۳۱ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۰
صدا و سیما از تخریب تیم هسته ای دست بردارد
جعفرزاده ایمن آبادی در نامه ای خطاب به رییس سازمان صدا و سیما گفت: بی وقفه در صدا و سیما شاهد برنامه هایی هستند که در قالب خبر و گزارش و فیلم مستند، پا را از نقد فراتر گذاشته و به تخریب مذاکره کنندگان محبوب مردم و امین نظام می پردازد.
به گزارش ایران اکونومیست به نقل از خبرنگار خانه ملت؛ غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی نامه ای خطاب به علی عسگری ریس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی نوشت که متن نامه به شرح ذیل است:
بسمه تعالی
جناب آقای دکتر علی عسکری
ریاست محترم سازمان صدا و سیما
با سلام و عرض تبریک به مناسبت انتصاب شما در این جایگاه حساس و از آنجا که در طول مدت نمایندگی خود در مجلس نهم، تجربه کار با دو رئیس پیش از شما را داشته ام بر خود لازم می دانم آنچه را که در این سال ها دیدیم و گفتیم و بسیاری از آن ها شنیده نشد در آغاز راه با شما در میان بگذارم تا شاید در مسیر موفقیت و مسئولیت خطیری که بر عهده گرفته اید، موثر باشد.
جناب آقای دکتر علی عسکری
نظام اسلامی ما در سال های پایانی چهارمین دهه از عمر خود، بدون شک مرحله آزمون و خطا و تصمیم گیری های بدون مطالعه ای که شاید زمانی در اوایل انقلاب توجیه پذیر بود عبور کرده و مردم نیز به حق از ما مسئولان انتظار عملکردی کارشناسی شده و مبتنی بر واقعیات روز جامعه دارند. در چنین شرایطی زیبنده نیست که در رسانه ملی و تنها رسانه رسمی نظام، آن هم رسانه ای که دارای پشتوانه ای غنی از آرشیو نیروهای مجرب با امکانات روز است شاهد این باشیم که با تغییر یک رئیس مشی و برنامه ها دگرگون شود و با تغییر رئیس بعدی نیز همچنین.
مردمی که می بینند با تصمیم یک رئیس سازمان، توسعه شبکه های تلویزیونی در دستورکار قرار می گیرد و با آمدن رئیس بعدی، روند معکوس در پیش گرفته می شود، حتما با خود می اندیشند که کدام یک از این دو کار کارشناسی شده نبوده است؟
البته به گمان من پاسخ واقعی این است که هیچ یک از دو اقدام فوق دارای پشتوانه کارشناسی واقعی نبود، چرا که هیچ کدام باعث نشد شاهد تغییری چشمگیر در استقبال عمومی از صدا و سیما باشیم. آنچه به جد لازم می دانم در ابتدای کار شما که خود از نیروهای با سابقه و مجرب سازمان صدا و سیما هستید، به عنوان توصیه ای برادرانه عرض کنم این است که اگر ده مدیر دیگر نیز پس از شما در این جایگاه قرار بگیرند و همچنان بدون توجه به محتوا، به دنبال جذب مخاطب از راه تغییر شکل و قالب باشند، در، همچنان بر همین پاشنه خواهد چرخید. این یک واقعیت است که تا وقتی بخشی از مردم کشورمان صدای خود را از رسانه ملی نشنوند، برای آن ها فرقی نمی کند که تعداد شبکه های تلویزیونی فعال در این سازمان 20 عدد است یا 120 عدد!
برای مردمی که در طول مدت فعالیت تیم مذاکره کننده سابق، حتی یک برنامه در نقد آن مذاکرات از صدا و سیما ندیده اند و حالا با هدف تغییر به دولتی رای داده اند که مسیر مذاکرات را تغییر داده و بی وقفه در صدا و سیما شاهد برنامه هایی هستند که در قالب خبر و گزارش و فیلم مستند، پا را از نقد فراتر گذاشته و به تخریب مذاکره کنندگان محبوب مردم و امین نظام می پردازد. تفاوتی نمی کند که چیدمان استودیو خبر در سازمان شما شبیه فلان بخش خبری یک شبکه ماهواره ای باشد یا نه! آن ها پیش از آنکه به دکوراسیون و تیتراژ و ترکیب ظاهری ارائه برنامه های پر مخاطب ماهواره ای دقت کنند و جذب آن شوند، از محتوای برنامه های شما و شباهت آن با برنامه های شما روی گردان می شوند.
