به گزارش ایران اکونومیست؛ بازار سرمایه این روزها در حالی میان فرصتهای رشد و ریسکهای گوناگون در نوسان است که به گفته کارشناسان، بورس همچنان پتانسیل صعود را دارد، اما این ویژگی به معنای رشد همگون تمامی نمادها نبوده و انتخاب سهم نیازمند دقت نظر است. نرخ ارز به عنوان یکی از محرکهای اصلی، اثر مستقیمی بر سودآوری بنگاههای اقتصادی دارد و به لطف سیاستهای دولتی در زمینه اعطای نرخهای مناسب و افزایش نرخ فروش، حاشیه سود برخی شرکتها بهبود یافته است. این موضوع به ویژه برای صنایع دلاری مانند پتروشیمیها، فولادیها و آلومینیومیها مزیت رقابتی ایجاد کرده و با رشد نرخ حواله دلار در مرکز مبادله و دلار آزاد، انتظار می رود اثرات تورمی نرخ ارز به مرور در صورتهای مالی شرکتها انعکاس یابد. در سوی مقابل، صعود نرخ بهره بینبانکی از ۲۴ به ۳۴ درصد به عنوان یکی از چالشهای جدی اقتصاد کلان شناخته میشود که از مسیر افزایش نرخ تنزیل، ارزش فعلی شرکتها را کاهش داده و با بالا بردن جذابیت اوراق بدهی، هزینه تأمین مالی بنگاهها را سنگینتر میکند. این پدیده علاوه بر کاهش حاشیه سود شرکتها، توقع بازدهی سرمایهگذاران را بالا برده و مانع ورود نقدپذیری جدید به بازار سهام میشود. افزون بر این، ریسکهایی نظیر ناترازیهای انرژی، مشکلات تولید در فصل سرما، قیمتگذاری دستوری و تصمیمات خلقالساعه سیاستگذاران نیز از موانع پیش روی صنایع مختلف به شمار میروند. با جمعبندی میان محرکهای مثبت مانند رشد نرخ دلار و قیمت فروش محصولات در بورس کالا، و ریسکهای ساختاری نظیر کسری بودجه دولت و انتشار اوراق بدهی، کارشناسان توصیه میکنند که سهامداران رویکردی محتاطانه و گزینشی در پیش بگیرند. ارزندگی بازار یکدست نیست و سرمایهگذاران باید با تمرکز بر ارکان بنیادی شرکتها، کیفیت سودآوری، هزینههای مالی و سرمایه در گردش، اقدام به خرید پلهای و تشکیل سبدی متنوع نمایند. همچنین تخصیص بخشی از سرمایه به ابزارهای کمریسک و حفظ احتیاط در معاملات، راهبرد ضروری برای فعالیت در شرایط کنونی بازار سهام است.