برچسب ها
رویترز: زمین گرم می شود؛
همه در دیگی هستیم که آب آن به آرامی در حال جوش آمدن است
خبرگزاری رویترز در گزارشی به قلم رز پیدکوک، اعلام کرد: حقیقت گرم شدن زمین این است که همگی در دیگی قرار داریم که آب آن به آرامی در حال جوش آمدن است.
به گزارش رویترز، در سال 2009، رهبران جهان موافقت کردند که نگذارند دمای زمین نسبت به دوره پیش از صنعتی شدن، بیش از دو درجه گرم تر شود. دو درجه، گاه یک معیار دقیق برای ممانعت از تغییر اقلیم زمین محسوب می شود.
پروفسور کامیله پارمسان متخصص تنوع زیستی در دانشگاه پلیموت انگلستان گفت: تا دو درجه گرم شدن، خطری بوجود نمی آورد، احتمالا اگر افزایش دما بیش از دو درجه باشد، حیات زمین به مخاطره خواهد افتاد.
سیاره زمین از اواخر قرن نوزدهم تاکنون در حدود 0.8 سانتی گراد (1.7 فارنهایت) گرمتر شده است.
بعضی از مهمترین اماکن نمادین جهان، آسیب پذیرترین جاهای دنیا هم هستند و تا به حال برخی آثار گرم شدن زمین را تجربه کرده اند.
پارمسان افزود: ما شاهد کم شدن گونه هایی در حساس ترین اکوسیستم ها بوده ایم، گونه هایی که وابسته به یخ دریا هستند و یا آنها که در قله کوه ها زندگی می کنند. اینک ما شاهد کاهش گونه هایی در برخی اکوسیستم های گرمسیری هستیم از قبیل صخره های مرجانی. این گونه، خدمات ارزنده ای برای بچه ماهی ها، جذب توریست و حفاظت در برابر سیل های ساحلی انجام می دهد و اینها تازه شروع کار است.
وی اظهار داشت: با افزایش بیش از دو درجه ای دما، ما تنها با از دست دادن حساس ترین گونه ها روبرو نخواهیم بود، بلکه برخی گونه های معمولی نیز از بین خواهند رفت. بنابراین تنها خرس های قطبی و کوه پیکا نیست که از بین می رود بلکه گونه های دیگری که در مناطق پست و معتدل زندگی می کنند و اکنون در معرض خطر نیستند نیز از بین خواهند رفت.
انتشار کربن در جهان همچنان رو به افزایش است و هدف ممانعت از گرم شدن بیش از دو درجه ای دمای زمین محقق نشده و با وضعیت مطلوب فاصله بسیار دارد.
رهبران جهان بار دیگر در ماه دسامبر (آذر) در پاریس با یکدیگر ملاقات خواهند کرد تا در مورد برنامه ای به توافق برسند که چگونگی قرار گرفتن در مسیر درست را مشخص می کند.
** چه می شود، اگر گرم شدن زمین از 2 درجه سانتی گراد فراتر رود
فرض کنید همگی تصمیم بگیریم نسبت به گرم شدن کره زمین بی تفاوت باشیم، یا هزینه کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بشدت افزایش یابد. معنی افزایش بیش از دو درجه ای دمای زمین نسبت به پیش از صنعتی شدن چیست و پس از اینکه این اتفاق افتاد چه خواهد شد؟
علم به پاسخگویی به این سوالات کمک می کند. مدل های آب و هوایی می گویند، اگر انتشار کربن همچنان بیشتر شود، در پایان قرن حاضر ممکن است دمای جهان نسبت به پیش از صنعتی شدن چهار یا حتی پنج درج، بیش تر شود و اگر انتشار کربن متوقف نشود، پس از آغاز قرن جدید نیز افزایش دما ادامه خواهد داشت. این بدان معنی است که جهان دیگر آن جایی که ما تا به حال می شناختیم نخواهد بود.
** در مسیر گرم شدن زمین تا 4 درجه
اگر زمین در مسیری قرار گیرد که دمای آن به تدریج نسبت به پیش از صنعتی شدن تا چهار درجه افزایش یابد، تغییرات آب و هوایی در همه کشورها یکسان نخواهد بود. خشن ترین تغییرات و آثار مخرب در کشورهایی اتفاق خواهد افتاد که کمترین توان مقابله را با گرم شدن زمین دارند.