جناب آقای دکتر علی عسکری
آنچه به عنوان مثال در سطرهای پیش گفتم تنها مشتی بود برای نمونه از خروار انتقاداتی که به عملکرد پیشینیان شما وارد است. اما امروز برای تکرار نشدن این اشتباهات چه باید کرد؟ از آنجا که گمان می کنم راهکار پیشنهادی اینجانب به دلیل الگو قرار دادن یک نمونه خارجی، مورد انتقاد برخی از حامیان مشی فعلی قرار بگیرد، لازم می دانم تا پیش از بیان پیشنهاد خود مقدمه ای را بیان کنم.
استاد شهید مرتضی مطهری در یکی از گفتارهای خود به تفصیل درباره استفاده از دستاوردهای علمی و راهکارهای علمی غرب سخن گفته اند و در این باره نظام مشروطه و دموکراسی پارلمانی را مثال زده اند. به بیان شهید مطهری، ما ایرانیان قرن ها تحت حکومت سلاطین زندگی کرده ایم و الگوی سلطنت مشروطه یا حکومت دموکراتیک مبتنی بر رای مردم، یک الگوی غربی است. آیا باید بگوییم برای حفظ اصول و سنت های خود، این الگو را نمی پذیریم یا راهکار درست این است که این الگو را با در نظر گرفتن اصول دینی و فرهنگی خود، جایگزین حکومت استبدادی کنیم؟ هر چند از این سخنان شهید مطهری به خوبی پیداست که استفاده از روش های درست و کارآمد حتی از غرب نیز لازم است اما لازم می دانم که پا را از این فراتر بگذارم و از شما بخواهم تا با تبعیت از حدیث شریف نبوی که فرمود «اطلب العلم ولو بالسین» در آغاز کار خود کارگروهی را مامور مطالعه و بررسی فرآیند مدیریت رسانه، در رسانه ای پر مخاطب دنیا کنید و در بهره گیری از این روش ها توان و ذوق متخصصان داخلی اعتماد کنید. یکی از این الگوهای موفق در سراسر جهان، بنگاه رسانه ای بی بی سی است. قطعا نیاز به این توضیح نیست که تاکید من بر موفقیت این رسانه در جذب مخاطب، تائیدی به محتوای مطالب تولید و پخش شده توسط این بنگاه رسانه ای نیست. اما باید بررسی شود که چنین رسانه عریض و طویلی که دارای چندین شبکه رادیویی و تلویزیونی بین المللی و شبکه هایی خاص برای برخی از کشورهاست، چگونه امور خود را مدیریت می کند که سالانه چند صد هزار پوند سوددهی دارد و چرا ما پس از 27 سال هزینه کردن برای صدا و سیمایی که داخل کشور هیچ رقیبی ندارد باید همچنان سالانه صدها میلیارد تومان بودجه اختصاص دهیم و باز هم مدیران این سازمان از کسری بودجه گلایه کنند؟
آیا می دانید که در کشور انگلستان، بیش از یک دهه است که گروه هایی برای نظارت بر همین بی بی سی در فضای مجازی شکل گرفته که تنها هدفشان رصد کردن رفتار این رسانه در پای بندی به منشور بی طرفی است؟! فکر می کنید چرا مخاطب ایرانی چنین انتظاری از رسانه ملی خود دارند؟
اینکه مخاطبان یک رسانه، از آن رسانه حتی انتظار بی طرفی نداشته باشند، مهمترین زنگ خطر برای رسانه ای است که قرار است ملی باشد ولی خود را به سطح رسانه یک جناح تقلیل داده است. این زنگ خطر سالهاست به صدا درآمده ولی آن ها که پیش از شما بر این مسند نشسته بودند، آن را جدی نگرفتند. امیدوارم شما در آغاز راه، طرحی نو در اندازید مطمئن باشید شنیده شدن صدای همه سلایق سیاسی و فرهنگی از رسانه ملی بهترین راه برای جبران فرصت هایی است که با ملاحظات غیرکارشناسانه از دست رفته است.
غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی
نماینده مردم شریف شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی
(دوره نهم و دهم)
30/3/95
بسمه تعالی
جناب آقای دکتر علی عسکری
ریاست محترم سازمان صدا و سیما
با سلام و عرض تبریک به مناسبت انتصاب شما در این جایگاه حساس و از آنجا که در طول مدت نمایندگی خود در مجلس نهم، تجربه کار با دو رئیس پیش از شما را داشته ام بر خود لازم می دانم آنچه را که در این سال ها دیدیم و گفتیم و بسیاری از آن ها شنیده نشد در آغاز راه با شما در میان بگذارم تا شاید در مسیر موفقیت و مسئولیت خطیری که بر عهده گرفته اید، موثر باشد.
جناب آقای دکتر علی عسکری
نظام اسلامی ما در سال های پایانی چهارمین دهه از عمر خود، بدون شک مرحله آزمون و خطا و تصمیم گیری های بدون مطالعه ای که شاید زمانی در اوایل انقلاب توجیه پذیر بود عبور کرده و مردم نیز به حق از ما مسئولان انتظار عملکردی کارشناسی شده و مبتنی بر واقعیات روز جامعه دارند. در چنین شرایطی زیبنده نیست که در رسانه ملی و تنها رسانه رسمی نظام، آن هم رسانه ای که دارای پشتوانه ای غنی از آرشیو نیروهای مجرب با امکانات روز است شاهد این باشیم که با تغییر یک رئیس مشی و برنامه ها دگرگون شود و با تغییر رئیس بعدی نیز همچنین.
مردمی که می بینند با تصمیم یک رئیس سازمان، توسعه شبکه های تلویزیونی در دستورکار قرار می گیرد و با آمدن رئیس بعدی، روند معکوس در پیش گرفته می شود، حتما با خود می اندیشند که کدام یک از این دو کار کارشناسی شده نبوده است؟
البته به گمان من پاسخ واقعی این است که هیچ یک از دو اقدام فوق دارای پشتوانه کارشناسی واقعی نبود، چرا که هیچ کدام باعث نشد شاهد تغییری چشمگیر در استقبال عمومی از صدا و سیما باشیم. آنچه به جد لازم می دانم در ابتدای کار شما که خود از نیروهای با سابقه و مجرب سازمان صدا و سیما هستید، به عنوان توصیه ای برادرانه عرض کنم این است که اگر ده مدیر دیگر نیز پس از شما در این جایگاه قرار بگیرند و همچنان بدون توجه به محتوا، به دنبال جذب مخاطب از راه تغییر شکل و قالب باشند، در، همچنان بر همین پاشنه خواهد چرخید. این یک واقعیت است که تا وقتی بخشی از مردم کشورمان صدای خود را از رسانه ملی نشنوند، برای آن ها فرقی نمی کند که تعداد شبکه های تلویزیونی فعال در این سازمان 20 عدد است یا 120 عدد!
برای مردمی که در طول مدت فعالیت تیم مذاکره کننده سابق، حتی یک برنامه در نقد آن مذاکرات از صدا و سیما ندیده اند و حالا با هدف تغییر به دولتی رای داده اند که مسیر مذاکرات را تغییر داده و بی وقفه در صدا و سیما شاهد برنامه هایی هستند که در قالب خبر و گزارش و فیلم مستند، پا را از نقد فراتر گذاشته و به تخریب مذاکره کنندگان محبوب مردم و امین نظام می پردازد. تفاوتی نمی کند که چیدمان استودیو خبر در سازمان شما شبیه فلان بخش خبری یک شبکه ماهواره ای باشد یا نه! آن ها پیش از آنکه به دکوراسیون و تیتراژ و ترکیب ظاهری ارائه برنامه های پر مخاطب ماهواره ای دقت کنند و جذب آن شوند، از محتوای برنامه های شما و شباهت آن با برنامه های شما روی گردان می شوند.
