کد خبر : ۶۱۲۱
تاریخ انتشار : ۱۱ تير ۱۳۹۱ - ۰۵:۲۳
ايران اكونوميست :روزنامه‌هاي صبح امروز ايران در سرمقاله‌هاي خود به مهمترين مسائل روز كشور و جهان پرداخته‌اند از جمله «بحران سوريه و شكاف هاي خارجي»،«برندگان و بازندگان اصلي در مصر»،«جوانان ما و اولين شهيد نسل سوم اسلام»،«زنده‌باد هدفمندی!»،«تجلی فرهنگ در یک همایش اقتصادی!»،«فرمان ايست به نفتكش‌ها آيا امروز صادر مي‌شود؟»،«حقايق انکار ناپذير»،«کامنت‌هايي که مسئولان بايد بخوانند»و...كه برخي از آنها در زير مي‌آيد.

كيهان:بحران سوريه و شكاف هاي خارجي

«بحران سوريه و شكاف هاي خارجي»عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم سعدالله زارعي اسست كه در آن مي‌خوانيد؛طي دو تا سه هفته گذشته، سوريه تحت فشار بيشتري قرار گرفته است. از يك سو مخالفان مسلح نظام سوريه كه پيش از اين عمليات هاي تخريبي و اقدامات خشونت آميز خود را عمدتا متوجه سه استان حمص، حماه و ادلب مي كردند اينك از يك سو دايره اقدامات نظامي خود را متوجه پايتخت كرده اند و از سوي ديگر استان هاي ديرالزور(در شرق) حلب(در شمال) و لاذقيه(در غرب) را هدف آماج عمليات تروريستي كرده اند. در محيط منطقه اي هم شاهد آرايش نظامي ارتش تركيه در مرز با سوريه هستيم و در همين ايام نفوذ هواپيماهاي جنگي تركيه به آسمان سوريه هم اتفاق افتاد كه با واكنش قاطع نظاميان سوريه مواجه گرديد.

در سطح بين المللي نيز اظهارات تندتر مقامات غربي را شاهد بوديم و در اين فضا كنفرانس ده جانبه ژنو برگزار شد كه به گفته كوفي عنان «براي انتقال قدرت» شكل گرفته است. هم زمان با اين مسائل موج رسانه اي مبتني بر نزديك بودن سقوط دولت سوريه هم تشديد شده است.

در خصوص تحولات جديد و تحليل اقدامات خصمانه اخير عليه سوريه، توجه به نكات زير اهميت دارد:
1- بدون ترديد ميان تشديد اقدامات تروريستي در سوريه و بخصوص آلوده كردن نقاطي- مثل دمشق، حلب، ديرالزور و لاذقيه- كه طي ماه هاي اخير آرام بوده است و اقدامات شك برانگيز نظامي تركيه در مرزهاي جنوبي خود و تجاوز چند هواپيماي جنگي به آسمان سوريه و اجلاس 10 جانبه ژنو ارتباط دقيقي وجود دارد و در يك اتاق طراحي گرديده است. دلايل و شواهد زيادي براي اثبات اين نظريه قابل ارائه است. از جمله اين كه اقدامات جنايتكارانه نيمه شب عليه شبكه الاخباريه سوريه كه به كشته شدن هر 7 نفر عضو شيفت شبانه آن با تير مستقيم و از نزديك منجر شد بايد از سوي آمريكا و... محكوم مي شد ولي همزمان با اين اقدام شاهد تشديد فشار سياسي و ديپلماتيك آمريكا عليه سوريه بوديم و اوباما در فرداي جنايت عليه كاركنان الاخباريه، اسد را ملزم به كناره گيري از قدرت دانست. آرايش نظامي تركيه در مرز سوريه كه به بهانه ساقط شدن يك فروند هواپيماي F4 نيروي هوايي آنكارا صورت گرفت هم سند ديگري است كه ارتباط اين مسائل با يكديگر را نشان مي دهد. همه مي دانند كه واكنش نظاميان سوري به ورود هواپيماي جنگي كشوري كه موضع خصمانه عليه سوريه دارد، كاملا طبيعي است. كنفرانس ژنو و اظهارات تند و غيرمترقبه كوفي عنان عليه مردم و نظام سوريه هم سندي جداگانه است. عنان پيش از اين گفته بود ماموريت او تغيير نظام سياسي و يا هر چيزي كه به تغيير منجر شود نيست، ولي دو روز پيش از آغاز كنفرانس ژنو اعلام مي كند كه دستور كار ژنو انتقال قدرت در سوريه است. اما كاملا واضح بود كه اين اظهارات حداقل ربطي به سه عضو- چين، روسيه و كويت- ندارد كما اينكه بعد از سخنان عنان، لاوروف با صراحت اعلام كرد كه ما با هر نوع دخالت و يا تصميم گيري در بيرون مرزهاي سوريه راجع به نظام سياسي اين كشور مخالفيم و اجازه نمي دهيم موضوع انتقال قدرت دستور كار ژنو باشد.

