چالش‌های دسترسی نسل جدید به مسکن و سایه سنگین اجاره‌نشینی

به گزارش ایران اکونومیست؛» بازار مسکن در سال‌های اخیر به یکی از بزرگ‌ترین موانع در برابر استقلال و تشکیل زندگی مستقل برای نسل جدید تبدیل شده است. بررسی آمارهای مرکز آمار نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از درآمد خانوارهای شهری و به‌ویژه شهر تهران صرف پرداخت هزینه‌های مسکن می‌شود، به طوری که این رقم در پایتخت به حدود ۶۰ درصد می‌رسد. این وضعیت در کنار نرخ بالای اجاره‌نشینی، جوانان را با بحران جدی تامین سرپناه مواجه کرده است. شکاف عمیق میان میزان درآمد جوانان و نرخ فزاینده قیمت مسکن، امکان پس‌انداز و خانه‌دار شدن را به حداقل رسانده است. سرعت رشد قیمت‌ها به‌مراتب بالاتر از توان مالی افرادی است که تازه وارد بازار کار شده‌اند و سرمایه اولیه ندارند. در نتیجه، بازار خرید مسکن عملاً از دسترس این گروه خارج شده و داشتن خانه شخصی به رویایی دست‌نیافتنی بدل گشته است. با دور شدن رویای خرید خانه، بازار اجاره به تنها گزینه پیش روی جوانان تبدیل شده است؛ بازاری که آن نیز با تورم اجاره‌بها، ودیعه‌های سنگین و قراردادهای ناپایدار مشخص می‌شود. پرداخت هزینه‌های بالای اجاره، توان پس‌انداز برای آینده را از مستاجران جوان سلب کرده و بسیاری از آن‌ها را ناچار به کوچ به مناطق دورتر یا حاشیه‌ای شهرها کرده است. از سوی دیگر، تسهیلات بانکی مسکن نیز به دلیل ناهمخوانی با قیمت واقعی املاک و مشکلاتی همچون تامین آورده اولیه و توان بازپرداخت اقساط، راه‌گشای مناسبی نبوده است. این شرایط تنها به مسئله مالکیت محدود نمی‌شود، بلکه استقلال فردی، کیفیت زندگی و حتی معیارهای استاندارد سکونت نسل جوان را تحت‌تاثیر قرار داده است. کارشناسان معتقدند سیاست‌های حمایتی کنونی و انبوه‌سازی بدون توجه دقیق به قدرت خرید متقاضیان و توان مالی نسل جدید، راه به جایی نخواهد برد و تا زمانی که عرضه مسکن با واقعیت‌های اقتصادی جامعه هماهنگ نشود، استقلال و خانه‌دار شدن همچنان دغدغه‌ای حل‌نشدنی باقی خواهد ماند.