به گزارش ایران اکونومیست: عصر ایران در ادامه این گزارش نوشت: "حمله کوچک و هدفمند" ، اشاره به این است که ارتش آمریکا قصد ندارد همانند افغانستان و عراق، از طریق زمینی وارد این کشور شود بلکه از راه دور ، اهدف از پیش تعیین شده را منهدم خواهد کرد.
برای این که فلسفه این طرح مشخص شود، باید دانست که در کشورهای عربی، حکومت و ارتش، دو مقوله تفکیکناپذیر از یکدیگر و تنیده شده در همدیگر هستند. تجریه ثابت کرده است که حکومتهای عربی ، تا زمانی که ارتش را دارند ، پابرجا میمانند و در صورتی که این رکن قدرت را از دست بدهند ، سرنگونیشان حتمی و قطعی است.
نگاهی به آنچه در سالهای اخیر در کشورهای عربی رخ داد بیندازید:
در تونس ، وقتی فرمانده ارتش به "زینالعابدین بن علی" ، پیام داد که نظامیان در ادامه مسیر با او نخواهد بود، دیکتاتور سوار بر یک فروند هواپیما شد و به عربستان سعودی گریخت.
در لیبی ، ارتش دو پاره شد: گروهی به انقلابیون پیوستند و بقیه به قذافی وفادار ماندند.
با این حال، قذافی همچنان پا برجا بود تا آن که شورای امنیت مجوز حمله به لیبی را صادر کرد و نیروی هوایی فرانسه، یگانهای ارتش لیبی را که در حال پیشروی به سمت "بنغازی" بودند (مرکز اصلی مخالفان) بمباران کرد.
ناظران میگویند اگر این حمله چند ساعت دیرتر انجام میشد و یگانهای ارتش قذافی به بنغازی میرسیدند ، کار انقلابیون تمام بود.
بعد از آن بود که حملات هوایی نیروهای خارجی به ارتش قذافی تشدید شد و نهایتاً آن بر سر دیکتاتور آمد که همه دیدند.
در مصر، تا زمانی که ارتش در کنار حسنی مبارک بود ، انقلاب به پیروزی نرسید ولی وقتی ارتش اعلام بیطرفی کرد و پشت مبارک را خالی نمود، دیکتاتور مصر هم بعد از 30 سال زمامداری مطلق، سقوط کرد.
در یمن، ارتش دو شقه شد و نهایتاً بعد از حذف علی عبدالله صالح ، حکومت جایگزین نیز از دو گروه حامیان صالح و مخالفان تشکیل شد.
در بحرین، نه تنها ارتش از حکومت جدا نشد، بلکه در مواردی ارتش عربستان هم در حمایت از آلخلیفه وارد عمل شد و بدین ترتیب، انقلاب بحرینیها به پیروزی نرسیده است.
در سوریه نیز به رغم طولانی شدن جنگ، ارتش به بشار اسد وفادار ماند. در ابتدای درگیریها ، معارضان کوشیدند در ارتش ایجاد انفکاک کنند و با راهاندازی ارتش آزاد، نظامیان را به فرار از خدمت تشویق کردند.
با این حال، به جز اندکی که منشق شدند، کلیت ارتش سالم و وفادار باقی ماند و به صورت منسجم با معارضان میجنگد.
آمریکا و متحدانش با علم بر نقطه ضعف نظامهای عربی، میدانند که تا ارتش سالم و وفادار است، نظام باقی میماند.
منظور از حمله "جمع و جور"، "کوچک" و "هدفمند"، حمله به زیرساختهای نظامی، مانند انبارهای مهمات، زرادخانههای موشکی، محل استقرار نیروها و ... است و هدف نیز، تضعیف ارتش است تا نتواند در برابر معارضان مسلح مقاومت کند.
توجه داشته باشیم که تهدید به حمله و مداخله نظامی، هنگامی جدیتر شده که ارتش سوریه توانسته به موفقیتهایی در زمین جنگ دست یابد.
اگر حمله آمریکا، موفقیتآمیز باشد و ارتش سوریه نیز آنقدر بیبنیه باشد که با یک حمله "کوچک" از هم بپاشد، در آن صورت ، معارضان مسلح، با روحیهای قوی تر قادر به پیشروی خواهند بود. در واقع آمریکا میخواهد راه پیشروی معارضان را تا پایتخت بگشاید.
ولی اگر ارتش بعد از حمله نیز ، منسجم و وفادار باقی بماند، در آن صورت امید اسد به بقا ، بسیار تقویت میشود.