2- اگر خوب مسائل پيش آمده را بكاويم درمي يابيم كه طي دو تا سه هفته اخير، اتفاق جديدي در سوريه نيفتاده است. اقدامات تروريستي عليه مردم و نظاميان سوري در آستانه اجلاس هاي اسفند تونس، ارديبهشت تركيه و خرداد فرانسه هم تشديد شد و مشابه اجلاس ژنو هم تاكنون مكرر برگزار شده است. موضع خصمانه تركيه عليه سوريه هم كه حكايت جديدي نيست بنابراين برخلاف تبليغات گسترده اي كه در فضاي رسانه اي و الكترونيكي نظام سوريه را رو به فروپاشي معرفي مي كند، اتفاق تازه اي در روي زمين نيفتاده است. ورود به سه منطقه حومه دمشق و ورود جنگنده تركيه به آسمان سوريه و حضور چين و روسيه در اجلاس مربوط به سوريه مسائل تازه به حساب آمده اند در حالي كه روند گذشته را تغيير نداده است.

3- اجلاس ديروز ژنو كه تركيبي از 5 عضو دائم شوراي امنيت، تركيه، قطر، كويت، رئيس روابط خارجي اتحاديه اروپا و دبيركل سازمان ملل بود در واقع تركيب 7+1+2 بود يعني روسيه و چين مخالف اقدام و مداخله خارجي عليه نظام سوريه، كويت در ميانه و متمايل به عدم دخالت و 7 عضو ديگر دنبال راهي براي مداخله خارجي عليه سوريه بودند. اگر بنا به رأي گيري بود، نتيجه از قبل معين بود ولي معلوم است كه چنين جمعي هيچ جايگاه حقوقي نداشته و مجموعه معيني را نمايندگي نمي كنند تا با رأي آنان تصميمي گرفته شود بنابراين مبنا رأي گيري نبوده و بر فرض كه قرار بوده در ژنو كاري صورت بگيرد بدليل عدم اجماع عملاً ميسر نبوده است. با اين وصف تصميمات اين كنفرانس حتي از كنفرانس هاي اسلامبول، تونس و پاريس هم بي خاصيت تر است چرا كه در آن اجلاس ها اجماع وجود داشت و در ژنو اجماع هم وجود نداشت. در واقع كنفرانس ژنو براي آن بود كه پرونده مأموريت عنان را بسته اعلام و وانمود كند كه سوريه وارد مراحل و شرايط جديدي شده است. بعد از آنكه به واسطه فعال شدن دوباره تروريست ها در مناطق پاكسازي شده، ارتش سوريه بر مبناي مسئوليت قانوني و پذيرفته شده، دوباره وارد عمل شد، كوفي عنان در گزارش خود به شوراي امنيت و مجمع عمومي سازمان ملل اعلام كرد كه سوريه به مرحله بازگشت ناپذير رسيده! و دو روز پيش از كنفرانس ديروز ژنو هم اعلام كرد كه دستور كار ژنو انتقال قدرت در سوريه است! و حال آنكه هيچ توافقي ميان 10 عضو به وجود نيامده بود و اساساً اين سؤال مطرح است كه اين 10 عضو چگونه انتخاب شده اند و نيز براساس كدام اصل قانوني، يك جمع كوچك به خود اجازه داده اند درباره انتقال قدرت در يك كشور عضو سازمان ملل كه بايد مرزها و حاكميت آن به رسميت شناخته شود، تصميم گيري نمايند؟ كنفرانس ژنو محكوم به شكست كامل است چرا كه از اقدامات شبه حقوقي قبلي هم سست تر است. در واقع در يك عبارت كوتاه مي توانيم بگوئيم برگزاري چنين كنفرانسي تنها كاري بوده كه آمريكايي ها مي توانسته اند انجام دهند و حضور روسيه و چين هم براي آن بود كه مخالفان مسلح بشار گمان كنند مانع بين المللي اقدام عليه سوريه در حال كنار رفتن است. كنفرانس ژنو چند عضو سازمان ملل را به 5 عضو دائم شوراي امنيت ضميمه كرد، اين در واقع اعتراف به ناكارآمدي شوراي امنيت در مواجهه با دولت بشاراسد است با اين وصف مي توان با قاطعيت گفت كه تغيير نظام سوريه در بيرون مرزها كماكان نشدني است.

