به گزارش ایران اکونومیست؛ تحولات اخیر در آبهای خلیج فارس و تنگه هرمز، فراتر از درگیریهای تاکتیکی محدود، به عنوان صفحهای نوین در معادلات قدرت جهانی شناخته میشود که در آن، نمادهای برتری دریایی آمریکا در برابر استراتژیهای نامتقارن ایران به چالش کشیده شده است.
تحولات هفت و هشت ماه اخیر در منطقه، نشان داد که ناوهای هواپیمابر آمریکایی که زمانی ستون فقرات بازدارندگی روانی واشنگتن و نماد «برتری مطلق دریایی» بودند، دیگر در برابر ترکیب «تعداد، سرعت، مانورپذیری و عدم تقارن» ایرانی مصون نیستند. این تغییر پارادایم، ثابت کرد که فناوریهای پیشرفته به تنهایی نمیتوانند در برابر تاکتیکهای نوین و متناسب با محیط، تضمینکننده پیروزی باشند.
در همین راستا، حمله موشکی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به ناو هواپیمابر و ناوشکن آمریکایی که مورد تأیید سنتکام نیز قرار گرفت، پیامی صریح به جهان مخابره کرد: هزینه درگیری با ایران، حتی در سطوح محدود، میتواند به طور تصاعدی افزایش یابد. این رخدادها، هاله خیالی شکستناپذیری ایالات متحده را در منطقه از بین برده و توازنی جدید در قدرت بازدارندگی ایجاد کرده است که در آن، برتری متکی بر تجهیزات گرانقیمت، در برابر اراده و استراتژیهای هوشمندانه، ناکارآمد شده است.