به گزارش ایران اکونومیست؛ ذهنآگاهی یا مایندفولنس، تمرینی برای توجه آگاهانه به لحظه حال است؛ یعنی مشاهده افکار، احساسات، تنفس و تجربههای بدنی، بدون قضاوت عجولانه و سرزنش خود. برای شروع این تمرین، حتی یک تا پنج دقیقه در روز کافی است.
بسیاری از افراد هنگام غذا خوردن، راه رفتن یا انجام کارهای روزمره، همزمان درگیر اتفاقات گذشته یا نگرانیهای آینده هستند. ممکن است هنگام صرف غذا تلفن همراه خود را بررسی کنند یا در میانه انجام یک کار، ذهنشان به موضوعی ناراحتکننده و unrelated به لحظه حاضر مشغول شود.
ذهنآگاهی میتواند کمک کند فرد زودتر متوجه شود ذهنش کجاست و بدون سرزنش، توجه خود را دوباره به تجربه همین لحظه برگرداند.
ذهنآگاهی یعنی توجه آگاهانه به آنچه در لحظه حال رخ میدهد؛ از افکار و احساسات گرفته تا تنفس، صداهای اطراف و احساسات بدن.
در این تمرین قرار نیست ذهن کاملاً خالی شود یا افکار متوقف شوند. ذهن انسان بهطور طبیعی فکر تولید میکند. هدف این است که متوجه شویم چه فکری در ذهنمان شکل گرفته و بدون اینکه فوراً آن را حقیقت قطعی بدانیم، دوباره به لحظه حاضر توجه کنیم.
برای مثال، میان این دو جمله تفاوت وجود دارد:
در جمله دوم، فرد میان خود و فکرش فاصلهای کوتاه ایجاد میکند. این فاصله میتواند به او فرصت دهد پیش از واکنش، مکث کند.
ذهنآگاهی و مدیتیشن یکی نیستند، اما با یکدیگر ارتباط دارند. مدیتیشن مجموعهای از روشها و تمرینهای مختلف است و ذهنآگاهی میتواند یکی از رویکردهای مورد استفاده در برخی از این تمرینها باشد.
ذهنآگاهی فقط به نشستن در سکوت و بستن چشمها محدود نمیشود. میتوان آن را هنگام راه رفتن، غذا خوردن، شستن ظرفها، گوش دادن به یک گفتوگو یا انجام کارهای روزانه تمرین کرد.
تفاوت اصلی این است که در فعالیتهای معمول، توجه خود را آگاهانهتر به همان تجربهای بدهیم که در حال رخ دادن است.
ذهنآگاهی راهحلی جادویی برای همه مشکلات نیست، اما برخی پژوهشها نشان دادهاند که بعضی برنامهها و مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی میتوانند در برخی افراد به کاهش بخشی از علائم اضطراب و فشار روانی کمک کنند.
از دیگر فواید احتمالی این تمرین میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
البته میزان اثرگذاری ذهنآگاهی برای همه افراد یکسان نیست و این تمرین نباید جایگزین درمان تخصصی اختلالات اضطرابی، افسردگی یا دیگر مشکلات روانشناختی شود.
برای شروع میتوانید این تمرین ساده را انجام دهید:
ممکن است در یک دقیقه چندین بار حواستان پرت شود. این موضوع به معنای شکست تمرین نیست. هر بار که متوجه حواسپرتی میشوید و توجه خود را برمیگردانید، در حال تمرین مهارت توجه هستید.
برای تمرین ذهنآگاهی لازم نیست یک وعده کامل غذا را به شکل متفاوتی بخورید. میتوانید از چند لقمه شروع کنید.
هدف این نیست که غذا خوردن به فعالیتی پیچیده تبدیل شود؛ بلکه قرار است کاری عادی و خودکار را برای چند دقیقه با توجه بیشتری تجربه کنید.
برای انجام این تمرین، در یک مسیر کوتاه به جای غرق شدن در نگرانیها، توجه خود را به راه رفتن بدهید.
به موارد زیر توجه کنید:
اگر ذهن دوباره به برنامههای روزانه، اتفاقات گذشته یا نگرانیهای آینده رفت، لازم نیست با آن مبارزه کنید. فقط متوجه شوید که حواستان پرت شده و توجه خود را به قدمهای بعدی برگردانید.