4- عزيمت يگان هايي از ارتش تركيه به مرزهاي اين كشور با سوريه- استانهاي دياربكر و هاتاي- اگرچه اقدامي تحريك آميز به حساب مي آيد در عين حال بيانگر آن است كه تركيه قصد اقدام نظامي ندارد چرا كه اگر ارتش تركيه قرار بود كاري انجام دهد بايد اصول غافلگيري را رعايت مي كرد نه اينكه به نمايش رسانه اي عزيمت چند جوخه نظامي و نه يك ارتش به همراه چند ضدهوايي موشك انداز روي آورد. كاملاً واضح است كه هيچ اجماعي در داخل تركيه براي حمله به سوريه وجود ندارد كما اينكه در اين ميان شاهد مخالفت سران ارتش هم بوده ايم از سوي ديگر سوريه با اسقاط هواپيماي F4 تركيه در مديترانه نشان داد كه در واكنش قاطع به تهاجم نظامي ترديد نداشته و كاملاً آماده است و لذا يك اقدام ناپخته آنكارا مي تواند تركيه را درگير جنگي ويران گر كرده و همه دستاوردهاي اقتصادي اردوغان را برباد دهد در عين حال درگيري با سوريه، جنگ را به مرزهاي شرقي آن و در مجاورت با متحد استراتژيك سوريه هم گسترش مي دهد.

5- هر نوع اقدام خارجي نظامي عليه سوريه براي دولت بشار يك فرصت مهم به حساب مي آيد چرا كه درگيري خارجي، ملت سوريه را منسجم تر مي كند بعنوان مثال اكنون جمعيت نزديك به 15 درصدي كرد سوريه- كه عمدتاً در استان شمال شرقي حسكه سكونت دارند- صرفا تماشاچي درگيري اسد و مخالفانش بوده اند به دليل اينكه بيش از دولت سوريه با دولت تركيه مشكل دارند اين جمعيت تماشاچي قطعا در جنگ با تركيه فعالانه وارد مي شوند كما اينكه انتخاب «عبدالباسط صيدا»ي كرد به جاي «برهان غليون» عرب بعنوان سركرده مخالفان دولت سوريه براي آن انجام شد كه كردها را از موضع غيرفعال كنوني خارج كنند كه البته موفقيت چنداني در برنداشته است.

6- مخالفان مردم و حكومت سوريه در ميان خود اختلافات شديدي دارند. در داخل مخالفان ميان جناح سياسي وجناح شبه نظامي اختلافات در حدي است كه گروهي گروه ديگر را به مزدوري متهم مي كنند. در محيط منطقه اي كماكان دولت هاي كويت، عمان،يمن، عراق، لبنان، اردن و همه كشورهاي عرب آفريقا مخالف هر نوع اقدام عليه نظام سياسي سوريه بوده و خواستار آرامش در اين كشورند در محيط بين المللي هم كماكان دو دولت روسيه و چين در مقابل سه دولت آمريكا، انگليس و فرانسه ايستاده اند. در اين فضا هر طرح خارجي كه بر مبناي مداخله بنا شده باشد، در گام هاي اوليه متوقف مي شود. سه هفته پيش بحث «گروه تماس بين المللي» مطرح شد و چند روزي هم رسانه ها درباره آن جنجال كردند ولي وقتي مشخص شد كه حضور كشورهاي ايران، لبنان، عراق و اردن در اين گروه تماس به عنوان كشورهاي موثر و همسايه اجتناب ناپذير است، سخن گفتن از اين طرح به عنوان اهرم فشار عليه سوريه فراموش شد و كنفرانس ده جانبه ژنو بدون آنكه هيچ منطق حقوقي از آن پشتيباني كند، جايگزين آن گرديد.

