به گزارش ایران اکونومیست؛ بورس تهران معاملات آخرین روز کاری شهریور را متعادل و با نزدیک به 15 همت صف تقاضا در سطوح مختلف بازار آغاز کرد و با رشد 70 هزار واحدی نخست میرفت که تابستان را به شکل خوبی به پایان برساند. اما هنوز نیمساعت نخست را پشت سر گذاشته بودیم که با رنج منفی سنگین در نمادهای مورد توجه نظیر وبملت، شستا، شپنا، فملی و برخی از نمادهای سرشناس دیگر، فشار عرضه در کلیت بازار گسترش یافت و رشد دقایق ابتدایی شاخص با افت بیش از 1.5 درصدی تعویض شد و عملا کانال 7.2 میلیون را از دست دادیم. البته بازار اگرچه در بزرگان بواسطه رفتار حقوقیها ناشی از شناسایی سود آخر دوره زیر فشار عرضه بود اما در صنایع کوچکتر، اوضاع قدری بهتر بود و در همین راستا میزان افت شاخص هموزن به 0.8% خلاصه شد. ارزش معاملات با کمی افت نسبت به بازار دوشنبه به 36.4 همت رسید و رقمی بالغ بر 4 هزار و 800 میلیارد تومان خروج پول حقیقی رقم خورد ...
بازار سهشنبه روز پایانی یکی از بهترین و جذابترین تابستانهای 6 سال اخیر بود که بواسطه عرضههای بیمحابای حقوقیها و تاخیر در بروزرسانی اطلاعات دارایی سهامداران در سپردهگذاری مرکزی، چندان خوب تمام نشد و البته با خاتمه یافتن شهریور میتوان به فروکش عرضههای دقیقه 90 این دست از معاملهگران و برگشت نسبی آرامش به بازار امیدوار بود. انصافا بازار از ابتدای هفته در عین اینکه اصلاح خوبی داشت در حجم معاملات عالی ظاهر شد و خریداران اجازه قفل شدن بازار در صف فروش را ندادند و به خوبی شاهد دستبهدست شدن سهام بین خریداران و فروشندهها بودیم.
این وضعیت نشان میدهد که فعالین بازار کماکان روی فضای بنیادی شرکتها دیدگاه مثبتی دارند و اعتقادی به ریزش قیمتها و اصلاح عمیق بازار ندارند. البته در این چند روز رشد نرخ حواله و آرام شدن نرخ ارز در بازار آزاد و کمی امیدواری به کاهش تنشهای سیاسی هم در تقویت روحیه معاملهگران موثر بود. هر چند که برخی وزن اثرات کاهش ریسکهای سیاسی و سفر پیش روی پزشکیان به نیویورک را بیشتر میبینند اما از دید ما بازار از روز نخست گشایش بعد از جنگ 40 روزه بر مدار اتفاقات اقتصادی چرخید و هنوز هم معتقدیم آنچه که بازار را به سمت بالا هدایت میکند، تغییر دیدگاه سیاستگذاران اقتصادی و کاهش تدریجی قیمتگذاری دستوری است که منجر به افزایش حاشیه سود ناخالص و در نهایت رشد سود خالص شرکتها شده است.
لذا از اوایل مهر بازار میتواند به مرور رو به بهبود برود. البته این قاعده عمومیت مطلق ندارد؛ خطکشی اصلی بازار بر اساس کیفیت گزارشهای ماهانه شکل میگیرد. نمادهایی با خروجی درخشان در کدال، مقصد اصلی تقاضای پرقدرت خواهند بود و در مقابل، ضعف در آمار فروش به معنای تداوم اصلاح قیمتی و زمانی است. اگر کمی به الگوی رفتاری بازار نگاه کنید، متوجه میشوید که بازار در برخی از سهمها که احتمالا گزارش ماهانه خوبی دارند، با قدرت بیشتری خریدار است. افزایش تقاضا در طیفی از سهام گروه پتروشیمی، دارویی و یا تک سهمهایی نظیر بترانس، زامیاد و ... در همین راستاست. با این حساب، نقشه راه و قطبنمای بازار، بهویژه در نیمه نخست مهرماه، مستقیماً از ریل کدال و کیفیت گزارشهای ماهانه عبور خواهد کرد.
البته یک حالت دیگر هم وجود دارد و آنهم اینکه به یکباره اتفاقات خاصی در نیویورک رخ دهد که منجر به برگشت طرفین به میز مذاکرات و رفع محاصره و کاهش تحریمها شود. (سناریوی رویایی) آنوقت است که دیگر حتی در شرکتهای با گزارش ضعیف هم تحت تاثیر کاهش ریسکهای سیاسی افزایش تقاضا خواهیم داشت و دیگر فرقی نمیکند که چه سهمی در پرتفوی داشته باشیم. اما تجربه سالیان اخیر به ما آموخته که نباید استراتژی معاملاتی را روی این احتمالات و اما و اگرهای سیاسی بنا کرد. بنابراین، ترجیح میدهیم وزن چندانی به این سناریو ندهیم و قطبنمای تصمیمگیری را روی همان منطق بنیادی و آمار کدال تنظیم کنیم. پایبندی به این رویکرد، در واقع یک سپر دفاعی محکم است؛ چراکه حتی در بدترین سناریوها و بازگشت سایه تنش و جنگ، سهام بنیادیِ متکی به فروش قوی، همچنان نقدشوندگی بالا و خریداران دستبهنقد خود را در بازار حفظ خواهند کرد.