معضل کمبود سوخت در هرمزگان، بهویژه در بندرعباس، سالهاست به زخمی کهنه در زندگی مردم تبدیل شده است. هر بار با گرمتر شدن هوا، با افزایش رفتوآمدها یا شرایط نامساعد کشور، این زخم دوباره سرباز میکند و زندگی روزمره مردم را تحت تاثیر قرار میدهد. در روزهای اخیر هم شاهد صفهای طولانی و فرسایشی مقابل جایگاههای سوخت بودهایم؛ صفهایی که هم وقت شهروندان را میگیرند و هم آرامش روانی آنها را بههم میریزند. در حالی که دمای بندرعباس گاه به حدی میرسد که خاموشی کولر خودرو تنها برای چند دقیقه میتواند طاقتفرسا باشد، مردم مجبورند ساعات طولانی در صفهای سوخت بایستند. برخی میگویند این وضعیت دیگر توجیهپذیر نیست، چرا که مسئولان سالها است وعده ساماندهی میدهند اما وضعیت همچنان پابرجاست. یکی از موضوعات ناراضیکننده این است که حتی کارت سوخت شخصی نیز چندان کارساز نیست. در خیلی از جایگاهها خودروها با کارت شخصی هم باید در صف بمانند؛ امری که نشان میدهد مشکل فقط به محدودیت کارت آزاد برنمیگردد بلکه به ضعف در مدیریت و نظارت بر جایگاهها هم مربوط میشود. پمپهای سوخت گاهی بهطور کامل کار نمیکنند و در برخی جایگاهها از میان چند پمپ فعال تنها یک یا دو پمپ سالم باقی ماندهاند. وقتی ظرفیت واقعی جایگاهها به نصف یا کمتر از استاندارد برسد، صفها به شدت طولانی میشوند. از سوی دیگر، محدود بودن کارتهای آزاد در جایگاهها فشار بیشتری به مردم وارد کرده و روند سوختگیری را کند میکند. بسیاری از مردم به تفکیک صف خودروهای دارای کارت شخصی از خودروهای متقاضی کارت آزاد اشاره میکنند و معتقدند این کار میتواند تا حدودی بینظمی را کاهش دهد، اما تا کنون اقدام جدی و همگانی در این زمینه انجام نشده است. قاچاق سوخت بهعنوان پشتوانه فشار بر شهروندان مطرح میشود. مسئولان میگویند محدودیتهای اعمالشده برای مقابله با قاچاق است، اما افکار عمومی مطرح میکند که اگر قاچاق همچنان ادامه دارد، نتیجه این محدودیتها چیست؟ شهروندانی که نقشی در قاچاق ندارند باید هزینه بینظمیها را با اتلاف وقت، گرمای شدید و فشار روانی بپردازند. برخی از مردم میگویند اگر از بندرعباس خارج شوید، تفاوت وضعیت را بهتر میبینید؛ در خیلی از شهرها و بهویژه در همسایگی استانها، سوختگیری بدون صف و بدون تنش انجام میشود و کارتهای آزاد هم در دسترس هستند. اما در بندرعباس، شهری که نقش حیاتی در تامین انرژی دارد، مردم برای چند لیتر بنزین باید ساعتها معطل بمانند. نگرش به مردمی که با وجود مشکلات اقتصادی و گرمای طاقتفرسا همچنان ایستادهاند، انتقادهای جدی را به دنبال دارد. چرا نظارت مؤثر بر جایگاهها وجود ندارد؟ چرا تعمیر پمپهای خراب با تأخیر انجام میشود؟ چرا سهمیه کارت آزاد به اندازه نیاز استان لحاظ نمیشود؟ و مهمتر از همه چرا صدای مردم به گوش مسئولان نمیرسد تا مردم احترام و نظم لازم در خدمات پایه را تجربه کنند؟ احمد مرادی، نماینده بندرعباس در مجلس، در واکنش به خبرهای منتشرشده درباره صفهای طولانی، دلایل متعددی برای این وضعیت برمیشمارد. او میگوید گرمای منطقه، استفاده گسترده از کولرها و مصرف بالای سوخت، وضعیت را تشدید میکند. همچنین به شرایط جنگی و وجود تهدیدات دشمن اشاره میکند که مردم را وادار میکند خودروها را پر از سوخت نگه دارند تا در مسیر رفتوآمد بین روستاها و شهرها دچار کمبود نشوند. وی توضیح میدهد که توزیع کارتهای آزاد با قیمتهای پایین، سهمیه هر استان را بهطور ناعادلانهای تحت تأثیر قرار میدهد و هرمزگان را بیشتر از دیگر استانها با کمبود سوخت مواجه میکند. مرادی تأکید میکند که در حال بررسیهایی هستند تا سهمیه بنزین ۵۰۰۰ تومانی را با توجه به شرایط آبوهوایی و وضعیت جنگی استان، بهطور ویژهای برای مردم هرمزگان لحاظ کنند و کارتهای آزاد را محدود یا حذف کنند تا از سوءاستفادهها جلوگیری شود. در حال حاضر، تیمهایی از استانداری، شرکت پخش فرآوردههای نفتی و دادستانی در جایگاهها مستقر شدهاند تا نمونهبرداری انجام دهند و ظرف دو تا سه روز نتایج بررسیها و تصمیمی مناسب اتخاذ شود. وزارت نفت هم وظیفه پیگیری اجرای تصمیم استان را بر عهده دارد. مرادی همچنین درباره تصمیم اخیر کارگروه بنزین مبنی بر اصلاح مصرف بدون افزایش قیمت از اول خرداد توضیح میدهد که مجلس تاکنون در این زمینه تصمیمی نگرفته و به دلیل وضعیت جنگی، جلسات شورای امنیت ملی اجازه برگزاری ندارد. با این وجود، او تأکید میکند که صرفهجویی میتواند در مدیریت عرضه موثر باشد و استانها باید با نگاهی یکسان مدیریت نشوند. بهویژه در هرمزگان که از نظر آبوهوایی و امنیتی وضعیت ویژهای دارد، نیاز به سهمیه بیشتر و تدابیر ویژه وجود دارد. با پایان جنگ، انتظار میرود تصمیمی منطقی و عاقلانه اتخاذ شود.