به گزارش ایران اکونومیست؛ تحلیل دادههای یک دهه گذشته بازار ارز در ایران نشان میدهد که الگوی نوسانات از شوکهای شدید و کوتاه-مدت (مانند سال ۱۳۹۷) به سمت نوسانات مداوم و طولانیمدت (در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵) حرکت کرده است؛ تغییری که فشار روانی و تصمیمگیری را برای فعالان اقتصادی دوچندان میکند.
بررسی روند تغییرات قیمت ارز در ده سال اخیر، پرده از تحول مهمی در ساختار نوسانات این بازار برمیدارد. در حالی که در سالهای گذشته، بهویژه سال ۱۳۹۷، بازار با «شوکهای شدید و فشرده» روبهرو بود که قیمتها را در بازههای زمانی بسیار کوتاه به شدت جابهجا میکرد، اما در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ با الگویی کاملاً متفاوت مواجه هستیم.
در رویکرد جدید، نوسانات اگرچه در مقیاس روزانه شدت کمتری دارند، اما به دلیل تداوم در بازههای زمانی طولانیتر، ماهیتی «فرسایشی» پیدا کردهاند. این تفاوت ساختاری باعث شده تا بنگاههای اقتصادی و خانوارها در وضعیت عدم قطعیت طولانیتری قرار گیرند و فرآیند تصمیمگیری برای خرید یا فروش ارز دشوارتر شود.
دادههای آماری نشان میدهد که در بخش قابلتوجهی از روزهای دهه اخیر، بازار با تغییرات معناداری همراه بوده است، اما نکته کلیدی در افزایش تعداد روزهایی است که رشد بیش از یک درصد را تجربه کردهاند. این انتقال از «پرشهای قیمتی ناگهانی» به «رشدهای مداوم و خستهکننده»، تصویر جدیدی از وضعیت ارزی ایران را ترسیم میکند که در آن تداوم نوسان، جایگزین شدت لحظهای شده است.