به گزارش ایران اکونومیست؛» بازار سرمایه ایران در حالی روزهای پرنوسانی را سپری میکند که از یک سو با محرکهایی نظیر تورم، رشد نرخ ارز و افزایش درآمد اسمی شرکتها روبهروست و از سوی دیگر، موانعی همچون نرخ بهره بالا، چالشهای سیاستگذاری و محدودیتهای تولید، مسیر صعودی آن را کند کردهاند. بررسیها نشان میدهد ارزش دلاری بازار با وجود رشدی که در آبانماه داشته، همچنان فاصله محسوسی با میانگین تاریخی خود دارد که این موضوع پتانسیل بازیابی را یادآوری میکند، اما کارشناسان تأکید دارند که این شاخص بهتنهایی برای اثبات ارزندگی سهام کافی نیست. بررسی روند جریان نقدینگی نیز حاکی از آن است که سهامداران با وجود تمایل به حضور در بورس، رویکردی محتاطانه در پیش گرفته و بخشی از سرمایه خود را به سمت ابزارهای کمریسک هدایت کردهاند. در حال حاضر، متغیرهایی چون نرخ ارز و تورم میتوانند درآمد اسمی شرکتهای صادراتمحور را افزایش دهند، اما فشارهای ناشی از بهای تمامشده مواد اولیه، هزینههای انرژی و دستمزدها نقش تعیینکنندهای در کیفیت سودآوری بنگاهها خواهند داشت. همچنین سایه سنگین نرخ بهره بالا بر جذابیت داراییهای بدون ریسک افزوده و هزینه تأمین مالی را برای شرکتها بالا برده است. در همین حال، صنایعی نظیر پتروشیمی، فلزات اساسی، پالایشیها، بانکها و دارو وضعیت متفاوتی را تجربه میکنند و عملکرد هر یک به فاکتورهایی چون نرخ خوراک، قیمتهای جهانی، سیاستهای قیمتگذاری و مدیریت نقدینگی وابسته است. پس از یک دوره رشد متوالی، بازار در اواخر آبانماه با افزایش صفهای فروش و خروج بخشی از نقدینگی حقیقی مواجه شد که نشاندهنده اهمیت مقاومتهای فنی پیشروی شاخص است. برآیند تحولات بیانگر این است که بورس در افق میانمدت همچنان پتانسیل رشد دارد، اما تحقق این سناریو مشروط به ثبات متغیرهای کلان اقتصادی، بهبود سودآوری واقعی شرکتها و شکلگیری تقاضای پایدار است؛ از این رو، فعالان بازار توصیه میکنند سرمایهگذاران به جای ورود هیجانی، رویکرد پلهای و تمرکز بر شرکتهای بنیادین با حاشیه سود مطمئن را در دستور کار قرار دهند.