۱۴ روایت از ۱۴ کارگردان با سرو و سپید و سرخ

به گزارش ایران اکونومیست؛ تهیه‌کننده مجموعه «سرو، سپید، سرخ» گفت: برای ما مهم بود، اکنون که مردم تلخی‌ها و شیرینی‌های جنگ را تجربه می‌کنند، سریالی در این زمینه ساخته شود.

باشگاه خبرنگاران جوان:  محمدرضا شفاه، یکی از تهیه‌کنندگان مجموعه «سرو، سپید، سرخ»، درباره نحوه سوژه‌یابی کارگردانان که هر کدام در یک اپیزود به یک سوژه از جنگ تحمیلی سوم می‌پردازند، گفت: به طور کلی سوژه‌یابی و ایده‌پردازی هر اپیزود در جلسات جمعی کارگردانان، نویسندگان، گروه تهیه و تولید و سفارش‌دهندگان شکل گرفت. از روز سوم جنگ، نشست‌های مشترک عوامل برگزار شد؛ یعنی همه دوستان کنار هم جمع می‌شدند و درباره موضوعات و تجربیاتشان از روز‌های جنگ صحبت می‌کردند. در نهایت هر کارگردان انتخاب می‌کرد که به کدام سوژه بپردازد، چگونه ایده را پرورش دهد و سپس طرح داستانی را در این جلسات مطرح می‌کرد تا بازخورد و پیشنهاد‌های دیگران را دریافت کند.

شفاه با اشاره به اینکه فرآیند نگارش متن‌ها به‌صورت جمعی انجام می‌شد، افزود: در یک بازه ده تا دوازده روزه، نسخه‌های اولیه متن‌ها را شکل دادیم و پس از آن کار‌ها وارد مراحل تولید و پیش‌تولید شد.

تهیه‌کننده مجموعه «سرو، سپید، سرخ» در پاسخ به این پرسش که با توجه به کمبود زمان، انتخاب کارگردانان بر اساس اعلام آمادگی آنان بود یا انتخاب گروه تهیه‌کنندگی، بیان کرد: هر دو مورد وجود داشت؛ هم ما از تعدادی از کارگردانان دعوت به همکاری کردیم و هم برخی از آنها خودشان اعلام آمادگی کردند.

او با اشاره به اینکه تولیدات به صورت موازی انجام می‌شد و امکان حضور هم‌زمان یک تیم تولید برای همه کارگردانان وجود نداشت، گفت: به همین دلیل هر اپیزود یک تیم تولید مجزا داشت. ما تلاش کردیم از زوایای مختلف جنگ تحمیلی سوم، به روابط میان انسان‌ها و روابط داخل خانواده بپردازیم. به همین خاطر، محوریت ما روابط انسانی بود. حتی در اپیزود‌های امنیتی که به زحمات مدافعان امنیت می‌پردازد، باز هم نمایش روابط انسانی در اولویت قرار داشت. ما می‌خواستیم در روزگاری که عمدتاً صحبت از مسائل نظامی و امنیتی است، به روابط میان آدم‌ها در دلِ جنگ توجه کنیم.

شفاه درباره نحوه هماهنگی حضور بازیگران با توجه به شرایط جنگی کشور توضیح داد: طبیعتاً انتخاب بازیگران بر اساس سلیقه هر کارگردان صورت می‌گرفت. با این حال، در روز‌های ابتدایی جنگ شرایط تولید سخت‌تر بود؛ زیرا بسیاری از افراد در تهران حضور نداشتند و جمع شدن گروه‌ها دشوار بود. اما به لطف خدا، مشکل خاصی ایجاد نشد و کارگردانان بازیگران در دسترس را انتخاب کردند.

این تهیه‌کننده با بیان اینکه مهم‌ترین اولویت پروژه، تسریع در به پایان رساندن آن بود، گفت: ما نمی‌خواستیم سریالی مناسبتی برای شش ماه یا یک سال آینده تولید کنیم. برای ما مهم بود که اکنون که مردم جنگ را لمس می‌کنند و تلخی‌ها و شیرینی‌های آن را تجربه می‌کنند، سریالی در این زمینه ساخته شود. هرچند تولید این پروژه با هیچ کار دیگری قابل مقایسه نیست، اما ارزش آن در این است که هم‌زمان با وقوع جنگ، مجموعه‌ای درباره جنگ تحمیلی سوم ساخته می‌شود.