پرونده نقدینگی با رقم ۱۵.۵ هزار همتی در سال ۱۴۰۴ بسته شد

در پایان اسفند ۱۴۰۴، متغیر نقدینگی، که به معنای وسیع پول در گردش است، با رشد ۵۳.۳ درصدی نسبت به اسفند سال قبل به حدود ۱۵۵۸۱۲.۲ هزار میلیارد ریال رسید. این افزایش نشان‌دهنده رشد قابل توجهی نسبت به رشد ۲۹.۱ درصدی سال پیش است، که به میزان ۲۴.۲ واحد درصد بیشتر شده است. دلایل افزایش نقدینگی در این سال را می‌توان به شرایط خاص اقتصادی کشور مربوط دانست. به‌ویژه، دو جنگ تحمیلی که در خرداد و اسفند همین سال رخ داد، باعث شد تا حمایت از فعالیت‌های اقتصادی و تأمین مالی دولت از اهمیت بیشتری برخوردار شود. همچنین، پایه پولی در پایان این سال به رقم ۲۱۹۵۹.۳ هزار میلیارد ریال رسید و رشد دوازده‌ماهه پایه پولی نیز به ۶۱.۵ درصد دست یافت. این رقم نسبت به سال گذشته، که ۲۴.۵ درصد بوده، افزایشی قابل توجه معادل ۳۷ واحد درصد داشته است. خالص دارایی‌های خارجی بانک مرکزی تأثیری برابر با ۲۱۷.۲ واحد درصد در رشد پایه پولی این سال داشته، که به افزایش نرخ تسعیر مرتبط می‌شود. از سوی دیگر، خالص بدهی‌های بخش دولتی به بانک مرکزی نیز ۳.۵ واحد درصد در رشد پایه پولی نقش داشته است، هرچند دلیل عمده این افزایش، افزایش مطالبات بانک مرکزی از دولت بوده است. در این دوره، عامل کاهش‌دهنده اصلی رشد پایه پولی، مطالبات بانک مرکزی از بانک‌ها با سهم منفی ۳۸.۶ واحد درصد بوده است. همچنین، خالص سایر اقلام بانک مرکزی با سهم منفی ۱۲۰.۶ واحد درصد نیز به کاهش رشد پایه پولی کمک کرده است. این کاهش ناشی از افزایش سپرده‌های ارزی صندوق توسعه ملی نزد بانک مرکزی بوده است. در نتیجه انحلال بانک آینده، از دی‌ماه ۱۴۰۴، رقم اضافه برداشت این بانک از مطالبات بانک مرکزی خارج شده و در دسته سایر دارایی‌های بانک مرکزی قرار گرفته است. این امر منجر به کاهش بدهی بانک‌ها به بانک مرکزی و افزایش سهم خالص سایر اقلام شده است. همچنین، ضریب فزاینده نقدینگی در پایان اسفند ۱۴۰۴ به ۰.۰۹۵ رسید.