هر چند پرداخت عوارض آزادراهي، شيوهاي رايج در كشور است و بخشي از هزينههاي ساخت آزادراهها معمولا از محل پرداخت عوارض در طول چندين سال، تامين و به پيمانكار داده ميشود اما موقعيت آزادراه تهران-پرديس و ارتباطي كه اين مسير بين محل سكونت جديد كمدرآمدهاي تهران و محل شغل روزانهشان، ايجاد كرده است، نبايد در تعيين عوارض ناديده گرفته شود. در شهر جديد پرديس تاكنون حداقل 5 هزار واحد مسكونيمهر به كساني كه پيشتر در تهران اجارهنشين بودند، تحويل داده شده است و 80 هزار مسكنمهر جديد نيز در حال ساخت است كه از اواخر سال جاري به متقاضيان تهراني واگذار ميشود.

اين واحدها، جايگاه پرديس را بيشتر از آنكه به عنوان شهري بيرون از تهران، تعيين كند، به عضوي از پايتخت ارتقا داده است. در چنين جايگاهي، قابل قبول نيست ساكنان اين منطقه روزانه مجبور باشند 3600 تومان فقط بابت عوارض، براي سفر بين محلكار و محلزندگيشان هزينه كنند (بعد مسافت و همچنين هزينه سوخت و ساير هزينهها در اين سفر، در مبلغ ذكر شده، محاسبه نشده است).البته شايد در پاسخ به اين موضوع، صحبت از امكان تردد در جاده قديمي تهران- پرديس، به ميان كشيده شود و مطرح شود: «براي سفر به مسكنمهر، ميتوان از اين جاده بدون پرداخت ريالي عوارض، استفاده كرد.» اما با تفاوتهاي فاحشي كه بين آزادراه و اين جاده قديمي وجود دارد –در آزادراه تهرانپرديس هم مسافت كمتر است، هم ايمني مسير زياد و هم ترافيك كمتر است- بعيد است دولت حاضر شود ساكنان مسكنمهر از اين مزايا محروم بمانند. اخيرا نيز شنيده شده طرحي مطرح شده است مبني براينكه تخفيفي كه در سال91، بابت عوارض آزادراه تهران-پرديس به ساكنان اين شهر داده ميشد، قرار است در ماههاي آتي حذف شود. در سال91، تعدادي از ساكنان شهر جديد پرديس به واسطه كارت تخفيفي كه دولت براي آنها صادر كرده بود، از پرداخت يك هزار تومان از نرخ عوارض معاف بودند و فقط 500 تومان پرداخت ميكردند.