گندم و باران خواهران خودکفایی ایران زمین

به گزارش ایران اکونومیست؛ تحلیل روند یک دهه اخیر نشان می‌دهد که تولید گندم در ایران بیش از آنکه تابع سیاست‌گذاری‌های کوتاه‌مدت باشد، به شدت به متغیرهای اقلیمی وابسته است. با این حال، بهبود نسبی بارندگی‌ها در دو سال اخیر، همراه با سیاست‌های حمایتی در حوزه خرید تضمینی و تامین نهاده‌ها، توانسته تا حدی ثبات را به این بخش بازگرداند.

در عین حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که تداوم این روند صعودی، مستلزم مدیریت منابع آب، توسعه ارقام مقاوم به خشکی و کاهش وابستگی تولید به بارش‌های طبیعی است؛ چراکه تجربه سال ۱۴۰۰ نشان داد که هرگونه اختلال در الگوی بارش، می‌تواند به سرعت تولید این محصول استراتژیک را تحت تأثیر قرار دهد.

چشم‌انداز پیش‌رو؛ خودکفایی یا بازگشت به واردات؟

با توجه به روند افزایشی تولید و شرایط مناسب بارشی، چشم‌انداز کوتاه‌مدت تولید گندم مثبت ارزیابی می‌شود. با این حال، پایداری در خودکفایی، نیازمند نگاه بلندمدت به تغییرات اقلیمی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های کشاورزی است. در مجموع، داده‌های موجود نشان می‌دهد که گندم ایران در حال عبور از یک دوره بحرانی اقلیمی است و اگر شرایط جوی همراهی کند، می‌توان به تکرار سال‌های طلایی تولید در آینده‌ای نه‌چندان دور امیدوار بود.