روند سرمایهگذاری در اقتصاد ایران دوباره به حالت کاهشی درآمده و این موضوع آینده اقتصادی کشور را با چالشهای جدی مواجه کرده است. براساس اطلاعات رسمی، نرخ رشد تشکیل سرمایه ثابت ناخالص در تابستان امسال به منفی ۴.۸ درصد رسیده که پایینترین میزان آن در چهار سال و نیم اخیر به حساب میآید و نسبت به فصل پیشین نیز با کاهشی ۲.۹ واحد درصدی همراه بوده است. کارشناسان اقتصادی نسبت به این وضعیت هشدار میدهند؛ چراکه در کشوری که به شدت به سرمایهگذاری وابسته است، کاهش سطح سرمایهگذاری میتواند به محدودیت ظرفیتهای تولیدی، کاهش کیفیت موجودی سرمایه، افت بهرهوری و در نهایت پایینآمدن پتانسیل رشد در سالهای آتی منجر شود. اما سوال اصلی این است که ادامه این وضعیت به کجا خواهد انجامید؟ بخشی از این وضعیت به توقف پروژههای توسعهای در کشور برمیگردد. فرشید شکرخدایی، رئیس کمیسیون سرمایهگذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی ایران، در پاسخ به سوال درباره تأثیر شرایط کنونی و وضعیت تعلیق کشور در ارتباط با آمریکا بر فعالیتهای تجاری، اشاره کرد که در این شرایط، سرمایهگذاران از اقدام به سرمایهگذاری به دلیل عدم تصمیمگیری مناسب خودداری کرده و پروژههای توسعهای متوقف شدهاند. او افزود: در چنین وضعیت ناامنی، استراتژی سرمایهگذاران به حفظ وضعیت کنونی در میآید و دیگر به فکر گسترش و حفظ اشتغال نیستند و بیشتر تلاش میکنند بنگاههای خود را نگهدارند. شکرخدایی نسبت به ادامه وضعیت تعلیق در کشور هشدار داد و بیان کرد که این شرایط بیشک به فرسایش کسبوکارها منجر خواهد شد. او در پاسخ به این پرسش که روند تعلیق چقدر به کسبوکارهای داخلی آسیب زده، اذعان کرد که نرخ تشکیل سرمایه در ایران در طی هشت سال اخیر منفی بوده است؛ به این معنا که سرمایهگذاریهای انجامشده بههیچوجه پاسخگوی استهلاک سرمایههای قبلی نیست. وی ادامه داد که برخی عوامل همچون عدم امکان جذب سرمایهگذاری خارجی و کمترشدن تمایل سرمایهگذاران داخلی به دلیل مسائل اقتصادی در وضعیت تعلیق باعث شده تا نرخ تشکیل سرمایه در ایران اینگونه کاهشی باشد. شکرخدایی گفت: با طولانیتر شدن شرایط تعلیق، انگیزه برای سرمایهگذاری به شدت کاهش مییابد و در این میان، زمان اصلیترین منبعی است که به هدر میرود. او همچنین تأکید کرد که طی یک دهه گذشته که میتوانست فرصتی برای شکوفایی اقتصادی باشد، را از دست دادهایم. او خاطرنشان ساخت که مشکلات موجود به عدم تصمیمگیری مؤسسات تصمیمساز برمیگردد و این سبب شده که بسیاری از فعالیتها در حد انتظار باقی بماند. شکرخدایی اشاره کرد که در این شرایط، سرمایهها به سمت داراییهای امن مانند طلا و ارزهای خارجی سوق پیدا میکند، در حالی که زمان و فرصتها به سادگی جبرانناپذیرند. او تأکید کرد که نه تنها سرمایهگذاران خارجی تمایلی برای ورود به بازار ایران ندارند، بلکه سرمایهگذاران داخلی نیز از این نظر چشمپوشی میکنند. در پایان، شکرخدایی از ضرورت باز کردن درهای کشور و آمادهسازی برای جذب سرمایهگذاری صحبت کرد و گفت که باید اقتصاد به محور اصلی کشور تبدیل شود. در حال حاضر وضعیت اقتصادی همچون یاری در حاشیه است و سیاستهای ایدئولوژیک در مرکز توجه قرار دارند. زمانی که اقتصاد در رأس قرار گیرد، زیرساختها و مؤلفههای اصلی آن نیز به درستی شکل خواهد گرفت.