در مسیر افزایش دمای به چهار درجه سانتی گراد، در انتهای قرن حاضر، بخش هایی از آفریقا با افزایش دمای شش درجه ای نسبت به پیش از صنعتی شدن روبرو خواهند شد و زندگی در این بخش ها برای جمعیت آسیب پذیر شهری و کسانی که در خارج از منزل کار می کنند، تقریبا غیرممکن خواهد شد.
خشک شدن حوضه رودخانه ها و کاهش بهره وری محصولات کشاورزی خطر کمیابی غذا و آب در بسیاری از مناطق جهان، به ویژه در مناطق فقیر روستایی را افزایش خواهد داد.
جامعه در برابر خطرات تغییرات آب و هوایی آسیب پذیر است. یک آمریکایی که شغلش بررسی تغییرات آب و هوایی است می گوید: شمال آتلانتیک و شمال غربی اقیانوس آرام با توفان های شدیدی نظیر توفان هایان که در سال 2013 فلیپین را درنوردید روبرو خواهند شد. در اروپا، احتمال وقوع موج های گرما، نظیر آنچه در سال 2003 اتفاق افتاد و جان 70 هزار نفر را گرفت، 10 برابر بیشتر از یک دهه پیش خواهد بود و این روند رو به گسترش است.
دانشمندان همچنین می دانند که آب و هوای گرم تر به معنی بارش های سنگین تر و مخرب تر است، این در حالی است که بالا آمدن سطح آب دریاها، احتمال شکسته شدن حفاظ های ساخته شده در برابر سیل های ساحلی توسط توفان را افزایش خواهد داد.
ما به عنوان نوع بشر، تمایل داریم بر چیزهایی که در روی زمین می بینیم، متمرکز شویم. بنابراین اغلب غافلیم از اینکه بیش از 90 درصد گرمای ایجاد شده توسط گازهای گلخانه ای به اقیانوس ها می رود و آب را تا عمق چند صد متری، گرمتر می کند.
اقیانوس ها بخشی از کربن را به اتمسفر زمین می رسانند و جو زمین را اسیدی تر می کنند. اقیانوس های گرم تر و اسیدی تر خبر بدی برای اکوسیستم های دریایی از جمله ماهی ها است که مردم جهان برای تغذیه و امرار معاش به آن وابسته هستند.
وقتی آب دریا گرم می شود، حجم آن افزایش می یابد. دلیل اینکه چرا به لحاظ تاریخی، تغییرات دما و سطح آب دریا همیشه با هم ارتباط مستقیم و نزدیکی داشته اند، همین است.
از آغاز قرن بیستم تا کنون، سطح آب دریاهای جهان تقریبا 20 سانتی متر افزایش یافته است که برای به مخاطره افتادن زندگی کسانی که ساکن مناطق پست مانند کیریباتی، تووالو (واقع در جنوب غربی اقیانوس آرام) و یا مجمع الجزایر مالدیو واقع در اقیانوس هند کافی است.
حتی اگر این روند به طور یکنواخت نیز پیش برود، دانشمندان پیش بینی می کنند که سطح آب دریاها در پایان قرن حاضر دست کم نیم متر دیگر بالا برود. اما با افزایش دما، احتمال به هم خوردن تعادل که عواقب بسیار جدی دربردارد، بیشتر می شود.
برخی نظرات حاکی از این است که گستره یخی گرینلند از بین خواهد رفت. دانشمندان نمی دانند این اتفاق کی به وقوع می پیوندد، اما می گویند کمتر از چهار درجه گرم شدن، برای به وقوع پیوستن آن کافی است. این اتفاق سریع و یکباره نیست و ممکن است قرن ها طول بکشد اما وقتی که آغاز شود، سطح آب دریاها چند متر بالاتر خواهد رفت و برخی از بزرگ ترین شهرهای جهان از جمله نیویورک و شانگهای را به زیر آب خواهد برد.
در انتهای دیگر زمین، یعنی قطب جنوب، دانشمندان علایم اولیه از بین رفتن بخش هایی از گستره یخی قطب را مشاهده کرده اند و وقتی این گستره یخی شروع به آب شدن کند، ممکن است توقف ناپذیر باشد.
در این میان، تقریبا یخ تمام یخچال های طبیعی جهان آب خواهد شد. در نواحی شمالی کره زمین، دما دو برابر سریع تر از میانگین جهانی بالا می رود و اگر روند افزایش دما به چهار درجه ادامه یابد، دانشمندان پیش بینی می کنند ظرف 30 تا 40 سال، در تابستان هیچ یخی در دریای قطب شمال باقی نماند.
