آمارهای منتشر شده توسط بانک استاندارد چارترد در روز سهشنبه نشان میدهد که تا پایان سال ۲۰۲۸، ممکن است حدود ۵۰۰ میلیارد دلار از سپردههای بانکی در ایالات متحده به دلیل افزایش استفاده از استیبلکوینها، که رمزارزهایی با پشتوانه دلار هستند، از این سیستم خارج شود. این یافتهها نشاندهنده تنشهای فزاینده میان بانکها و شرکتهای مرتبط با حوزه رمزارزها بهخصوص در زمینه تنظیم مقررات مربوط به داراییهای دیجیتال است. جف کندریک، رئیس تحقیقات داراییهای دیجیتال در این بانک، اشاره کرد که بیشترین آسیب ناشی از این انتقال سپردهها متوجه بانکهای منطقهای در آمریکا خواهد بود. تحلیل وی بر مبنای بررسی حاشیه سود خالص بانکها، که تفاوت میان درآمد حاصل از وامدهی و هزینههای ناشی از سپردهها را نشان میدهد، قرار دارد. کندریک در یک یادداشت پژوهشی نوشت که بانکهای آمریکایی با تهدید جدی مواجه هستند، چرا که فعالیتهای بانکی و سیستمهای پرداخت بیش از پیش به سمت استیبلکوینها گرایش پیدا میکنند. سال گذشته، دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین آمریکا، قانونی را امضا کرد که چارچوبی برای نظارت بر استیبلکوینها تعریف میکند و انتظار میرود که این اقدام موجب افزایش استفاده عمومی از این نوع توکنها شود. طرفداران استیبلکوینها بر این باورند که این داراییها امکان انتقال و دریافت سریع پول را فراهم میکنند، هرچند بیشتر برای معاملات با دیگر رمزارزها مانند بیتکوین مورد استفاده قرار میگیرند. بر اساس این قانون، صادرکنندگان استیبلکوینها مجاز به پرداخت سود به این رمزارزها نیستند، اما بانکها معتقدند که این ممنوعیت یک نقص قانونی است که به خریداران سوم امکان میدهد تا سود به توکنها پرداخت کنند و این میتواند رقابت جدیدی در جذب سپردهها ایجاد کند. با این حال، لابیگران بانکی هشدار دادهاند که اگر کنگره این نقص قانونی را رفع نکند، بانکها به خروج سپردهها، که منبع اصلی تامین مالی برای وامدهندگان به شمار میرود، دچار خواهند شد و این وضعیت ممکن است به ثبات مالی آسیب برساند. شرکتهای حوزه رمزارز در مقابل به این موضع واکنش نشان داده و بیان کردند که ممنوعیت پرداخت سود به استیبلکوینها، اقداماتی نا عادلانه به شمار میرود. کمیته بانکداری سنای آمریکا اخیراً جلسهای را برای بررسی و رأیگیری در مورد قانونگذاری حوزه رمزارزها به تعویق انداخت که این تعویق به دلیل اختلاف نظرات میان قانونگذاران در خصوص چگونگی واکنش به نگرانیهای بانکی بود. کندریک در ادامه اشاره کرد که میزان سپردههای بانکی در معرض خطر جایگزینی با استیبلکوینها، به این بستگی دارد که آیا صادرکنندگان این توکنها اطمینان حاصل میکنند که ذخایر خود را در بانکها نگهداری میکنند یا نه. به گفته وی، اگر بخش قابل توجهی از این ذخایر در بانکهای آمریکایی قرار داشته باشد، احتمال خروج سپردهها به مراتب کمتر خواهد بود. وی همچنین به دو صادرکننده بزرگ استیبلکوین، یعنی تتر و سیرکل اشاره کرد که عمده ذخایر خود را در اوراق خزانهداری آمریکا سرمایهگذاری کردهاند و به همین خاطر، بازگشت این منابع به شکل سپرده بانکی محدود خواهد بود.