7- در محيط داخلي البته مردم و دولت سوريه هزينه هاي سنگيني را مي پردازند. سوريه كشوري است با اقتصاد كوچك و مردمي كه اكثراً به كمك دولت احتياج دارند، دولتي كه در محاصره اقتصادي قرار گرفته است. دولت سوريه در مواجهه با تروريست هاي مسلح همان كاري را مي كند كه هر دولت ديگر در مواجهه با تروريسم انجام مي دهد و كاملاً ذيحق شناخته مي شود. در اين ميان دولت هاي آمريكا، فرانسه، انگليس، عربستان، قطر، تركيه و رژيم صهيونيستي از يك سو تامين كننده سلاح هاي مختلف تروريست ها هستند و در همان حال به نمايندگي از مردم سوريه كه هر روز قرباني اين تروريسم ائتلافي مي شوند، از لزوم اسقاط نظام سياسي كه از كشور و مردم خود دفاع مي كند، سخن مي گويند! البته امروز ديگر حقايق براي همه معلوم شده است همين ديروز وزير خارجه تونس كه كشورش در اسفند ماه ميزبان حاميان تروريسم ضدسوري بود، گفت هرگونه دخالت خارجي و تلاش براي تشديد اوضاع امنيتي به ضرر مردم سوريه و منطقه است. آمريكايي ها طي ماه هاي اخير و بخصوص پس از بن بست اجلاس پاريس تلاش زيادي كردند تا اجماع جهاني را عليه سوريه به وجود آورند اما اين اتفاق نيفتاد. پوتين در ديدار اخيري كه در مكزيك با اوباما داشت با صراحت به او گفت حل بحران سوريه بايد از درون آمريكا شروع شود چرا كه سازماندهي تروريسم و آشوب از داخل آمريكا صورت گرفته و هدايت مي شود.

خراسان:يک اسطوره،يک دنيا بي ادعايي

«يک اسطوره،يک دنيا بي ادعايي»عنوان سرمقاله روزنامه خراسان به قلم کورش شجاعي است كه در آن مي‌خوانيد؛برخي از ما و شايد بسياري از ما آن قدر خود را گرفتار مسائل گوناگون کرده ايم و آن چنان در پيله هاي خود بافته فرو رفته ايم و آن قدر خود را ديده ايم و مي بينيم بي آن که دريابيم چقدر خودخواه شده ايم و خود را همه چيز مي دانيم و ديگران را هيچ مي پنداريم و اگر اندک کاري هم براي کسي انجام مي دهيم و قدمي برمي داريم، گويي شق القمر کرده ايم و تا ابد نه تنها کسي را که به او خيري رسانده ايم، بلکه عالم و آدم را از خود ممنون و سپاسگزار مي خواهيم و گويي طلبکاريم و ديگران همه به ما بدهکار!

اما در اين بين کساني هستند که نه تنها کاري بلکه کارها و کارستان ها کرده اند و با وجود آن همه بزرگي و بزرگواري ها که در نامه عملشان دارند نه تنها بر کسي منتي ندارند و خود را از کسي طلبکار نمي دانند بلکه آن چه کردند را وظيفه خود مي دانستند و مي دانند و بزرگ منشي و مناعت طبع و وظيفه مداري را چندان به غايت رسانده اند که با همه بزرگي ها و حماسه ها که آفريدند، هنوز باورمندانه و صادقانه خود را بدهکار مي دانند!

و نه تنها برخي از ما مردم بلکه بسياري از آنان که به اصطلاح امروز مسئولند، همانان که به برکت بزرگي ها و بزرگواري ها و حماسه آفريني هاي آن غيورمردان امروز بر مسند تکيه زده اند قدر و منزلت چنين بزرگ مرداني را نمي دانند. قدر کساني را که با تقديم جان هاي پاکشان و تقديم اعضاي پيکرشان حريم دين و ميهن را آن چنان جوانمردانه و ايثارگرانه پاس داشتند تا دين و قرآن و آيين محمدي(ص)، ايران عزيز و عزت و استقلال وطن پا بر جا بماند و شگفتا که در مقابل چنين بزرگ مرداني و با وجود چنين سرافرازاني برخي از ما و مسئولان آن چنان حسابي براي خود باز کرده ايم که خود را نه تنها که مرهون و بدهکار نمي دانيم بلکه طلبکار مي انگاريم. شگفتا و عجبا از اين قصه طلبکاري و بدهکاري!

* چند روز پيش ميهمان عزيزي را به جمع خود دعوت کرديم تا از دنياي پاکي ها، جوانمردي ها و آن روزهاي تاريخي و به ياد ماندني و سرنوشت ساز برايمان سخن بگويد و آن جوانمرد بي ادعا چه باصفا دعوتمان را اجابت کرد.