جناب آقای دکتر علی عسکری
آنچه به عنوان مثال در سطرهای پیش گفتم تنها مشتی بود برای نمونه از خروار انتقاداتی که به عملکرد پیشینیان شما وارد است. اما امروز برای تکرار نشدن این اشتباهات چه باید کرد؟ از آنجا که گمان می کنم راهکار پیشنهادی اینجانب به دلیل الگو قرار دادن یک نمونه خارجی، مورد انتقاد برخی از حامیان مشی فعلی قرار بگیرد، لازم می دانم تا پیش از بیان پیشنهاد خود مقدمه ای را بیان کنم.
استاد شهید مرتضی مطهری در یکی از گفتارهای خود به تفصیل درباره استفاده از دستاوردهای علمی و راهکارهای علمی غرب سخن گفته اند و در این باره نظام مشروطه و دموکراسی پارلمانی را مثال زده اند. به بیان شهید مطهری، ما ایرانیان قرن ها تحت حکومت سلاطین زندگی کرده ایم و الگوی سلطنت مشروطه یا حکومت دموکراتیک مبتنی بر رای مردم، یک الگوی غربی است. آیا باید بگوییم برای حفظ اصول و سنت های خود، این الگو را نمی پذیریم یا راهکار درست این است که این الگو را با در نظر گرفتن اصول دینی و فرهنگی خود، جایگزین حکومت استبدادی کنیم؟ هر چند از این سخنان شهید مطهری به خوبی پیداست که استفاده از روش های درست و کارآمد حتی از غرب نیز لازم است اما لازم می دانم که پا را از این فراتر بگذارم و از شما بخواهم تا با تبعیت از حدیث شریف نبوی که فرمود «اطلب العلم ولو بالسین» در آغاز کار خود کارگروهی را مامور مطالعه و بررسی فرآیند مدیریت رسانه، در رسانه ای پر مخاطب دنیا کنید و در بهره گیری از این روش ها توان و ذوق متخصصان داخلی اعتماد کنید. یکی از این الگوهای موفق در سراسر جهان، بنگاه رسانه ای بی بی سی است. قطعا نیاز به این توضیح نیست که تاکید من بر موفقیت این رسانه در جذب مخاطب، تائیدی به محتوای مطالب تولید و پخش شده توسط این بنگاه رسانه ای نیست. اما باید بررسی شود که چنین رسانه عریض و طویلی که دارای چندین شبکه رادیویی و تلویزیونی بین المللی و شبکه هایی خاص برای برخی از کشورهاست، چگونه امور خود را مدیریت می کند که سالانه چند صد هزار پوند سوددهی دارد و چرا ما پس از 27 سال هزینه کردن برای صدا و سیمایی که داخل کشور هیچ رقیبی ندارد باید همچنان سالانه صدها میلیارد تومان بودجه اختصاص دهیم و باز هم مدیران این سازمان از کسری بودجه گلایه کنند؟
آیا می دانید که در کشور انگلستان، بیش از یک دهه است که گروه هایی برای نظارت بر همین بی بی سی در فضای مجازی شکل گرفته که تنها هدفشان رصد کردن رفتار این رسانه در پای بندی به منشور بی طرفی است؟! فکر می کنید چرا مخاطب ایرانی چنین انتظاری از رسانه ملی خود دارند؟
اینکه مخاطبان یک رسانه، از آن رسانه حتی انتظار بی طرفی نداشته باشند، مهمترین زنگ خطر برای رسانه ای است که قرار است ملی باشد ولی خود را به سطح رسانه یک جناح تقلیل داده است. این زنگ خطر سالهاست به صدا درآمده ولی آن ها که پیش از شما بر این مسند نشسته بودند، آن را جدی نگرفتند. امیدوارم شما در آغاز راه، طرحی نو در اندازید مطمئن باشید شنیده شدن صدای همه سلایق سیاسی و فرهنگی از رسانه ملی بهترین راه برای جبران فرصت هایی است که با ملاحظات غیرکارشناسانه از دست رفته است.
غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی
نماینده مردم شریف شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی
(دوره نهم و دهم)
30/3/95
گزارش خطا
آخرین اخبار