هند مقابل نپال در خانه 0-0 متوقف شد و از سوی دیگر، ایران در خانه موفق شد 6-0 گوام را شکست دهد، تیمی که پیش تر هند را 2-1 شکست داده بود. هند مقابل یکی از قوی ترین تیمهای آسیا صف آرایی خواهد کرد و آنها باید از تمام تجربه ی خود برای جلوگیری از یک فاجعه استفاده کنند. شاید بررسی دیدار خانگی مقابل عمان، بتواند راهکاری را مقابل استفان کنستانتین، سرمربی ببرهای آبی قرار بدهد.
در ابتدا، دفاع هند در چند بازی اخیر دچار تغییراتی شده است.کنستانتین آزمایش عجیبی در خط دفاع تیمش انجام داد و از گانش، که هافبک تیمش بود، در کنار ژینگان در خط دفاع تیمش مقابل نپال استفاده کرد و دانا چاندرا و مندال که پیشتر در خط دفاع این تیم بودند را نیمکت نشین کرد. همچنین در ترکیب اصلی تیم، نارایان داس نیز حضور داشت که حتی یک بازی هم در لیگ هند و دیدارهای پیشین تیم ملی هند انجام نداده بود. او با استفاده از تجربه اش، ارتباط خوبی میان خط دفاعی و خط حمله ی هند ایجاد کرده بود و استفاده از او مقابل ایران که 6 گل مقابل گوام به ثمر رسانده، میتواند ایده ی خوبی باشد.
همچنین در خط میانی برای ببرهای آبی ضرورت دارد که از بهترین مهرههایشان استفاده کرده و راه را برای هجوم ستارههای خط هافبک ایران ببندند.گزینههای فیکس شدن در خط میانی، لیندگو،سینگ، هالدر و بروگس هستند که مقابل نپال، نسبتا عملکرد خوبی داشتند. اینکه کنستانتین با 5 هافبک بازی را شروع کند، اقدام هوشمندانه ای است تا در مقابل ستارههای خط هافبک ایران، فشار از روی خط دفاعی کاسته شود و کنترل هافبکهای ایران راحت تر شود.
چتری که بیشتر در کناره ها بازی میکند، قابلیت نفوذ به داخل و ایجاد موقعیت را دارد و این را بارها مقابل نپال نشان داد. این دیدار برای هند، امتحان بسیار سختی خواهد بود که توانایی آنها برای جلوگیری از یک شکست تحقیرآمیز به چالش کشیده خواهد شد؛ اتفاقی که مسلما شاگردان کنستانتین میخواهند از آن جلوگیری کنند.