باور کنيد؛ تا به جمع صدنفري همکارانمان وارد شد و با اين که هنوز فرصت معرفي او را پيدا نکرده بودم و تازه تلاوت آياتي از قرآن مجيد به پايان رسيده بود و فقط توانسته بودم که همکارانم را از آمدن يک ميهمان عزيز و بزرگ با گفتن دو جمله مطلع کنم؛تا پايش را بر آخرين پله گذاشت و وارد تحريريه شد همه خانم ها و آقايان از جاي خود برخاستند و تمام قد به احترام مهمان عزيزشان ايستادند و تا ميهمان بر صندلي خود ننشست، همکاران به رسم ادب همچنان ايستاده بودند و نگاه هايشان را به وقار و صولت اين عزيز مهمان دوخته بودند.

پس از چند لحظه مهمان را به جمع همکاران معرفي و سپس از او دعوت کردم براي سخن گفتن، پشت ميکروفن قرار گيرد.

سخنش را با تلاوت آيات نور آغاز کرد و ساده و بي تکلف ادامه داد. سخنور نبود، اما چون باورهايش را مي گفت و حرفهايش از دل پاکش بر مي خاست، چنان بر دل ها مي نشست که گويي مهربان برادري آگاه و داناست، که در گوش برادران و خواهرانش يک تاريخ جوانمردي، شهامت، شجاعت، ايثار و باور را در گوش جان ها نجوا مي کند. تن صدايش آرام و دل نشين بود. اهل بازي با کلمات نبود. هرچه بيشتر مي گفت، بيشتر دوست داشتي بشنوي، شگفتا حتي اندکي خودبيني در کلام و رفتارش نمي يافتي. «من» را در هيچ جاي کلماتش نمي يافتي. باور کنيد در لابه لاي حرف هايش اخلاص موج مي زد. بسيار متواضع، فروتن، صبور، باوقار و متين بود. با اين همه، صولت و استواري اش نيز بسيار جذاب و دوست داشتني بود.

* جوانمرد بي ادعا از آن روزي گفت که تعدادي از همرزمان شهيدش آنگاه که همه وجود خود را به پاي دفاع از حريم دين و ميهنشان ريختند و ديگر سلاح و فشنگي براي رزم نداشتند و دشمن در حال دستيابي بر آنان بود و با اين که هنوز يک قمقمه آب داشتند اما همه با هم عهد کردند که همچون مولايشان حسين با لب تشنه به ديدار حق بشتابند و چنين شد و از آن قمقمه آبي گفت که پس از آن سال ها که از پيمان ياران شهيدش گذشته بود، هنوز آبش بر جا مانده بود و در تفحص در کنار پيکر ياران شهيدش پيدا شد.

آنقدر باصفا و اخلاص اين کلمات را بر زبان مي راند که ذره اي در صداقتش شک نمي کردي. از بزرگي روح شهيد چراغچي مي گفت که هر چند با سينه اي پر از درد و ناملايمات، عهد مي کردي اين بار ديگر همه حرف هايم را به اين فرمانده خواهم گفت و با او سخن ها خواهم گفت ولي تا به او مي رسيدي، آن چنان مهربانانه آغوش باز مي کرد و برادرانه همرزمانش را بغل مي گرفت و مي بوييد و مي بوسيد که باز هم ديگر ياراي گفتن از ناملايمات سلب مي شد!

از شلمچه گفت، از ياران شهيدش گفت. از دلاورمردي هاي هم رزمانش گفت. از جوان مردي يارانش گفت: از ترحم يارانش بر اسيران حرف ها گفت. اما بشنويد که اين بزرگ رزمنده چند کلمه اي نيز از نامردي و ناجوانمردي و جنايت کاري خصم گفت. باقرزاده عزيز مي گفت: در منطقه چهارراه خندق فقط حدود نيم ساعت اين بخش تحت سلطه خصم قرار گرفت، و در همين نيم ساعت براي زهر چشم گرفتن از رزمندگان برخلاف تمام قوانين بين المللي و وجدان انساني چند ده رزمنده به اسارت گرفته شده ايراني را، با عبور تانک از روي آنان به شهادت رسانيد، در کتاب هاي تاريخ از جنايت هاي چنگيز و تيمور و هيتلر و ديگر خون ريزان چيزهايي خوانده ايم. اما اي کاش دنيا چشم باز مي کرد و اين جنايت ها که در قرن بيست و يکم انجام شده را نيز ببيند.

* جانباز سرافراز؛ باقرزاده از روز و منطقه اي گفت که پس از تسلط خصم بر چند خاکريز، چند ده رزمنده را، چند ده فرزند ايران زمين را، مدافعان حريم دين و ميهن را با لودر زنده در خاک کردند، چه کسي باور مي کند اين بربريت را، اين جاهليت را، در عصر مدرنيته که انسان هايي را زنده چنين سبوعانه و بي رحمانه در خاک کنند.

