به گزارش روز یکشنبه ایران اکونومیست، در یادداشت الجزیره آمده است: پس از دههها جنگ و پخش زنده نسلکشی، اکثر آمریکاییها دیگر شعارها و تحریفهای قدیمی را باور نمیکنند. زمانی که اسرائیل به ایران حمله کرد، یافتههای یک نظرسنجی نشان داد که تنها ۱۶ درصد از پاسخدهندگان آمریکایی از پیوستن کشورشان به جنگ حمایت میکنند.
پس از فرمان ترامپ برای انجام حملات هوایی به تأسیسات هستهای ایران، نتایج یک نظرسنجی دیگر نشان داد که تنها ۳۶ درصد از پاسخدهندگان از این اقدام حمایت کرده و ۳۲ درصد راضی به تداوم بمباران هستند.
ناکامی در جلب حمایت مردم برای جنگ با ایران، نشان دهنده تغییری ژرف در میزان آگاهی آمریکاییهاست. آمریکاییها تهاجم به افغانستان و عراق را که به جان باختن صدها هزار افغان و عراقی و شعلهور شدن آتش جنگ در منطقه انجامید، به یاد دارند. آنها دروغهای مربوط به سلاحهای کشتار جمعی و دموکراسی و کشته شدن هزاران سرباز آمریکایی و معلولیت دهها هزار تن را به یاد دارند. آنها عقبنشینی تحقیرآمیز از افغانستان پس از ۲۰ سال جنگ و درگیری خونین بیپایان در عراق را به یاد دارند.
در داخل آمریکا، به مردم گفته میشود که پولی برای مسکن، مراقبتهای بهداشتی یا آموزش وجود ندارد، اما همیشه پول برای بمباران، اشغال دیگر کشورها و افزایش بودجه نظامی وجود دارد. بیش از ۷۰۰ هزار آمریکایی بیخانمان هستند؛ بیش از ۴۰ میلیون نفر زیر خط فقر رسمی زندگی کرده و بیش از ۲۷ میلیون نفر بیمه درمانی ندارند. با این حال، واشنگتن هنگفتترین بودجه دفاعی در جهان را به خود اختصاص داده است.
شکافهای فزاینده در میزان رضایت عمومی از اقدامهای جنگطلبانه واشنگتن از نظرها پنهان نمانده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهوری فرصتطلب آمریکا، میداند که مردم هیچ تمایلی به یک جنگ دیگر ندارند.
ترامپ، مانند بسیاری از نخبگان سیاسی آمریکا و اسرائیل، میخواهد همزمان با به راه انداختن جنگ، خود را صلحطلب جا بزند. برای رهبرانی مانند او، صلح دارای یک معنای کاملاً متفاوت شده است: آزادی بیقیدوشرط برای ارتکاب نسلکشی و سایر جنایات در برابر دیدگان جهانیان.
اما آنها در جلب حمایت مردم شکستخوردهاند. ما میدانیم صلح چیست؛ لباس جنگ بر تن ندارد. از آسمان فرو نمیریزد. صلح فقط در جایی که آزادی وجود دارد، قابل دستیابی است. هر چند بار هم که حمله کنند، مردم، از فلسطین گرفته تا ایران، محکم و بیپروا در برابر ترور زانو نخواهند زد.