یکی از برداشتهای اشتباه درباره ذهنآگاهی این است که باید جلوی فکر کردن را بگیریم. ذهنآگاهی به معنای حذف فکرها نیست؛ بلکه به معنای تغییر رابطه ما با افکار است.
اگر فکری نگرانکننده به ذهن شما آمد، به جای اینکه فوراً آن را واقعیتی قطعی بدانید، میتوانید با خود بگویید:
«یک فکر نگرانکننده در ذهنم شکل گرفته است.»
این جمله به معنای نادیده گرفتن مشکل نیست؛ بلکه کمک میکند فکر را مشاهده کنید، بدون اینکه همان لحظه مجبور باشید بر اساس آن تصمیم بگیرید یا واکنش نشان دهید.
برای شروع، روزانه یک تا پنج دقیقه کافی است. اگر پس از مدتی با تمرین راحتتر شدید، میتوانید زمان آن را افزایش دهید.
تداوم، از طولانی بودن تمرین مهمتر است. بهتر است به جای تمرین طولانی و نامنظم، زمانی کوتاه و قابل تکرار را در برنامه روزانه خود قرار دهید؛ برای مثال:
ذهنآگاهی میتواند برای افرادی که میخواهند توجه بیشتری به تجربههای روزمره خود داشته باشند و شیوه واکنششان به افکار و نگرانیها را بهتر مشاهده کنند، تمرینی ساده و در دسترس باشد.
با این حال، اگر فرد با اضطراب شدید، افسردگی، حملات هراس یا مشکل روانشناختی جدی روبهروست، نباید ذهنآگاهی را جایگزین ارزیابی و درمان تخصصی بداند. در چنین شرایطی، مراجعه به روانشناس یا روانپزشک اهمیت دارد.
هدف ذهنآگاهی توقف فکرها نیست. آمدن افکار مختلف هنگام تمرین طبیعی است.
حواسپرتی بخشی از تمرین است. اگر در یک تمرین پنج بار حواستان پرت شد و هر پنج بار توجه خود را برگرداندید، در واقع پنج بار فرصت تمرین دوباره توجه داشتهاید.
ذهنآگاهی درمان فوری همه مشکلات روانی نیست. برخی پژوهشها از اثرات مفید مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی حمایت میکنند، اما میزان اثرگذاری آن میتواند در افراد مختلف متفاوت باشد.
ذهنآگاهی به معنای مجبور کردن خود به مثبتاندیشی یا نادیده گرفتن احساسات دشوار نیست. فرد تلاش میکند احساس خود را ببیند و آن را بدون قضاوت عجولانه بشناسد.
ذهنآگاهی یعنی توجه آگاهانه به تجربه لحظه حاضر؛ از افکار و احساسات گرفته تا تنفس، صداها و احساسات بدنی، با رویکردی پذیرا و بدون قضاوت عجولانه.
خیر. توجه به تنفس، غذا خوردن آگاهانه و راه رفتن با تمرکز، همگی میتوانند تمرینهای ساده ذهنآگاهی باشند.
هدف اصلی ذهنآگاهی حذف افکار نیست. فرد تمرین میکند افکار را مشاهده کند و بداند داشتن یک فکر، الزاماً به معنای درست بودن آن یا ضرورت عمل کردن بر اساس آن نیست.
برخی مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی در پژوهشها با کاهش بخشی از علائم اضطراب و فشار روانی همراه بودهاند؛ اما نباید آن را درمان قطعی یا جایگزین درمان تخصصی دانست.
برای شروع ذهنآگاهی به تجهیزات خاص یا ساعتها تمرین نیاز ندارید. میتوانید از یک دقیقه توجه به تنفس، چند لقمه غذای آگاهانه یا چند قدم راه رفتن آغاز کنید.
قرار نیست ذهن خود را مجبور کنید ساکت شود. کافی است متوجه شوید در این لحظه چه فکری دارید، چه احساسی را تجربه میکنید و بدنتان چه وضعیتی دارد؛ سپس بدون سرزنش خود، توجه را دوباره به لحظه حاضر برگردانید.
ذهنآگاهی را بهتر است نه یک معجزه، بلکه مهارتی بدانیم که با تمرین منظم تقویت میشود.