مردم با مشکلات جدی معیشتی مواجهاند. هرچند که این مسئله، واقعیتی واضح به نظر میرسد، اما ابعاد آن به سادگی قابل درک نیست. حضور اکثریت جامعه در هالهای از بحران اقتصادی نشاندهنده واقعیت تلخی است که مسعود پزشکیان نیز در جلسه هیات دولت در ۲۶ بهمن به آن اشاره کرد، اما این بیان، تسکینی برای درد مردم نیست. همین مشکلات معیشتی بود که در دو ماه گذشته، گروههای مختلف مردم، به ویژه کارگران و اقشار ضعیف را به خیابانها کشاند. زیر سطح این بحران، خانوادههایی قرار دارند که حتی نان شب ندارند و میتوان به سادگی با مشاهده وضعیت اقتصادی به عمق این معضل پی برد. دادههای رسمی نشان میدهد که اوضاع معیشتی مردم، بهویژه برای قشرهای کمدرآمد، به شدت بحرانی شده است. آمارها حاکی از تورم ۹۰ درصدی در محصولات غذایی تنها در دیماه نسبت به سال گذشته، افزایش قیمت دلار که تنها در بهمن بیش از ۲۴ هزار تومان بالا رفته، و همچنین تورم مسکن که در این ماه بیش از ۱۵ درصد افزایش یافته، است. افزایش قیمت مواد اولیه قیمت محصولات کشاورزی و خوراکیها همچنان در حال افزایش است؛ بهطوریکه سبد خرید مردم به قدری خالی شده که دولت ناچار شده اقلام اساسی مانند پیاز و سیبزمینی را در فهرست کالابرگ قرار دهد. این بدان معناست که مردم حتی برای خرید این محصولات ابتدایی نیز دچار مشکلاند. مقایسه قیمت چند کالای رایج از سال گذشته تا به امروز، فقط بخشی از عمق بحران را نمایان میسازد. در این مدت، قیمت تخممرغ و نان به ترتیب تا ۳۰۰ درصد، برنج نزدیک به ۴۰۰ درصد و شیر و لبنیات نیز حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ درصد افزایش یافته است، در حالی که حداقل دستمزد تنها ۴۵ درصد رشد داشته است. در شرایط کنونی، گامهای دولت برای بهبود وضعیت معیشتی محدود به ارائه کالابرگ یک میلیون تومانی برای هر شهروند بوده و هنوز بحثهای جدی درباره تعیین دستمزد سال آینده آغاز نشده است. به همین دلیل، محاسبات دقیق هزینههای زندگی، هنوز مشخص نشده و در هالهای از ابهام قرار دارد. اوضاع زندگی فرامرز توفیقی، یکی از فعالان کارگری که محاسبات مربوط به هزینههای زندگی خانوادههای کارگری را انجام داده، تصریح میکند که هزینههای زندگی یک خانواده متوسط ۳.۳ نفره، با رعایت معیارهای کمیته دستمزد شورای عالی کار، محاسبه شده است. بر اساس این محاسبات، هزینه خوراکی ماهانه خانوادهای به حدود ۲۵ میلیون تومان میرسد و این بدان معناست که کارگری که حقوقی در حدود ۱۵ تا ۱۸ میلیون تومان دارد، باید بین ۸ تا ۱۰ میلیون تومان بیشتر از دستمزدش برای تأمین نیازهای ابتدایی هزینه کند. با اتکا به فرمولهای رسمی، هزینه زندگی یک خانواده ۳.۳ نفره به حدود ۶۵ میلیون تومان در پایان دیماه میرسد که اختلاف زیادی با درآمد ماهانه کارگران دارد. توفیقی همچنین تاکید میکند که افزایش هزینههای زندگی در طول ۱۰ ماه گذشته به حدود ۴۲ میلیون تومان معادل با ۲۷۹ درصد رسیده است. این فعال کارگری بیان میکند که قدرت دستمزد برای پوشش هزینهها فقط ۲۲ درصد است و به عبارتی، دستمزد حداقلی برای تامین نیازهای زندگی تنها قادر به تامین ۶ تا ۷ روز از ماه است. شرایط امسال به طور قابل توجهی متفاوت است، بهویژه از آن زمان که دولت ارز دولتی را از کالاهای اساسی حذف کرده و این امر مشکلات بیشتری برای معیشت ایجاد کرده است. به گفته توفیقی، این موضوع باعث افزایش شدید قیمتها در عرض چند روز شده و میتواند تبعات بلندمدتی به همراه داشته باشد. با توجه به شرایط کنونی که هزینههای زندگی به نحو چشمگیری افزایش یافته، کارگران عملاً زیر فشار دایمی گرانی قرار دارند و توان برقراری توازن مالی و معیشتی به شدت کاهش یافته است. این وضعیت، زندگی کارگران را شدیداً تحت تأثیر قرار داده و آنها را به اعتراضات روزانه در برابر فشارهای معیشتی واداشته است.