
به گزارش ایران اکونومیست؛ در حالی که رویکردهای جهانی تنظیمگری بر مفاهیم مدرنی چون هوش مصنوعی و حریم خصوصی متمرکز شدهاند، سیاستگذاری فضای مجازی در کشور ما همچنان درگیر الگوهای سنتی فیلترینگ و طرحهای غیرشفاف نظارتی است.
در سالهای اخیر، اینترنت در ایران به یکی از اصلیترین عرصههای چالش میان سیاستگذاری و مطالبات اجتماعی تبدیل شده است؛ جایی که تصمیمها درباره فیلترینگ، اختلال و نوع دسترسی، مستقیماً بر زندگی روزمره و کسبوکارها اثر میگذارد و در عین حال تداوم آن در کنار گسترش اختلالها و عواملی مانند اینترنت طبقاتی، بیش از پیش کاربران را از عرصههای جهانی دور کرده است.