سهشنبه هفته گذشته بود که به مناسبت سالروز تولد محمد ذکریای رازی، با حضور رئیسجمهور و وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، از هشت داروی جدید تولید داخل پردهبرداری شد.
اما در میان این داروها، تولید دارویی مانند فاکتور هشت که در درمان بیماریهای هموفیلی کاربرد دارد، سر و صدای فراوانی به پا کرد، چرا که با این کار، ایران دومین کشور تولید کننده این دارو لقب گرفت؛ بنابراین، روشن است که رسیدن به این موفقیت چشمگیر علمی ضمن داشتن مزایای فراوان برای هموطنانمان که نیازمند این دارو بودند، مزایای فراوان اقتصادی نیز به همراه دارد.
این در حالی است که پیشرفتهای پزشکی ایران در سالهای اخیر، از دید هیچ بیننده و نقادی بیرون نبوده است و همگان بر این امر صحه میگذارند؛ چنان که با رسیدن به پیشرفتهای چشمگیری چون شکستن انحصار تولید داروی مهمی چون فاکتور هشت، کشورمان در صدر کشورهای پیشرو در عرصه پزشکی قرار میگیرد.
اما هماکنون از نگاه شما، با توجه به داشتن الگوی موفقی همچون پیشرفت منحصر به فرد در علم پزشکی، چرا ما نتوانستهایم در دیگر شاخههای علم و دانش به مرز کشورهای پیشرو نزدیک شویم؟
به نظر شما، راه پیموده شده برای تبدیل ایران به یک کشور قطب علم پزشکی برای دیگر رشتهها و علوم هم قابلیت اجرا دارد؟
اصولا رشتههای پزشکی در کشور چه راهی پیمودهاند که اکنون در دنیا حرفهای بسیاری برای گفتن دارند؟