۰۶ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۱:۲۸
ششم فروردینماه روز امید و شادباش فرخنده باد.
در فرهنگ ایران، ششمین روز از فروردینماه یا خرداد روز از فروردینماه، روز نوروز بزرگ یا نوروزخاصه (ویژه)، یا نوروز خردادی یا خردادسالان نامیده میشود.
به گزارش ایران اکونومیست, یکی دیگر از نامهای این روز «هفدرو/هودرو/هبدرو» است که منظور از آن «هفتاد و دو» رویداد مهم تاریخی است که یا در این روز اتفاق افتاده و یا بهخاطر اهمیت ششم فروردینماه به این روز نسبت داده شده است چنان که در متن پهلوی «ماه فروردین، روز خرداد» آمده، ایرانزمین در چنین روزی پیدایی یافت و زرتشت آیین خود را در چنین روزی آشکار کرد.
به نظر می آید نامه نویسی و شادباش نویسی از آیین های این روز بوده است. در منابع کهنی از دانشمندانی چون ابوریحان بیرونی، فردوسی بزرگ، ابن ندیم و غیره نیز اختراع خط به دست جمشید و بر تخت نشستن وی گزارش شده است بدینگونه که : «… روزی که جمشید خط نوشت و به مردم مژده داد که روش او خدای را خوش آمده و به پاداش کارهایش، گرما، سرما، پیری و رشک را از مردمان دور می کند، روز ششم فروردین ماه بود …»
آئین روز امید و شادباش نویسی درششم فروردین؛ در این روز اسپند دود میکنند و دف میزنند. از دیگر آئینهای به جامانده در این روز آب پاشیدن است. از آنجایی که آب نماد روشنایی و پاکی است مردم با پاشیدن آب روی یکدیگر در واقع روشنایی را برای یکدیگر آرزو میکنند. مهمترین آئین روز امید و شادباش نویسی نوشتن آرزوی نیک برای دیگران بر روی کاغذ است و در ادامه شخص گیرنده باید این آرزوها را تا سال دیگر نزد خود نگه دارد.
گزارش خطا
آخرین اخبار