به گزارش ایران اکونومیست؛» محمد وحیدیراد، کارشناس تجارت بینالملل، بر ضرورت آمادگی برای سناریوهای جایگزین در تجارت خارجی کشور تأکید کرد و گفت فعالان بخش خصوصی با درک شرایط کنونی و احتمال بروز محدودیت در مسیرهای تجاری، سرمایهگذاری در زیرساختها را افزایش داده و برای توسعه فعالیتهای صادراتمحور و حضور در بازارهای هدف برنامهریزی میکنند. وی با اشاره به احتمال بروز محدودیت در تردد تجاری در دریای خزر، هرچند این احتمال را زیاد ندانست، اما آمادگی برای مواجهه با شرایط مختلف را اقدامی منطقی و ضروری برای افزایش توانمندی کشور برشمرد. وحیدیراد با بیان اینکه بخش خصوصی حتی در شرایط دشوار نیز فعالیت خود را ادامه داده است، به فعالیت فعالان اقتصادی در جریان جنگ ۴۰ روزه و با وجود قطع اینترنت اشاره کرد. این تحلیلگر ارشد تجارت بینالملل، سرمایهگذاری قابل توجه بخش خصوصی در حوزه زیرساختها را نشاندهنده جمعبندی بنگاههای اقتصادی مبنی بر تقویت رویکرد صادراتمحور دانست و افزود فعالان اقتصادی به خوبی میدانند شرایط فعلی دائمی نیست و باید برای دوران پس از بحران برنامهریزی کنند. وی با تأکید بر اینکه بخش خصوصی علاوه بر مدیریت مسائل جاری، در حال آمادهسازی زیرساختهای لازم برای فعالیتهای آینده است، راهکارهای کوتاهمدت را برای عبور از شرایط فعلی کافی ندانست و موضوع مهمتر را سرمایهگذاری در زیرساختها و فراهم کردن زمینه برای حضور گستردهتر در بازارهای مقصد صادراتی عنوان کرد. وحیدیراد در خصوص ظرفیت مسیرهای جایگزین حملونقل در صورت ایجاد محدودیت در کریدورهای دریایی، اظهار داشت که نمیتوان با قاطعیت گفت ناوگان حملونقل زمینی، ریلی و کریدورهای مرتبط با دریای خزر میتوانند بهطور کامل جایگزین کریدور دریایی ایران شوند. وی با تفکیک میان ظرفیت اسمی و عملیاتی مسیرهای حملونقل، بر اهمیت توان عملیاتی در شرایط واقعی تأکید کرد و بررسی دقیق این توان را برای ارزیابی امکان استفاده از مسیرهای جایگزین ضروری دانست. این کارشناس تجارت بینالملل افزود که استفاده از مسیرهای جایگزین در بلندمدت میتواند بخشی از نیازهای تجاری کشور را پوشش دهد، اما هزینههای حملونقل را افزایش داده و محدودیتها و ملاحظات اجرایی خاص خود را دارد، بنابراین نمیتوان انتظار داشت با همان هزینه و شرایط مسیرهای اصلی جایگزین شوند. وحیدیراد در پایان خاطرنشان کرد که مدیریت هوشمندانه ظرفیتهای حملونقلی، تقویت زیرساختها و برنامهریزی برای استفاده از مسیرهای متنوع، با وجود محدودیتهای موجود، میتواند به مدیریت بحران، تأمین پایدار کالا و فراهم کردن زمینه عبور مناسب از شرایط دشوار تجاری و توسعه صادرات در دوران پس از بحران کمک کند.