روایتی باورنکردنی از شرایط "اسرا" برای استفاده از سرویس‌های بهداشتی

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایران اکونومیست، علی دباغچیان از آزادگان جنگ تحمیلی در برنامه «همسنگر» که به همت ایران اکونومیست برگزار می‌شود؛ به دوران سخت اسارت در اردوگاه‌های بعثی اشاره کرد و گفت: در هر اردوگاه 150 اسیر  حضور داشت که در آن مکان بسیار کوچک جای خواب هر فرد تنها 'یک وجب و چهار انگشت' بود. یعنی نفر اول سرش را بالا و نفر دوم سرش را پایین پای دیگری قرار می‌داد تا سر شانه‌ها باعث آزار همدیگر نشود.

وی با بیان اینکه  در این آسایشگاه دو وجب برای قرار دادن «پیت حلبی» جهت اجابت مزاج قرار داده بودیم؛ افزود: اگر در نیمه‌های شب شخصی نیازمند رفتن به توالت بود، یکی از بچه‌ها برای او پتو می‌گرفت تا او اجابت مزاج کند. این روال عادی بود که در همه آسایشگاه اتفاق می‌افتد.

این آزاده هشت سال دفاع مقدس با اشاره به جنایت‌های وحشیانه بعثی‌ها علیه رزمندگان جبهه حق علیه باطل یادآور شد: بعثی‌ها هر از چندگاهی به بهانه‌های مختلف یک ماه اجازه خروج از آسایشگاه را به ما نمی‌دادند، برای همین بچه‌ها همواره برای استفاده از سرویس‌های بهداشتی با مشکلات مختلفی روبرو بودند از جمله این که پس از استفاده چند نفر این پیت‌های حلبی پُر شده و دیگر قابلیت استفاده نداشت.

دباغچیان در ادامه سخنان خود درباره نحوه خالی کردن این پیت‌های حلبی گفت: یک نفر هر روز مأمور بود این پیت‌ها را آن‌قدر بهم بزند تا از یک مسیر آب رو بسیار باریک عبور کند.