دو، سه یا چهار درجه گرمتر شدن، دنباله یک زنجیر هستند و نمی توان گفت چه دمایی پرتگاه آب و هوایی محسوب می شود. اما آنچه مشخص است این است که با افزایش دما، خطرات یکی یکی ظاهر می شوند و ما نمی توانیم به نسل های بعدی بگوییم که از این خطرات بی خبر بودیم.
پروفسور کامیله پارمسان متخصص تنوع زیستی در دانشگاه پلیموت انگلستان گفت: تا دو درجه گرم شدن، خطری بوجود نمی آورد، احتمالا اگر افزایش دما بیش از دو درجه باشد، حیات زمین به مخاطره خواهد افتاد.
سیاره زمین از اواخر قرن نوزدهم تاکنون در حدود 0.8 سانتی گراد (1.7 فارنهایت) گرمتر شده است.
بعضی از مهمترین اماکن نمادین جهان، آسیب پذیرترین جاهای دنیا هم هستند و تا به حال برخی آثار گرم شدن زمین را تجربه کرده اند.
پارمسان افزود: ما شاهد کم شدن گونه هایی در حساس ترین اکوسیستم ها بوده ایم، گونه هایی که وابسته به یخ دریا هستند و یا آنها که در قله کوه ها زندگی می کنند. اینک ما شاهد کاهش گونه هایی در برخی اکوسیستم های گرمسیری هستیم از قبیل صخره های مرجانی. این گونه، خدمات ارزنده ای برای بچه ماهی ها، جذب توریست و حفاظت در برابر سیل های ساحلی انجام می دهد و اینها تازه شروع کار است.
وی اظهار داشت: با افزایش بیش از دو درجه ای دما، ما تنها با از دست دادن حساس ترین گونه ها روبرو نخواهیم بود، بلکه برخی گونه های معمولی نیز از بین خواهند رفت. بنابراین تنها خرس های قطبی و کوه پیکا نیست که از بین می رود بلکه گونه های دیگری که در مناطق پست و معتدل زندگی می کنند و اکنون در معرض خطر نیستند نیز از بین خواهند رفت.
انتشار کربن در جهان همچنان رو به افزایش است و هدف ممانعت از گرم شدن بیش از دو درجه ای دمای زمین محقق نشده و با وضعیت مطلوب فاصله بسیار دارد.
رهبران جهان بار دیگر در ماه دسامبر (آذر) در پاریس با یکدیگر ملاقات خواهند کرد تا در مورد برنامه ای به توافق برسند که چگونگی قرار گرفتن در مسیر درست را مشخص می کند.
** چه می شود، اگر گرم شدن زمین از 2 درجه سانتی گراد فراتر رود
فرض کنید همگی تصمیم بگیریم نسبت به گرم شدن کره زمین بی تفاوت باشیم، یا هزینه کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بشدت افزایش یابد. معنی افزایش بیش از دو درجه ای دمای زمین نسبت به پیش از صنعتی شدن چیست و پس از اینکه این اتفاق افتاد چه خواهد شد؟
علم به پاسخگویی به این سوالات کمک می کند. مدل های آب و هوایی می گویند، اگر انتشار کربن همچنان بیشتر شود، در پایان قرن حاضر ممکن است دمای جهان نسبت به پیش از صنعتی شدن چهار یا حتی پنج درج، بیش تر شود و اگر انتشار کربن متوقف نشود، پس از آغاز قرن جدید نیز افزایش دما ادامه خواهد داشت. این بدان معنی است که جهان دیگر آن جایی که ما تا به حال می شناختیم نخواهد بود.
** در مسیر گرم شدن زمین تا 4 درجه
اگر زمین در مسیری قرار گیرد که دمای آن به تدریج نسبت به پیش از صنعتی شدن تا چهار درجه افزایش یابد، تغییرات آب و هوایی در همه کشورها یکسان نخواهد بود. خشن ترین تغییرات و آثار مخرب در کشورهایی اتفاق خواهد افتاد که کمترین توان مقابله را با گرم شدن زمین دارند.
در مسیر افزایش دمای به چهار درجه سانتی گراد، در انتهای قرن حاضر، بخش هایی از آفریقا با افزایش دمای شش درجه ای نسبت به پیش از صنعتی شدن روبرو خواهند شد و زندگی در این بخش ها برای جمعیت آسیب پذیر شهری و کسانی که در خارج از منزل کار می کنند، تقریبا غیرممکن خواهد شد.
