مخازن خالی سوخت کارخانه‌های سیمان

شرکت‌های سیمانی امسال با محدودیت‌های شدیدتری در تامین برق مواجه شده‌اند. دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان اعلام کرد که برخلاف سال گذشته که روزانه ۶۵۰ مگاوات برق در ساعات اوج مصرف در اختیار این صنعت قرار می‌گرفت و در ساعات غیرپیک امکان استفاده آزاد از شبکه وجود داشت، امسال این محدودیت‌ها به صورت ۲۴ ساعته اعمال شده و تنها ۴۰۰ مگاوات برق به کل کارخانه‌های سیمان کشور اختصاص یافته است. این وضعیت موجب کاهش حدود ۳.۵ میلیون تنی تولید کلینکر نسبت به سال گذشته شده است. یکی از اعتراضات اصلی تولیدکنندگان سیمان، نحوه محاسبه هزینه‌های ترانزیت برق است. آنها معتقدند این هزینه‌ها بر اساس ظرفیت اسمی درج شده در قراردادها محاسبه می‌شود، در حالی که وزارت نیرو توانایی تامین این میزان برق را ندارد. به گفته وی، منطق اقتصادی و قانونی ایجاب می‌کند که این هزینه‌ها بر اساس میزان واقعی سهمیه برق تخصیص یافته به واحد تولیدی محاسبه شود، همانگونه که در شورای عالی معادن نیز مصوب شده بود حقوق دولتی بر اساس استخراج واقعی اخذ گردد. این مقام صنفی با اشاره به مصوبه هیئت وزیران در سال ۱۴۰۳ که مبنای محاسبه هزینه برق را میزان برق در اختیار قرار گرفته تعیین می‌کرد، اظهار داشت که وزارت نیرو به این مصوبه عمل نکرده و رویه دریافت هزینه بر اساس کل دیماند قراردادی همچنان ادامه دارد. علاوه بر مشکلات برق، صنعت سیمان با چالش تامین سوخت گاز نیز روبرو است. نیاز روزانه این صنعت ۲۸ میلیون متر مکعب گاز است، اما در حال حاضر کمتر از پنج میلیون متر مکعب گاز دریافت می‌کند. این کمبود باعث شده کارخانه‌ها ناچار به استفاده از سوخت جایگزین، یعنی مازوت، شوند. این وضعیت منجر به مصرف سوخت ذخیره شده برای فصل سرما در نیمه نخست سال شده و اکنون کارخانه‌ها با مخازن خالی در آستانه زمستان قرار دارند. هزینه‌های سنگین تحمیل شده به کارخانه‌ها تنها به این موارد محدود نمی‌شود. هزینه حمل مازوت به ازای هر لیتر بیش از ۲۰۰۰ تومان است و بهای گاز نیز در شهریور ماه امسال نسبت به سال گذشته بیش از سه برابر افزایش یافته است. در چنین شرایطی، دریافت هزینه‌های اضافی مانند حق ترانزیت اسمی، فشار مضاعفی بر تولید وارد می‌کند و نیازمند بازنگری و اقدام فوری وزارت نیرو است. منبع: آفتاب نیوز (گفت‌وگو با ایسنا)