
به گزارش (ايسنا)، پس از حواشي بوجود آمده براي دو فيلم اكران نوروزي ( گشت ارشاد و زندگي خصوصي ) و در پي آن اعلام حوزه هنري و شهرداري تهران براي اكران نكردن برخي از فيلمهاي مجوزدار از سوي وزارت ارشاد، سينماداران بلافاصله از وضعيت پيش رو ابراز نگراني كرده و هشدارهايي را مبني بر اينكه با اين روند همين مخاطب اندك هم از آمدن به سينما دلزده ميشود، دادند.
محمد قاصد اشرفي ـ رييس هيات مديره انجمن سينماداران ـ در همان مقطع به ايسنا گفته بود:« اميد داشتيم كه بتوانيم با ژانرهاي متنوعي كه امسال با آن روبرو هستيم، فروش مناسبي داشته باشيم اما متاسفانه حواشي ايجاد شده مشكلات بسياري را هم براي مخاطبان و هم براي سرمايهگذاران و تهيهكنندگان ايجاد كرد. در حال حاضر كسي حاضر نيست فيلمش را اكران كند و مخاطب هم در سينما احساس امنيت نميكند. »
مدتي بعد، همانطور كه انتظار ميرفت، سينماداران با مشكلاتي در تامين هزينههاي خود مواجه شدند. در اين ميان حتي مديران بهترين پرديسهاي سينمايي تهران كه هميشه بالاترين فروش را به خود اختصاص ميدادند، از ادامه كار در اين حوزه ابراز نگراني كردند؛ البته اين سخنان از سوي برخي گاه به جوسازي و گاه به وضعيتي گذرا تعبير شد.
در آن زمان، تلاش ايسنا براي گفتوگو با مديران سينمايي درباره اين معضل به نتيجه نرسيد و اين درحالي بود كه به عنوان مثال مدير اريكه ايرانيان درباره فروش اين سينما گفته بود: «در طول چند هفته گذشته، فروش چهار سالن ما روي هم يك تا يك و نيم ميليون تومان براي هر روز شده است» يا پرديس زندگي به فكر «تعديل نيرو به دليل هزينههاي بسيار زياد» افتاد و پرديس شكوفه هم با «15 تا 20 هزار نفر افت مخاطب» روبرو شده بود.
رييس هيات مديره انجمن سينماداران باز هم در آن مقطع، اظهار نگراني شديد اين تشكل صنفي را درباره وضعيت پيش رو اعلام كرد. اشرفي در گفتوگويش با ايسنا گفته بود: «تا وقتي كه وضعيت فيلمهايمان اينگونه باشد نميتوانيم اميدي به بهتر شدن وضعيت سالنهاي سينما و استقبال مخاطبان داشته باشيم؛ چرا كه لازمه ارتباط خانوادهها با سينما، فيلمهاي خوب با سوژههاي مناسب است ... معتقدم دليل فروش نداشتن سالنهاي سينما در حال حاضر، اين است كه فيلم خوبي نداريم. اگر بنشينيم و با دقت فيلمها را مشاهده كنيم خودمان متوجه ميشويم كه چرا مخاطب راضي نميشود به سينما بيايد. طبيعتا مخاطب وقتي ميبيند از سالن سينما راضي خارج نميشود ترجيح ميدهد در اين وضعيت اقتصادي، ترافيك سنگين شهري و ... زمان خود را تلف نكند.»
پس از اين اتفاقات و اعتراضات، همچنين اصرار مديران حوزه هنري بر مواضع خود پيرامون اكران نكردن برخي از فيلمها، خبرنگار ايسنا باز هم وضعيت اقتصادي سينما را از طريق مسئولين ارشاد پيگيري كرد تا اينكه سرانجام سيدعليرضا سجادپور ـ مدير كل نظارت و ارزشيابي سازمان سينمايي ـ در اين زمينه سخن گفت.
سجادپور در پاسخ به اين مطلب كه «بسياري از سينماداران به وضعيت فعلي فروش در سينماها معترض هستند»، تنها به اين جمله كه «ارتباط ما با انجمن سينماداران، ارتباطي مستقيم است. اگر آنها مشكلشان را براي من ارسال كنند، براي آن جواب دارم و وارد بحثهاي رسانهاي نخواهم شد.» بسنده كرد.
او البته در ادامه يادآور شد كه «بحث هزينه حاملهاي سوخت در سينماها، كاملا حل شده است ... مطمئن باشيد ساير مشكلات هم همينگونه حل ميشود.»
سيد محمد حسيني وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي هم هفته گذشته ـ سوم خردادماهـ درباره ركود سينماها و هشدار سينماداران درباره ادامه اين وضعيت، به سياستهاي تشويقي ارشاد از فيلمهاي فاخر و ارزشمند اشاره كرد و گفت: «سياست وزارت ارشاد تشويق براي ساخت فيلمهاي فاخر و ارزشمند است و خود فيلمها بايد داراي جاذبه باشند كه مردم را به سينما بكشانند و در اين ارتباط داشتن جاذبه از سوي فيلمها بسيار مهم است و البته اين ركود را كه برخي ميگويند ما قبلا نيز شاهد بودهايم و همانطور كه بارها گفتهايم سياست وزارت ارشاد حمايت و تشويق از ساخت فيلمهاي فاخر و ارزشمند است».