* حالا آسمان دل همه همکاران ابري بود و چشم هايشان باراني، اما اين سرافراز سرباز وطن از رشادت ها مي گفت. از گنج هاي بسيار گران بهاي روزهاي جنگ و دفاع مي گفت، از دفاع ارزشمندانه رزمندگان اسلام در مقابل هجمه بي رحمانه خصم و متجاوز مي گفت.

از او خواستيم که از خودش بگويد از چشم هايش بگويد. از لحظه جانباز شدنش بگويد. از معامله و سودايش با خدايش بگويد. همچنان که بر صندلي نشسته اما تکيه نکرده بود! با آن دست هاي کشيده و مردانه اش حالا عينک دودي را از روي چشم هاي به خدا هديه کرده اش برداشت و آيه اي تلاوت کرد و گفت چه بگويم از لطف خدا که بر من منت گذاشت و هر دو چشمم را پذيرفت. به يک چشمم ترکشي و به چشم ديگرم تيري اصابت کرد، بي آن که حتي پلک و مژه هايم آسيب ببيند! حالا ديگر هيچ شنونده اي حتي طاقت شنيدن نداشت. اما سردار، استوار و پرصلابت ادامه داد و از صحبت هايش مي فهميدي که حتي بعد از تقديم چشم هايش از همراهي هم رزمانش دست بر نداشته است.

شگفتا با اين همه جوانمردي و دلاوري و ايثارگري سردار جانباز سرافراز باقرزاده هنوز خود را به خدا، به مردم، به دين، به ميهن، به نسل جوان و به آنان که روزهاي دفاع مقدس را نديده اند، احساس بدهکاري مي کرد!

اين اسطوره هيچ گلايه اي نداشت. وقتي از او پرسيديم، بزرگ ترين درد و گلايه ات چيست؟ گفت: دردي ندارم! اين بزرگ مرد ادامه داد: حالا و روز قيامت از خود مي پرسم آيا به وظيفه ام در روزهاي دفاع در عرصه جنگ سخت عمل کرده ام و آيا پس از آن در عرصه جنگ نرم، به تکليف خود عمل کرده ام؟ او هنوز خود را برعکس خيلي ها بدهکار مي داند!

وقتي از گلايه ها و انتظاراتش پرسيديم، نه از مسائل مادي و اقتصادي گفت، نه از قدرناشناسي و ناسپاسي برخي مسئولان حتي جمله اي بر زبان راند، نه از صداوسيما و رسانه ها که بايد از چنين اسطوره هايي الگو بسازند گلايه اي کرد و تنها گفت: نمي دانم چرا برخي مدارس از ما نمي خواهند، که لااقل هر از گاهي از آن روزهاي تاريخ ساز و سرنوشت ساز دفاع مقدس بگوييم و از آن شهيدان پاک باز دين و ميهن، بگوييم. سردار هنوز خود را بدهکار مي داند برعکس خيلي ها!

از او خواستيم با نفس گرمش، با کلام بي ريايش، با ضمير پاکش با دل پراخلاصش برايمان دعا کند، اولين دعايش فرج آقا بود و سپس دعا براي سعادت وسلامت مردم و ميهن و عمود خيمه نظام و اهتزاز پرچم ايران.

ميهمان عزيزمان، از جا که برخاست باور کنيد، در قامت رعنايش، در صولت و وقارش، عطر وجود عباس بن علي علمدار حسين را حس مي کرديم. همه دورش حلقه زدند و اين اسطوره باخدا معامله کرده را چون نگيني در ميان گرفتند. همه رويش را بوسيدند و بر شانه هاي مردانه اش نيز بوسه زدند. وقتي با همراهش از پيش ما مي رفت، نگاه هايمان عاشقانه بدرقه اش مي کردند بعد از چند روز هنوز رايحه عطر وجودش را در تحريريه حس مي کنيم و به عشق دين و ميهن، ايران عزيز، مردم خوبمان و اين اسطوره هاي بزرگ قلم مي زنيم شايد...

جمهوري اسلامي:برندگان و بازندگان اصلي در مصر

«برندگان و بازندگان اصلي در مصر»عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد؛اولين رئيس‌جمهور غيرنظامي مصر، آنچنان كه ادعا مي‌شود با دست باز و قدرت كافي به كاخ رياست جمهوري در قاهره وارد نشده است. علاوه بر اين، تصويري كه از خود دكتر محمد مرسي و عقبه فكري و حزبي او توسط رسانه‌هاي مثبت‌نگر ترسيم مي‌شود چندان مقرون به صحت نيست. به همين دلايل، هنوز نمي‌توان درباره آينده مصر جديد با دقت اظهارنظر كرد.

