به گزارش ایران اکونومیست؛ صنعت حملونقل هوایی کشور در حالی با مشکلاتی نظیر کمبود ناوگان فعال، کاهش مقاصد پروازی و زیانهای مالی شرکتها دستوپنجه نرم میکند که حدود ۵۰ تقاضای جدید برای راهاندازی شرکتهای هواپیمایی تازه مطرح شده است. بررسی وضعیت موجود نشان میدهد که از میان ۱۹۴ فروند هواپیمای موجود در کشور، تنها ۱۴۰ تا ۱۵۰ فروند عملیاتی هستند و این ناوگان محدود میان ۳۲ ایرلاین فعال تقسیم شده است. طبق آییننامه جدید، متقاضیان تاسیس ایرلاین مسافربری موظف به داشتن حداقل پنج فروند هواپیما هستند، اما در عمل برخی شرکتهای فعال با یک یا دو فروند هواپیما اداره میشوند. تحریمهای بلندمدت هوانوردی با ایجاد مانع در مسیر واردات هواپیماهای نو و تامین قطعات اورهال، سهم بالایی در زمینگیری ناوگان و افت درآمد عملیاتی ایرلاینها داشته است؛ موضوعی که تامین هزینههای جاری و پرداخت حقوق کارکنان را برای تعدادی از شرکتها دشوار ساخته است. پیشتر طاهرعبدالحی، مدیرعامل ایران ایر، با اشاره به فعالیت کمتر از ۹ فروند هواپیمای فعال در این شرکت، از حضور بیش از ۹ هزار نیروی کار بدون تناسب با ظرفیت عملیاتی خبر داده بود. علاوه بر این، مالکیت بخشی از این ایرلاینهای زیانده توسط نهادهای گوناگون، بارهای مالی جدیدی را به دولت تحمیل کرده است. با توجه به این چالشها، کارشناسان این پرسش را مطرح میکنند که آیا بازار هوانوردی ایران با این حجم از ناوگان عملیاتی اساساً گنجایش پذیرش ایرلاینهای جدید را دارد و آیا زمان آن فرا نرسیده است که برای ارتقای بهرهوری، شرکتهای زیانده با یکدیگر ادغام شوند؟