رقابتی‌ترین اقتصادهای جهان در ۲۰۲۶

در آخرین شفاف‌سازی رتبه‌سنجی رقابت‌پذیری جهانی سال 2026 توسط موسسه توسعه مدیریت (IMD)، سنگاپور با برتری واضح خود در صدر جدول ظاهر شد. این کشور با امتیاز شتاب‌پذیری ۱۰۰، بالاترین نمره را کسب کرده و جایگاه اول را از سوئیس گردانیده است. پس از آن، هنگ‌کنگ (۹۵.۶) و سوئیس (۹۵.۳) به ترتیب در دو و سه‌ام سرِ نمره‌گذاری حضور دارند. تایوان در چهارم با ۹۴.۳ رتبه بندی می‌شود و سپس دانمارک، ایرلند و امارات متحده عربی، هرکدام با ۹۴.۱، در جایگاه‌های پنجم تا هفتم حضور دارند. هلند، سوئد و آمریکا نیز در هشت، نهم و دهم قرار گرفته‌اند؛ امتیازهای ۹۰.۱، ۸۸.۵ و ۸۶.۸ به ترتیب. سنگاپور نه تنها در صدر مجموع نمرات قرار گرفته، بلکه تنها کسی است که در هر چهار محور اصلی – عملکرد اقتصادی، کارآمدی دولت، کارآیی کسب‌وکار و زیرساخت‌های سازمان‌یافته – در میان گروهی از پنج اقتصاد برتر جهان رتبه‌بندی شده. کارایی کسب‌وکار این کشور در سال 2026 برتر انجام لوح شد و با کسب نخستین جایگاه، توانسته است نمرهٔ کلی آن را از سوئیس پس بگیرد. لحظاتی پس از اعلام نتایج، نقشهٔ کلی امتیازها نشان می‌دهد که مجموع اقتصاد و رقابت‌پذیری همیشه در هم‌تراز نیست. آمریکا، بزرگترین اقتصاد دنیا، در جایگاه دهم قرار دارد؛ چرا که معیارهای این رتبه‌بندی بر این است که چه تعداد شرایطی را برای ایجاد کسب‌وکار، سرمایه‌گذاری و رقابت فراهم می‌کند، نه صرفاً حجم تولید ناخالص داخلی. چارچوب ارزیابی توسط IMD بر پایه ۳۴۱ شاخص طراحی شده که در ۳۴ موضوع فرعی و چهار محور اصلی تقسیم می‌شود؛ این موارد شامل مؤثریت اقتصادی، کیفیت اداری، راندمان کسب‌وکار و وجود زیرساخت‌های مناسب. حدود دو سوم نمره نهایی بر پایه داده‌های واقعی و یک سوم دیگر از نظرسنجی مدیران اجرایی تشکیل شده و درک شیوهٔ واقعی عملکرد کشورهای جهان را در برمی‌گیرند. در مجموع 10 اقتصاد بالاتر، قرار گرفتن 9 نمرهٔ برتر در دو قارهٔ اروپا و آسیا، نشان می‌دهد که این دو سرزمین نمادهایی از پیشرفت بی‌سابقه در زمینهٔ صنعت، زیرساخت، نیروی کار ماهر و حاکمیت قانون می‌باشند. همان‌گونه که IMD تاکید کرده، قرنطینه‌های قابل پیش‌بینی، قراردادهای حکمی قابل اجرا و دولت‌های مؤثر، در دورهٔ ناپایداری ژئوپلیتیکی به‌صورت قابل توجهی مزیت می‌بخشند. سازمان کشف کرده‌است که یکی از عوامل مهم در دست‌یابی به رقابت‌پذیری، حضور در خوشه‌های نوآورانه جهانی است. کشورهای پیشرو، همان‌طور که دربارهٔ استفاده از این خوشه‌ها گویایشان است، قابلیت تجاری‌سازی فناوری، جذب نیروی متخصص و افزایش بهره‌وری را در صورت حضور در این ماهیت‌های نوآورانه به‌بودن، ارتقا می‌دهد. نکته جالب اینجاست که هیچ الگویی یکتا برای ایجاد محیطی رقابتی وجود ندارد؛ با توجه به رتبه‌های امارات متحده عربی (هفتم) و آمریکا (دهم)، واضح است که کشورهای مختلف می‌توانند بر اساس مدل‌های متنوعی به یک اقتصاد رقابتی دست یابند. این نشان می‌دهد که شفاف‌سازی 2026، گواهی بر تنوع استراتژی‌های کشورهای جهان برای اولویت‌بندی محیط‌های سرمایه‌گذاری، را به‌صورت نمایانگرانه ارائه می‌دهد.