به گزارش ایران اکونومیست؛ بازنشستگان و معلمان روز یکشنبه، ۲۰ مهر، در اصفهان، شوش و رشت تجمع کردند و خواستار رسیدگی به مشکلات معیشتی، افزایش هزینههای زندگی و مطالبات صنفی خود شدند. این تجمعها بار دیگر فشار اقتصادی بر گروههای حقوقبگیر و بازنشسته را به موضوعی مهم در عرصه اجتماعی تبدیل کرد.
بر اساس گزارش ایرانوایر در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶، گروههایی از بازنشستگان و معلمان در چند شهر ایران گرد هم آمدند تا نسبت به وضعیت معیشتی و مطالبات صنفی خود اعتراض کنند.
در اصفهان، بازنشستگان صنعت فولاد و آهن مقابل ساختمان استانداری تجمع کردند و خواستار رسیدگی به مطالبات بازنشستگی و مشکلات زندگی خود شدند. در شوش نیز بازنشستگان تأمین اجتماعی درباره تورم، افزایش هزینههای زندگی، حقوق بازنشستگی و مشکلات درمانی ابراز نگرانی کردند. در رشت هم بازنشستگان تأمین اجتماعی و معلمان تجمع داشتند.
مطالبات این گروهها بخشی از مسئله گستردهتر معیشت خانوارهاست؛ زیرا افزایش هزینههای خوراک، مسکن و درمان میتواند قدرت خرید افرادی را که درآمد ثابت دارند، بهسرعت کاهش دهد. برای بازنشستگان، این فشار بهویژه در هزینههای درمانی و نیازهای روزمره نمود پیدا میکند.
از سوی دیگر، رسیدگی به مطالبات صنفی فقط به پرداختها محدود نمیشود؛ شفافیت در تصمیمگیری، پاسخگویی نهادهای مسئول و ایجاد مسیرهای مؤثر برای گفتوگو نیز در کاهش نارضایتی اهمیت دارد.
پرسش اصلی این است: چه راهکارهایی میتواند فاصله میان درآمد ثابت بازنشستگان و هزینههای واقعی زندگی را کمتر کند؟
توضیح تصویر: تصویر با هوش مصنوعی تولید شده و عکس مستند از تجمعهای گزارششده نیست.