
به گزارش جام جم آنلاين ، آنتونيو منو در سال 1989 هنگامي كه فقط 21 سال داشت هنگام عمل جراحي بيني به حال كما رفت و زندگي نباتي اش آغاز شد. خانواده جوان پزشك بيهوشي را متهم به اهمال كرده و او در نخستين دادگاهش در مادريد براي بي احتياطي محكوم شد.
اما در دادگاه فرجام، پزشك بيهوشي به رغم اعتراض هاي والدين آنتونيو از كليه اتهامات مبرا شد.
خانواده آنتونيو سال ها اين پرونده را بي نتيجه دنبال كردند. تا اينكه در سال 2009 دادگستري اسپانيا آنها را تهديد كرد كه براي جبران 400 هزار يورو هزينه هاي قضايي آپارتمانشان را ضبط خواهد كرد. پدر و مادر آنتونيو هر دو نانواهاي بازنشسته بودند.
والدين جوان براي اعتراض به اين تهديد قضايي تصميم گرفتند در مقابل ساختمان وزارت دادگستري اسپانيا در شهر مادريد تحصن كنند. اين مبارزه 16 ماه به طول انجاميد و در اين مدت آنتونيو كه در حال كما بود زير يك چادر همراه با والدينش به زندگي نباتي خود ادامه داد.
تا اينكه يك شاهد جديد كه در زمان عمل جراحي دانشجوي پزشكي بود و هنگام عمل آنتونيو نيز حضور داشت دادگاه عالي اسپانيا را متقاعد كرد تا پرونده را در نوامبر 2010 بازنگري كند. سرانجام پزشك بيهوشي با خانواده آنتونيو به توافق رسيد و در ژوئيه 2011 مبلغ 1.075 ميليون يورو را به عنوان غرامت به آنها پرداخت.
لوئيس برتلي يكي از وكلايي كه در طول بيش از دو دهه از حق اين خانواده دفاع كرده بود ضمن اعلام خبر درگذشت آنتونيو گفت: آنتونيو روز گذشته سرانجام درگذشت. او قرباني يك بي عدالتي شد. سالها انتظار و نگراني يك مادر كه همواره در كنار تختخواب فرزندش حضور داشت. وي قادر نبود هزينه استخدام پرستاراني را براي پسرش تامين كند. تمام اين زحمات اكنون برباد رفته است.
وي افزود: دستگاه قضايي اجراي عدالت را سالها به تاخير انداخت. زماني عدالت اجرا شد كه ديگر فايده اي به حال آنتونيو نداشت. مترجم: بهرام افتخاري.