حسبی‌الله بعد از علاج آمد

به گزارش ایران اکونومیست؛ مردم چشم‌انتظار چهره‌هایی‌اند که روزگاری با لبخندشان امید می‌پاشیدند، اما حالا در سکوتی سنگین فرو رفته‌اند.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، این روزها صدای مردم از میان دودی بلند می‌شود که واقعیت را روشن‌تر کرده است؛ روزهای التهاب، هنگامه‌ی حملات پهپادی آمریکایی – صهیونیستی، روزهایی که هر وجب خاک وطن بوی مسئولیت می‌دهد.

در این روزها، هرکس نعمتی دارد؛ قلم، صدا، تصویر یا فکری. و مأموریتی هم برای دفاع، برای امید، برای روایت. اما پرسش بزرگ و تلخ مردم یکی است؛ چرا آن‌هایی که زمانی چهره نامیده شدند، امروز چهره ندارند؟

در همین دل بحران، محسن چاوشی به مانند روزهای جنگ 12 روزه که با «علاج» آمد این بار «حسبی‌الله» را خواند و بار دیگر نشان داد صدای صادق، از هر ابزار اطلاع‌رسانی رساتر است. او با زبان هنر، کاری کرد که باید بسیاری دیگر می‌کردند اما نکردند. صدای او هم تسکین بود، هم حضور؛ حضور در کنار مردمی که از سکوت چهره‌ها دلگیرند.