به گزارش ایران اکونومیست؛ با وجود پوشش شبکه فیبر نوری برای بیش از ۱۱ میلیون خانوار، تنها بخش کوچکی از ظرفیت موجود در دنیای دیجیتال ایران فعال شده است.
آمارها نشان میدهد که اگرچه زیرساختهای فیبر نوری به وسعت ۱۱ میلیون خانوار گسترش یافته، اما تنها حدود ۲.۱ میلیون خانوار و کسبوکار توانستهاند به این شبکه متصل شوند. این فاصله چشمگیر میان «پوشش» و «اتصال»، نشان میدهد که مسئله تنها کشیدن کابل نیست. چالشهایی نظیر قیمت بالای خدمات، کیفیت نوسانی اتصال، نبود رقابت جدی میان اپراتورها و موانع دسترسی، باعث شده تا فیبر نوری از یک خدمت فراگیر، به یک پروژه زیرساختی محدود تبدیل شود. برای عبور از این مرحله، باید فراتر از توسعه فیزیکی، به بهبود اکوسیستم اقتصادی و کیفیت خدمات نیز توجه کرد.
توسعه فیبر نوری در ایران با یک پارادوکس بزرگ روبروست: زیرساخت در بسیاری از نقاط حاضر است، اما کاربر واقعی در آنها حضور ندارد. در حالی که ۱۱ میلیون خانوار تحت پوشش قرار گرفتهاند، تنها حدود ۲۰ درصد از آنها (۲.۱ میلیون واحد) به این شبکه متصل شدهاند. کارشناسان معتقدند برای تبدیل شدن فیبر نوری از یک «طرح توسعه» به یک «خدمت روزمره»، باید با چالشهایی مثل قیمتگذاری، کیفیت سرویس و رقابت در بازار مقابله کرد تا واقعاً زندگی دیجیتال مردم را متحول کند.