در بازار جهانی نفت، امروز شاهد پیشروی اندک قیمتها بودیم. این افزایش ملایم در حالی روی داد که گزارشهای تازه از آمریکا خبر از کاهش آهنگ تورم در آن کشور میدهد، موضوعی که نگرانیهای مرتبط با تضعیف تقاضا را کمی تعدیل کرده. به موازات این تحولات، نشانههایی از تمایل ائتلاف اوپک پلاس برای ازسرگیری افزایش تولید در آینده نزدک به چشم میخورد. **حرکتِ قیمتها:** - نفت برنت دریای شمال با حدود یکسوم درصد رشد به ۶۷ دلار و ۷۵ سنت در هر بشکه رسید - نفت شاخص آمریکا با افزایش ناچیز ۰.۰۸ درصدی به رقم ۶۲ دلار و ۸۹ سنت معامله شد این روندِ رو به رشد، در تقابل با افت چشمگیر دیروز قرار دارد که هر دو شاخص اصلی، حدود ۳ درصد نزول را تجربه کردند. بررسی هفتگی هم نشان از تنزلی یکدست دارد: طلای سیاه برنت نیم درصد و نفت آمریکا حدود یک درصد از ارزش خود در پنج روز گذشته را از دست دادند. **طشتِ تورم ترکید؟** آمارهای تازه از دیار آمریکا حکایت از آن دارد که رشد شاخص بهای مصرفکننده در ماه ژانویه، از پیشبینیها عقب مانده. پایینآمدن قیمت سوخت و کاهش سرعت رشد هزینههای اجاره، عوامل اصلیِ این فرایند تلقی میشود. بر این اساس، کارشناسان دورنمای تثبیت تورم را متصور شده و احتمال کاهش آتیِ نرخ بهره را قوت بخشیدهاند. **سایه سنگین عرضه:** با این وجود، نگرانی پیرامون حجم عرضه همچنان پابرجاست. شواهد نشان میدهد ائتلاف نفتی اوپکپلاس احتمالا از فروردین ماه به افزایش تدریجی صادرات روی خواهد آورد تا خود را برای فصل اوج مصرف تابستانی تجهیز کند؛ اقدامی که بر پیکر قیمتهای جهانی، وزنِ اضافه میزند. **سرشاخههای خبری:** روزهای پایانی هفته، بازار نفت را با خبرهای متناقضی مواجه کرد تا سرنخهای سیاسی در کوتاهمدت به محرک اصلی معاملات بدل شوند. آغاز هفته با تنش در تنگه استراتژیک هرمز، قیمتها را یله کرد، اما اظهارات اخیر مقام آمریکایی درباره احتمال رسیدن به تفاهم با ایران در ماه آینده، این صعود را به عقبنشینی وا داشت. در گام بعدی، اعلام زمان برگزاری دور تازه مذاکرات صلح اوکراین توسط روسیه، جو بازار را دچار تغییر کرد. همچنین کاخ سفید یک گشایش در تحریمهای بخش انرژی ونزوئیا را کلید زد و با صدور دو مجوز کلان، راه را برای حضور شرکتهای بینالمللی در پروژههای نفت و گاز این کشور هموار کرد. این تصمیم میتواند دریچههایی برای سرمایهگذاریهای تازه بگشاید. دنیای بازار نفت این روزها حواسش به هر دو گوشه غربی و شرقی زمین دوخته شده؛ جایی که واشنگتن و مسکو، هردو میتوانند روی خطسیرِ طلای سیاه اثر بگذارند. کارشناسان حدس میزنند این دو کانون سیاسی در روزهای آتی، گردش خرید و فروش نفت را رقم خواهند زد.