براي نزديك شدن به آنچه ممكن است تصوير صحيحي از آينده مصر باشد بايد چند واقعيت را در نظر گرفت، واقعيت‌هائي كه مطلوب نيستند اما نمي‌توان آنها را انكار كرد و ناديده گرفت.

اول آنكه قدرت در مصر با مهندسي دقيقي كه توسط آمريكا صورت گرفت اكنون در اختيار نظاميان است. آنها از فرصت يكسال و نيمه بعد از سقوط حسني مبارك تا انتخاب رئيس‌جمهور بعدي، كليه تمهيدات لازم را براي آنكه قدرت بلامنازع مصر باشند انجام دادند و هنگامي به پذيرش رئيس‌جمهور غيرنظامي تن دادند كه مطمئن بودند قدرت دردست خودشان است. تأخير چند روزه در اعلام نتيجه انتخابات رياست جمهوري نيز به اين دليل بود كه در پشت صحنه توافقات لازم صورت بگيرد و به محمد مرسي تفهيم شود كه او از اختيارات چنداني برخوردار نيست و فقط با پذيرفتن چنين وضعيتي است كه مي‌تواند بر كرسي رياست جمهوري تكيه بزند. آمريكا نيز بعد از مطمئن شدن از گرفتن چنين تضميني بود كه به شوراي عالي نظامي مصر اجازه داد نام محمد مرسي را به عنوان رئيس‌جمهور منتخب اعلام نمايد.

دوم آنكه اصل چينش افراد به عنوان نامزدهاي رياست جمهوري نيز يك برنامه مهندسي شده توسط آمريكا با اجراي شوراي عالي نظاميان مصر بود. اصرار بر حضور عمرو موسي با 10 سال سابقه همكاري با حسني مبارك به عنوان وزيرخارجه حكومت وي و حضور سرلشكر احمد شفيق با سوابق طولاني همكاري با حكومت حسني مبارك در مناصب وزارت، فرماندهي‌هاي نظامي و نخست وزيري، هدف مشخصي را دنبال مي‌كرد. برنامه اين بود كه اگر يكي از اين دو نفر پيروز شوند مطلوب حاصل است و اگر چنين نشود، زمينه‌اي براي به رخ كشيدن ميزان طرفداران آنها كه نمايندگان رژيم سابق هستند وجود خواهد داشت و از اين زمينه مي‌توان براي سهم خواهي و حفظ قدرت در دستان نظاميان بهره‌برداري كرد. آنچه در عمل رخ داد، فرض دوم بود كه از نظر افكار عمومي نيز طبيعي جلوه مي‌كند و راه براي حضور نظاميان وابسته به آمريكا و هم پيمان با رژيم صهيونيستي نيز كاملاً باز خواهد بود.

سوم آنكه در جريان انتخابات رياست جمهوري - چه بطور طبيعي و چه ساختگي - مشخص شد كه اولاً نيمي از مردم مصر نسبت به آنچه در كشورشان درحال وقوع است بي‌تفاوتند و حتي در مهم‌ترين رويداد يعني انتخابات رياست جمهوري بعد از انقلاب شركت نمي‌كنند و ثانياً آنكس كه نماينده جناح انقلاب است فقط از يك چهارم آراء مردم مصر برخوردار است و تفاوت او با نماينده جناح طرفداران رژيم ديكتاتوري فقط 3 درصد است. اين واقعيت براي انقلابيون يك امتياز منفي و براي ضدانقلابيون،‌ وابستگان به آمريكا و ژنرال‌هاي حاكم يك امتياز مثبت بود كه حداكثر بهره‌برداري را از آن براي باقيماندن در قدرت و كاستن از اختيارات رئيس‌جمهور غيرنظامي بعمل آوردند.

