۰۶ آبان ۱۳۹۱ - ۰۷:۱۹
شعر طنز/ چه میدونم نمیدونی
ايران اكونوميست :اگه حافظ شده مشهوراز استقبال من نيست و
اگه سعدى شده معروف
كم از امثال من نيست و
به قول مادر اقبال:
كسى اقبال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
همين كت، اينكه مىبينى!
يه جيبش مال من نيست و
اگه شلوارى هم، پا مه
اونم اموال من نيست و
تصور كن كه جورابم
مال امسال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
كلاهم قرضى يه حتى!
نه،اين هم شال من نيست و
رو لبهام هرچى تبخاله
همهش تبخال من نيست و
يه خال دارم،حالا تا جاش!
كه اون هم خال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
الف، تو قامت هيچكس
قدش چون دال من نيست و
تو اين عالم كسى حالش
شبيه حال من نيست و
سايه ام-حتى-تصور كن!
ديگه دنبال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
من انسانم ديگه نسلِ
نئاندرتال من نيست و
ديگه! بالا پريدن هام
تبش، تو بال من نيست و
تازه! امروز فهميدم
اين از اشكال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
نوار غزه باور كن!
توى اشغال من نيست و
تا اين فيل توى فنجونه
مجال فال من نيست و
كمى بد شد اگه شعرم
اين از اهمال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
سه چار تا قافيه مونده
يكيش آشغال من نيست و
يكيش يادم نره خوبه...
همين اغفال من نيست و
سه تا شد،كافيه يا نه؟!
اينم اسمال من نيست و
چه ميدونم نميدونى!
ناصر فیض/ بر اساس ترانهاى از امير پيرنيان با همين وزن و رديف و قافيه
منبع: تهران امروز
گزارش خطا
آخرین اخبار