خشک شدن حوضه رودخانه ها و کاهش بهره وری محصولات کشاورزی خطر کمیابی غذا و آب در بسیاری از مناطق جهان، به ویژه در مناطق فقیر روستایی را افزایش خواهد داد.
جامعه در برابر خطرات تغییرات آب و هوایی آسیب پذیر است. یک آمریکایی که شغلش بررسی تغییرات آب و هوایی است می گوید: شمال آتلانتیک و شمال غربی اقیانوس آرام با توفان های شدیدی نظیر توفان هایان که در سال 2013 فلیپین را درنوردید روبرو خواهند شد. در اروپا، احتمال وقوع موج های گرما، نظیر آنچه در سال 2003 اتفاق افتاد و جان 70 هزار نفر را گرفت، 10 برابر بیشتر از یک دهه پیش خواهد بود و این روند رو به گسترش است.
دانشمندان همچنین می دانند که آب و هوای گرم تر به معنی بارش های سنگین تر و مخرب تر است، این در حالی است که بالا آمدن سطح آب دریاها، احتمال شکسته شدن حفاظ های ساخته شده در برابر سیل های ساحلی توسط توفان را افزایش خواهد داد.
ما به عنوان نوع بشر، تمایل داریم بر چیزهایی که در روی زمین می بینیم، متمرکز شویم. بنابراین اغلب غافلیم از اینکه بیش از 90 درصد گرمای ایجاد شده توسط گازهای گلخانه ای به اقیانوس ها می رود و آب را تا عمق چند صد متری، گرمتر می کند.
اقیانوس ها بخشی از کربن را به اتمسفر زمین می رسانند و جو زمین را اسیدی تر می کنند. اقیانوس های گرم تر و اسیدی تر خبر بدی برای اکوسیستم های دریایی از جمله ماهی ها است که مردم جهان برای تغذیه و امرار معاش به آن وابسته هستند.
وقتی آب دریا گرم می شود، حجم آن افزایش می یابد. دلیل اینکه چرا به لحاظ تاریخی، تغییرات دما و سطح آب دریا همیشه با هم ارتباط مستقیم و نزدیکی داشته اند، همین است.
از آغاز قرن بیستم تا کنون، سطح آب دریاهای جهان تقریبا 20 سانتی متر افزایش یافته است که برای به مخاطره افتادن زندگی کسانی که ساکن مناطق پست مانند کیریباتی، تووالو (واقع در جنوب غربی اقیانوس آرام) و یا مجمع الجزایر مالدیو واقع در اقیانوس هند کافی است.
حتی اگر این روند به طور یکنواخت نیز پیش برود، دانشمندان پیش بینی می کنند که سطح آب دریاها در پایان قرن حاضر دست کم نیم متر دیگر بالا برود. اما با افزایش دما، احتمال به هم خوردن تعادل که عواقب بسیار جدی دربردارد، بیشتر می شود.
برخی نظرات حاکی از این است که گستره یخی گرینلند از بین خواهد رفت. دانشمندان نمی دانند این اتفاق کی به وقوع می پیوندد، اما می گویند کمتر از چهار درجه گرم شدن، برای به وقوع پیوستن آن کافی است. این اتفاق سریع و یکباره نیست و ممکن است قرن ها طول بکشد اما وقتی که آغاز شود، سطح آب دریاها چند متر بالاتر خواهد رفت و برخی از بزرگ ترین شهرهای جهان از جمله نیویورک و شانگهای را به زیر آب خواهد برد.
در انتهای دیگر زمین، یعنی قطب جنوب، دانشمندان علایم اولیه از بین رفتن بخش هایی از گستره یخی قطب را مشاهده کرده اند و وقتی این گستره یخی شروع به آب شدن کند، ممکن است توقف ناپذیر باشد.
در این میان، تقریبا یخ تمام یخچال های طبیعی جهان آب خواهد شد. در نواحی شمالی کره زمین، دما دو برابر سریع تر از میانگین جهانی بالا می رود و اگر روند افزایش دما به چهار درجه ادامه یابد، دانشمندان پیش بینی می کنند ظرف 30 تا 40 سال، در تابستان هیچ یخی در دریای قطب شمال باقی نماند.
دو، سه یا چهار درجه گرمتر شدن، دنباله یک زنجیر هستند و نمی توان گفت چه دمایی پرتگاه آب و هوایی محسوب می شود. اما آنچه مشخص است این است که با افزایش دما، خطرات یکی یکی ظاهر می شوند و ما نمی توانیم به نسل های بعدی بگوییم که از این خطرات بی خبر بودیم.
گزارش خطا
آخرین اخبار