شعر طنز/ چه می‌دونم نمی‌دونی

ايران اكونوميست :اگه حافظ شده مشهوراز استقبال من نيست و

کد خبر: ۱۰۸۴۷

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۹۱ - ۰۷:۱۹

اگه سعدى شده معروف
كم از امثال من نيست و

به قول مادر اقبال:
كسى اقبال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

همين كت، اينكه مى‌بينى!
يه جيبش مال من نيست و

اگه شلوارى هم، پا مه
اونم اموال من نيست و

تصور كن كه جورابم
مال امسال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

كلاهم قرضى يه حتى!
نه،اين هم شال من نيست و

رو لبهام هرچى تبخاله
همه‌ش تبخال من نيست و

يه خال دارم،حالا تا جاش!
كه اون هم خال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

الف، تو قامت هيچ‌كس
قدش چون دال من نيست و

تو اين عالم كسى حالش
شبيه حال من نيست و

سايه ام-حتى-تصور كن!
ديگه دنبال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

من انسانم ديگه نسلِ
نئاندرتال من نيست و

ديگه! بالا پريدن هام
تبش، تو بال من نيست و

تازه! امروز فهميدم
اين از اشكال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

نوار غزه باور كن!
توى اشغال من نيست و

تا اين فيل توى فنجونه
مجال فال من نيست و

كمى بد شد اگه شعرم
اين از اهمال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

سه چار تا قافيه مونده
يكيش آشغال من نيست و

يكيش يادم نره خوبه...
همين اغفال من نيست و

سه تا شد،كافيه يا نه؟!
اينم اسمال من نيست و

چه مي‌دونم نمي‌دونى!

ناصر فیض/ بر اساس ترانه‌اى از امير پيرنيان با همين وزن و رديف و قافيه

منبع: تهران امروز