کاپیتان طاهر عبدالحی، مدیرعامل و رئیس هیئتمدیره هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما)، طی بازدید از کافه خبر خبرآنلاین، به تشریح چالشها و موانع پیش روی صنعت هوانوردی کشور پرداخت و تأکید کرد که مدیریت یک ایرلاین در شرایط کنونی ایران کار بسیار دشواری است. او با صراحت از وضعیت بحرانی ایرانایر و مشکلات ناشی از تحریمها و جنگ رمضان سخن گفت و راهکار عبور از این بحران را پذیرش واقعیتهای موجود دانست. یکی از موضوعات کلیدی این گفتگو، بحث واگذاری ایرانایر به بخش خصوصی بود. کاپیتان عبدالحی با رد این ایده تصریح کرد که در وضعیت فعلی هیچ توجیه منطقی برای خرید این شرکت وجود ندارد. وی با مرور تجربههای ناموفق گذشته در زمینه خصوصیسازی، یادآور شد که این اقدامات در سالهای گذشته تنها به جدایی بخشهای حمایتی مانند ایرانایرتور، واگذاری هتلهای هما به سازمان تأمین اجتماعی بابت بدهیهای دولتی، و جدا شدن صندوق بازنشستگی به همراه شرکتهای زیرمجموعهاش نظیر هواپیمایی چابهار، مدرسه و مرکز آموزش هما منجر شده است؛ این در حالی است که مطالبات کلان ایرانایر از دولت همچنان پابرجا ست. او همچنین تناسب غیرمنطقی میان ناوگان و نیروی انسانی را از بحرانهای بزرگ شرکت برشمرد و اعلام کرد که هما با داشتن تنها ۹ فروند هواپیما، میزبان ۹ هزار نیروی انسانی است. با وجود این مشکلات، مدیرعامل ایرانایر اطمینان داد که امنیت پروازها خط قرمز این شرکت است. او تأکید کرد که ایمنی شعار اصلی تمام ایرلاینها، بهویژه هما است و تحت هیچ شرایطی، چه در پروازهای عادی و چه در مراسم خاص مانند حج، پروازی با وجود ریسک و عدم آمادگی کامل انجام نمیشود. به گفته وی، حتی اگر نیاز به تأخیر یا لغو پرواز باشد، هرگز ایمنی فدای زمان نخواهد شد و مقامات بالادستی نیز هیچگاه تحمیلی برای انجام پروازهای پرخطر نداشتهاند. عبدالحی دلیل اصلی تاخیرهای پروازی را کمبود هواپیمای در دسترس دانست و توضیح داد که نبود هواپیمای استندبای مانع از جایگزینی سریع به هنگام بروز تأخیرهای ناشی از شرایط جوی میشود. وی همچنین دولتی بودن هما را مزیتی ندانست و افزود که این وضعیت دست و بال شرکت را بسته است؛ چرا که هما شرکتی درآمد-هزینهای است که کمکی دریافت نمیکند و حتی مطالباتش نیز پرداختچ نمیشود. درباره وضعیت مالی شرکت، مدیرعامل ایرانایر وضعیت را شبیه به یک بیماری متاستازکرده دانست که انباشت بدهیهای چند همتی مالیاتی، مسدود بودن حسابهای بانکی، میلیونها دلار بدهی به تأمینکنندگان قطعات و دریافت نکردن پول پروازهای خارجی، آن را به شدت تحت فشار گذاشته است. وی پروازهای دستوری و تکالیف دولتی را نوعی چارتر دولتی معرفی کرد که پول آنها پرداخت نشده است. بر اساس اسناد حسابداری، هما طی سی سال منتهی به سال ۱۳۹۴، حدود ۱.۷ هزار میلیارد تومان (معادل ۱.۳ میلیارد دلار با نرخ تسعیر وقت) از دولت طلبکار است؛ در حالی که کل بدهی این شرکت برای خرید ۱۶ هواپیمای برجامی و دو فروند ایرباس ۳۳۰ به مراتب کمتر از این مبلغ است. پیشنهاد مشخص وی برای حل این معضل، انجام یک تهاتر سهجانبه میان دولت، هما و بانکهای عامل برای تسویه بدهیها و لحاظ شدن آن به عنوان افزایش سرمایه است. در خصوص ایده واگذاری ایرانایر، عبدالحی بر ضرورت وجود یک ایرلاین حاکمیتی در کشور تأکید کرد و نمونههایی چون لوفتهانزا و ایرفرانس را یادآور شد که در مواقع بحرانی از حمایت دولتهای خود بهرهمند بودهاند. او به نقش حاکمیتی هما در تعدیل بازار بلیت در مناسبتهایی چون اربعین اشاره کرد که این شرکت با سه الی چهار فروند هواپیما، هزاران مسافر را جا به جا کرد. وی با تأکید بر اینکه ایرانایر فاقد حداقلهای لازم برای خصوصیسازی است، هشدار داد که واگذاری این شرکت زیانده هیچ توجیه اقتصادی ندارد، به صنعت هوانوردی ضربه میزند و خریدار ناچار خواهد بود بلافاصله ۷ تا ۸ هزار نیرو را تعدیل کند. مدیرعامل ایرانایر در بخش دیگری از سخنان خود به پتانسیل بالای بازگرداندن هواپیماهای زمینگیر به چرخه پروازی اشاره کرد و گفت به جای صرف زمان برای خرید هواپیماهای جدید، میتوان با هزینهای بهمربط کمتر، حدود ۲۰ فروند هواپیمای زمینگیر شامل ۱۱ فروند ایتیآر، چند فروند فوکر، ایرباس ۳۰۰ و ۳۱۰ و تعمیر موتورهای دو فروند ایرباس ۳۳۰ را دوباره عملیاتی کرد. در پایان، وی در پاسخ به پرسشی درباره زیانده بودن پروازها بیان کرد که این موضوع بستگی به دیدگاه کوتاهمدت یا بلندمدت دارد؛ در کوتاهمدت ممکن است درآمد روزانه پاسخگوی هزینههای جاری باشد، اما با رسیدن به مراحل اورهال و انباشت هزینههای سربار، ایرلاینداری در شرایط کنونی به امری بسیار دشوار و هزینههای آن به سختی قابل جبران تبدیل میشود. منبع: خبرآنلاین (به قلم زهرا علیاکبری)