به گزارش ایران اکونومیست؛ گزارشهای اخیر حاکی از آن است که تعدادی از خریداران سکههای پارسیان پس از خرید و در زمان فروش یا کارشناسی، با تردیدهایی جدی درباره اصالت و عیار طلای این سکهها مواجه شدهاند. این موضوع در برخی موارد منجر به بروز اختلاف میان خریداران و فروشندگان و دشواری در بازپسگیری وجوه پرداختی شده است. بنا بر روایتهای متعدد، افرادی که با هدف پسانداز و حفظ ارزش دارایی خود اقدام به خرید این سکهها کرده بودند، هنگام مراجعه برای فروش با پاسخهایی مبنی بر عدم وجود طلای واقعی یا مغایرت عیار قطعه با مشخصات اعلامشده مواجه شدهاند. یکی از خریداران در این خصوص توضیح داد که در زمان خرید، ظاهر سکه و بستهبندی آن هیچ شائبهای ایجاد نکرده بود، اما پس از مراجعه به واحد دیگری برای فروش، مشخص شد که سکه خریداریشده فاقد طلای واقعی است. وی افزود که فروشنده اولیه پس از مراجعه مجدد، از پذیرش مسئولیت کالای فروختهشده خودداری کرده است. روایت دیگری نیز حاکی از آن است که طلافروشی که سکه پارسیان را فروخته، پس از دریافت فاکتور هنگام خرید، در زمان مراجعه مشتری برای فروش، نسبت به اصالت قطعه ایراد گرفته است. به گفته وی، اختلاف بر سر اینکه سکه ارائهشده همان قطعه فروختهشده بوده یا خیر، شکل گرفته است. برخی دیگر از مخاطبان نیز با بیان تجربیات مشابه، تأکید کردند که تا زمان تصمیم به فروش، از وجود مشکل در سکههای خریداریشده بیاطلاع بودهاند و تشخیص اصالت این محصولات برای خریداران عادی دشوار است. این افراد معتقدند که خریدار در زمان معامله معمولاً به بستهبندی، مشخصات درجشده روی محصول، فاکتور و اعتبار واحد صنفی اعتماد میکند و در صورت بروز تخلف، ممکن است تنها هنگام فروش متوجه مشکل شود؛ زمانی که اثبات مسئولیت فروشنده و پیگیری حقوقی موضوع نیز با دشواری همراه است. این گزارشها در حالی منتشر میشود که پیش از این نیز اتحادیه طلا و جواهر تهران نسبت به عرضه سکههای پارسیان تقلبی در بازار هشدار داده بود. بر اساس هشدار منتشرشده از سوی این اتحادیه، پیش از این نمونههایی از سکههای پارسیان تقلبی با نامهای مختلف و همچنین با کد استاندارد جعلی در بازار مشاهده شده بود. اتحادیه طلا و جواهر تهران در همین راستا بر ضرورت خرید از واحدهای صنفی مجاز، دریافت فاکتور رسمی و درج مشخصات کامل سکه در فاکتور تأکید کرده است. سکههای پارسیان به دلیل امکان خرید در وزنها و مبالغ مختلف و قیمت پایینتر نسبت به سکههای تمامبهار آزادی، مورد توجه بخشی از خریداران قرار دارند و برای برخی افراد بهعنوان روشی برای پسانداز و خرید تدریجی طلا استفاده میشوند. با این حال، گزارشهای مطرحشده نشان میدهد که اطمینان به ظاهر محصول و بستهبندی آن بهتنهایی برای احراز اصالت کافی نیست. مجموع تجربیات مطرحشده از سوی مخاطبان، ضرورت توجه به نحوه عرضه و نظارت بر سکههای پارسیان را برجسته میکند؛ چراکه در صورت عرضه کالای فاقد اصالت، خریدار علاوه بر زیان مالی، ممکن است برای اثبات تخلف و بازپسگیری وجه خود نیز با مشکلاتی مواجه شود. از این رو، تقویت نظارت بر واحدهای عرضهکننده، امکان رهگیری مشخصات و منشأ محصولات، برخورد با عرضهکنندگان کالای تقلبی و آگاهیبخشی درباره روشهای احراز اصالت سکه میتواند در کاهش آسیبهای احتمالی به مصرفکنندگان مؤثر باشد. در عین حال، خریداران نیز باید پیش از انجام معامله از مجاز بودن واحد صنفی اطمینان حاصل کنند، فاکتور رسمی با درج دقیق وزن، عیار، مشخصات محصول و اطلاعات فروشنده دریافت کنند و صرفاً به ظاهر یا بستهبندی سکه اکتفا نکنند.