
به گزارش ایران اکونومیست؛ صدوشصتوهشت ساعت از شروع جنگ گذشته؛ هفت روز کامل که تهران نفسش را حبس کرده و هر صدا و حرکت کوچک، موجی از ترس و اضطراب را روی تن شهر میکشد. شنبه نهم اسفند حوالی ساعت ۹:۴۰ صبح، هنوز زندگی عادی در خیابانهای تهران برقرار بود که صدای انفجار از دل شهر همه چیز را تغییر داد. دلها لرزیدند، صدای ترس و موشک با هم ترکیب شدند و کانالهای خبری نوشتند: «وقوع سه انفجار در مرکز تهران».
هفت روز است که تهران جایی میان خواب و بیداری گیر کرده است؛ شهری که گاهی انگار هنوز مطمئن نیست کابوسش شروع شده است. ساختمانها زخم برداشتهاند، نماها ترک خورده و خیابانها زیر لایهای از خاک و شیشههای خردشده برق میزنند. کافی است صدای موتور، ترمز یک ماشین، یا کوبیده شدن در فلزی یک خانه بلند شود تا موجی از اضطراب در تن آدمهای شهر بدود تا ناخودآگاه سر بلند کنند و چند ثانیه به آسمان خیره بمانند تا ردی از جنگنده پیدا کنند یا به دوردستها خیره شوند و منتظر بلند شدن دود و شعلههای آتش از نقطهای از این شهر باشند.
دقیقا ۱۶۸ ساعت پیش، درست در ساعتی که مردم شهر هنوز یک زندگی معمولی داشتند، موجی از انفجار خیابانهای منتهی به پردیس حکومتی تهران را لرزاند. صدا مثل ضربهای سنگین از دل زمین بلند شد و در چند ثانیه از میان ساختمانها گذشت. شیشهها لرزیدند، ساختمانهایی تخریب شدند و بعد، گردی از خاک و آوار، آرامآرام روی تن شهر نشست. در همان لحظه بود که خیلیها فهمیدند چیزی عوض شده است و بوی جنگ مشامها را پر کرد./ایسنا