به گزارش ایران اکونومیست؛با قفل ماندن تنگه هرمز قطر تحویل گاز طبیعی مایع به اروپا و آسیا را یک ماه دیگر متوقف نگه داشت.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ شرکت انرژی قطر بار دیگر وضعیت «فورس ماژور» در قراردادهای صادرات گاز طبیعی مایع الانجی به مشتریان اروپایی و آسیایی را تمدید کرد.
این تمدید در شرایطی انجام شده که رفتوآمد عادی نفتکشها در تنگه هرمز همچنان مختل است و چشمانداز روشنی برای از سرگیری کامل جریان انرژی از خلیج فارس وجود ندارد.
فورس ماژور اصطلاحی حقوقی است که به شرایطی غیرقابل پیشبینی و خارج از کنترل طرف قرارداد اشاره دارد؛ مانند جنگ، تحریم یا بسته شدن مسیرهای حملونقل. وقتی یک شرکت فورس ماژور اعلام میکند، از نظر حقوقی مجاز است تعهدات قراردادی خود را موقتاً متوقف کند بدون آنکه مسئول خسارت باشد.
قطر برای نخستین بار در اسفند ماه گذشته وضعیت فورس ماژور را اعلام کرد. این اقدام پس از اصابت موشکهای ایران به تأسیسات صنعتی «راس لفان» صورت گرفت که به دو خط تولید الانجی و یک مجتمع گاز به مایعات آسیب جدی وارد کرد.
مدیرعامل قطر انرژی در آن زمان هشدار داد که تعمیر این خسارات ممکن است سه تا پنج سال طول بکشد. از آن زمان، این شرکت وضعیت فورس ماژور را بهصورت ماهانه تمدید کرده است.
شرکت ایتالیایی «ادیسون» هم امروز دوشنبه اعلام کرد که شرکت انرژی قطر تا اوایل دسامبر (اوایل آذر) قادر به تحویل محمولههای الانجی به این شرکت نخواهد بود. بر اساس اعلام ادیسون، پنج محموله دیگر که برای بازه اواخر سپتامبر تا اوایل نوامبر برنامهریزی شده بود لغو شده و مجموع محمولههای متأثر از فورس ماژور در قرارداد این شرکت به ۲۹ محموله معادل حدود ۳.۸ میلیارد متر مکعب گاز رسیده است.
این تمدید پیامدهای مستقیمی برای بازار انرژی اروپا داشته و قیمت گاز در این قاره را افزایش داده است. قطر پیشتر به خریداران خود در پاکستان و بنگلادش نیز اطلاع داده بود که لغو محمولهها تا ماه اکتبر(مهر و آبان) ادامه خواهد داشت.
اختلال در صادرات الانجی قطر در شش ماه نخست بحران، بخش عمدهای از عرضه این حامل انرژی را از بازار جهانی حذف کرده است.
بر اساس دادههای «آیسس»، قطر در این مدت تنها ۱۸ محموله صادر کرده، در حالی که در دوره مشابه سال قبل ۵۰۹ محموله به بازار فرستاده بود. برآورد میشود این کاهش صادرات حدود ۲۴ میلیارد دلار از درآمدهای گازی قطر کاسته باشد.
در همین حال، تنگه هرمز بهعنوان شریان حیاتی انتقال انرژی جهان همچنان تحت تأثیر تنشهای ناشی از سیاستهای فشار حداکثری واشنگتن قرار دارد.