به گزارش ایران اکونومیست؛ تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که دانشبنیانها میتوانند در حوزههایی چون جایگزینی فناوریهای خارجی، کاهش وابستگی به واردات، توسعه نرمافزارهای بومی، خدمات پرداخت و دور زدن محدودیتهای مالی نقشی حیاتی ایفا کنند. در شرایطی که تحریمها صادرات نفت و گاز را محدود میسازد، این شرکتها با تمرکز بر اقتصاد دیجیتال، بیوتکنولوژی، کشاورزی هوشمند و انرژیهای تجدیدپذیر میتوانند بخشی از خلأ درآمدی کشور را جبران کنند.
با این حال، خود این شرکتها نیز از پیامدهای تحریم بینصیب نیستند؛ کاهش دسترسی به سرمایه خارجی، قطع همکاریهای علمی بینالمللی و محدودیت واردات تجهیزات پیشرفته از جمله چالشهایی است که فعالیت آنها را تهدید میکند. با وجود این، دولت تأکید دارد که حمایت ویژه از این بخش، میتواند ایران را در برابر «تحریکهای حداکثری» مقاومتر سازد.
به گفته یکی از فعالان حوزه فناوری: «تحریمها میخواهند چراغها را خاموش کنند، اما ما میتوانیم چراغهای دیگری روشن کنیم؛ چراغهایی که نه با نفت، که با دانش و نوآوری میسوزند.»