بی ثباتی در کهن ترین تشکل صنعت مرغداری به نفع هیچکس نیست!

به گزارش ایران اکونومیست-انجمن جوجه یکروزه، قدیمی ترین تشکل استوار و مستحکم صنعت مرغداری بالغ بر نیم قرن گذشته بوده است؛ انجمنی که همواره نقش پیشرو و پیشران صنعت مرغداری را بر عهده داشته و از دیرباز، چه قبل از انقلاب چه بعد از آن، مدافع جدی مرغداران با منطق و استدلال محکم و متقاعد کننده در مقابل دولت ها بوده و در این راستا، نه تنها از تولیدکنندگان جوجه یک روزه و آنچه مرغ مادری ها گفته می شود، بلکه به رغم تضاد منافع، از سایر بخش های زنجیره صنعت از جمله تولید کنندگان موسوم به گوشتی نیز دفاع کرده است.

رمز بقاء و موفقیت این انجمن در مقابل خواســته های بعضا غیر منطقی دولت ها، حمایت همه جانبه اعضای آن از تشکل بوده است.

این موضوع حتی در دوره هایی از برنامه های توسعه قبل از انقلاب و گرایش تکنوکرات های آن زمان که هر کدام حسب منافع خود خواستار واردات گوشت مرغ منجمد بودند وجود داشته است.

قدیمی های این صنعت به خوبی می دانند زنده یادان امامی ها و بهشتی ها چه مرارت ها کشیدند و با اتکا به حمایت اعضا و به دور از هر گونه دو دسته گی، مجاهدت های بسیاری برای حفظ کیان صنعت مرغداری داشتند تا حقوق صنفی انجمن جوجه یک روزه که قبلا با نام های دیگر فعالیت می کرد حفظ شود. این همدلی، همسویی و حمایت اعضا بود که انجمن را در جایگاه مستحکم و استواری قرار داد تا بتواند در دوران های مختلف و دولت های گوناگون، با برخورد منطقی حرف انجمن را به کرسی بنشاند و کشتی صنعت را از طوفان های تاریخی پر افت و خیز اقتصاد و بازرگانی کشور عبور دهد که دامنه آسیب ها و زیان های اعضا را کم کند.

مصلحت نیست انجمنی در این جایگاه، در شرایط بحرانی و حساس فعلی دچار دودستگی و زد و خوردهای بی حاصل داخلی شود و از مسیر برخوردهای قانونی و متعارف، به ورطه جنجال های «دشمن شاد کن» در فضاهای رسانه ای و مجازی درغلطد که هیات مدیره این باشد و آن نباشد!

این نوشته قصد قضاوت یا جانبداری از هیچ دسته و جناحی از این انجمن را ندارد ولی می خواهد بگوید «کارد نباید دسته خودش را ببرد» و انجمنی که استون حنانه صنعت مرغداری بوده است و می بایست باشد به ضعف و سستی گراید و با تشدید دشمنی ها و اقدامات هیجانی، خواه به تحریک جریانات بیرون از صنعت و خواه به دلیل منافع گروهی، مسیر منطقی و تجربه شده انتخابات را وانهد و تیشه به ریشه خود زند.

مبادا حرکت های بیرون از قاعده تشکلی، این تشکل تاریخی را دچار ضعف و فترت کند تا آنجا که نتواند در این مقطع حساس تاریخی اقتصادی که کشور دچار چالش های سرنوشت ساز معیشتی شده است نقش تعیین کننده خود را به خوبی و آنگونه که انتظار می رود ایفا کند.

این شیوه حل تضادها و اختلافات هر چه باشد و با هر میزان؛ انجمن را از درون متلاشی می کند. هستند کسانی که می خواهند این گونه تشکل های استوار و تاریخی به وضعیتی از ناپایداری برسند که با یک تلنگر بر زمین افتند. مصلحت آن است که ضریب تعامل و گفتگو میان گرایش ها و دسته بندی های مختلف افزایش یابد.

منصور انصاری