اما جديدترين آمار فروش رسمي سينماهاي تهران، حكايت نااميدكنندهاي دارد، به گونه اي كه حتي فيلم سينمايي «چك» كه انتظار ميرفت فروش بسيار خوب (و حتي از نظر برخي فروش ميلياردي) را تجربه كند، با شكست كامل در گيشه روبرو شده و حتي نتوانسته در بيش از 20 سينماي خود، 100 ميليون تومان را هم تجربه كند؛ فيلمي كه ميتوان گفت سينماهاي بسيار خوبي را در تهران در اختيار دارد.
البته فيلمهاي ديگر هم با وضعيتي مشابه روبرو هستند؛ «روزهاي زندگي» به عنوان بهترين فيلم جشنواره فجر، در دو هفته اكران تنها 111 ميليون تومان، «خنده در باران» به عنوان يك فيلم كمدي در سه هفته كمتر از 100 ميليون تومان، «شبكه» زندهياد ايرج قادري در يك هفته، 35 ميليون تومان و «آخرين سرقت» پدرام عليزاده در دو هفته تنها 29 ميليون تومان فروش داشتهاند. در واقع ميتوان نتيجه گرفت كه كل سينماهاي تهران از محل نمايش چهار فيلم جديد سينمايي تنها 130 ميليون تومان درآمد داشتهاند؛ رقمي كمتر از فروش يكي از فيلمهاي پرفروش سال قبل در مدت 13 روز!
در اين شرايط، صاحبان فيلمها باز هم تاحدودي اميدوار هستند كه با تمهيداتي اين «وضعيت نابسامان اكران» سر و سامان يابد.
سعيد سعدي با اعتقاد بر اينكه فروش فيلمش (روزهاي زندگي) نسبت به اين شرايط خوب است، به خبرنگار ايسنا مي گويد: «به نظرم آمار فروش ما نسبت به شرايطي كه بر اكران فيلمهاي سينمايي حاكم شده بد نيست، اما ايدهآل هم نيست. ما از ابتدا هم مطمئن بوديم كه «روزهاي زندگي» قرار نيست فيلمي ميلياردي باشد و ميدانستيم كه تماشاگران آن مخاطبين خاصي هستند. »
اما نظر كاظم راست گفتار ـ كارگردان «چك» ـ كمي متفاوت است؛ او در ابتدا ميگويد ما خودمان را قرباني كرديم تا شايد اين وضعيت نابسامان بهتر شود و ادامه ميدهد: « در كل ميتوان به افزايش هزينه بليت سينما، توزيع بلافاصله فيلمهاي سينمايي در شبكه نمايش خانگي و با قيمت اندك و همچنين حواشي كه براي اكران نوروزي و ساير اكرانها به وجود آمد، براي رسيدن به اين وضعيت نابسامان اشاره كرد، ضمن اينكه نبايد وضعيت اقتصادي ماههاي اخير مردم را دست كم گرفت. آنها اكنون سعي ميكنند تفريح را به كمترين ميزان ممكن در سبد خانوار برسانند. فكر كنيد اگر يك خانواده چهار نفري بخواهند يك بار به سينما برود، بايد يارانه يك ماه يكي از افراد خانواده هزينه شود! اين در حالي است كه اكنون فيلمهاي سينمايي جذاب نيستند ... با اين شرايط طبيعي است كه نميتوان انتظار داشت مردم به راحتي با سينما آشتي كنند.»
حبيب اسماعيلي ـ مجري طرح «شبكه» و پخشكننده سينما ـ هم با تاكيد بر اينكه در گذشته هم با ركود روبرو بودهايم، گفت: «راه حل برون رفت از ركود اين است كه چند فيلم خوب پيش قدم شده و اكران شوند. «تلفن همراه رييس جمهور» ميخواست اينكار را انجام دهد اما وزارت ارشاد اين زمان را مناسب ندانست.»
وي ادامه داد:« همه اين شرايط باعث ميشود كه تهيهكننده حاضر نشود فيلم كه سرمايهاش است را اكران كند چون ميترسد و در آن سو هم مخاطب فكر ميكند تمام فيلمهاي اكران شده فيلمهاي خنثي هستند. اكنون فكر ميكنم تنها راه اين است كه سياستگذاران وزارت ارشاد با تعامل با شهرداري و حوزه هنري ضمانتهايي بدهند تا تهيه كنندگان، فيلمهاي خوب خود را اكران كنند و مردم به سينما جذب شوند.»
وي همچنين نقش تبليغات گسترده براي فيلمهاي سينمايي را در جذب مخاطب به صندليهاي سينما بسيار مهم ميداند و ادامه ميدهد: « نقش تبليغات گسترده را هم نميتوان ناديده گرفت. البته اكنون بخش دولتي براي فيلمهايش تبليغات خوبي ميكند كه بايد هم انجام شود اما متاسفانه بخش خصوصي با اين وضعيت فروش نميتواند ريسك بازگشت سرمايه تبليغات گسترده را متحمل شود، بنابراين بايد از بخش خصوصي حمايت كرد».