (خودروهای برقی) تعادلی برقرار کنند؛ تعادلی که در آن، قیمت و تنوع، تعیینکننده اصلی برنده این جنگ صنعتی خواهد بود.