چهارم آنكه خود محمد مرسي به جناح ليبرال اخوان المسلمين تعلق دارد، در آمريكا تحصيل كرده، به سياست خارجي نگاهي غيرانقلابي دارد و تمام ويژگي‌هاي اسلامي او را مي‌توان فقط در پاي بندي به ظواهر ديني خلاصه كرد. مرسي در اولين سخنراني بعد از اعلام نتيجه انتخابات رياست جمهوري بر پاي بندي خود به كليه پيمان‌هاي خارجي مصر كه در دوران ديكتاتوري منعقد شد تأكيد كرد، تأكيدي كه توسط محافل سياسي داخلي و خارجي به معناي پذيرش قرارداد كمپ‌ديويد توسط مرسي تلقي شد و او يا گروه اخوان المسامين آن را تكذيب نكردند. مرسي، هر چند عصر جمعه نهم تير ماه در اجتماع مردم قاهره در ميدان التحرير در برابر مردم سوگند رياست جمهوري ياد كرد اما اين فقط يك اقدام نمايشي بود و سوگند رسمي را در برابر دادگاه عالي قانون اساسي ياد كرد و با اين اقدام به انحلال مجلس شوراي ملي مصر و متمم قانون اساسي كه براي محدود كردن قدرت رئيس‌جمهور توسط شوراي عالي نظامي اعلام شده تن داده است.

و پنجم آنكه اين مواضع سازشكارانه محمد مرسي از هم اكنون نارضايتي‌هائي را در ميان اقشار مختلف مردم پديد آورده كه موجب تقويت جناح افراطي سلفي خواهد شد. سلفي‌ها هر چند براي فرار از احمد شفيق حاضر شدند موقتاً از مرسي حمايت كنند ولي بارها اعلام كرده‌اند اين يك تاكتيك است و در انتظار فرصت براي تحقق اهداف خود هستند. آنها از ضعف‌هاي اخوان المسلمين و ضعف نشان دادن‌ها و مواضع سازشكارانه محمد مرسي حداكثر بهره‌برداري را خواهند كرد و صحنه سياسي مصر را به ميدان تاخت و تازهاي افراطي خود تبديل خواهند نمود.

آنچه از اين واقعيت‌ها كه اكنون در عرصه سياسي مصر وجود دارند مي‌توان فهميد اينست كه برخلاف تصويري كه از ظاهر مصر به دست داده مي‌شود، در عين حال كه در ميان مردم مصر نشانه‌هائي از بيداري اسلامي آشكار است احزاب و جريان‌هاي سياسي نه انقلابي عمل مي‌كنند و نه اسلامي. اگر اوضاع سياسي مصر بر همين منوال به پيش برود قطعاً افراطيون سلفي براي مدت كوتاهي صحنه گردان خواهند شد و البته تندروي‌هاي آنها به بهانه‌اي براي بروز گرايش‌هاي غربي و بازگشت به رژيم گذشته تبديل خواهد گرديد. بنابر اين، دل خوش كردن به ظواهر امور در مصر، در واقع نوعي خودفريبي و گريز از واقعيت هاست. بايد به آنچه در بطن مصر جريان دارد پي برد و به اقتضاي آن عمل كرد. در غير اينصورت، برنده اصلي در بازار سياست مصر، آمريكا و صهيونيست‌ها خواهند بود و در اين ميان نام مردم مصر به عنوان بازنده اصلي در تاريخ به ثبت خواهد رسيد.

رسالت:جوانان ما و اولين شهيد نسل سوم اسلام

«جوانان ما و اولين شهيد نسل سوم اسلام»عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم صالح اسکندري است كه در آن مي‌خوانيد؛امروز يازدهم شعبان مصادف با سالروز ولادت شبيه ترين مردم به پيغمبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) حضرت علي اکبر (عليه السلام) است که در کشور ما يازدهم شعبان به ميمنت روز ميلاد اين بزرگوار، روز جوان نام گذاري شده است. حضرت علي اكبر (ع) فرزند ابي عبدالله الحسين(ع) اولين شهيد بني هاشم در کربلا است. در زيارت ناحيه مقدسه امام زمان درباره حضرت علي بن الحسين مي خوانيم :"السلام عليک يا أول قتيل، من نسل خير سليل، من سلالة ابراهيم الخليل صلي الله عليک و علي أبيک اذ قال فيک:قتل الله قوما قتلوک، يا بني ما أجرأهم علي الرحمن و علي انتهاک حرمة الرسول"
"سلام بر تو اي اولين کشته از نسل بهترين فرزندان سلاله‏ ابراهيم خليل، درود خداوند بر تو و بر پدرت باد. آن گاه که درباره‏ تو گفت:اي پسرم، خداوند بکشد قومي که تو را کشت، به خاطر آنچه ايشان را بر خداوند بخشنده جري کرد و به هتک حرمت رسول واداشت."

اولين ها هميشه برجسته تر از سايرين هستند. مقام اولين شهيد بني هاشم در کربلا مايه فخر و مباهات زمين و زمان و آسمان است. علي بن الحسين (ع) نماد بهترين فرزندان سلاله پاک انبياء و اولياي الهي است. وي اولين نسل سومي اسلام است که به مقام رفيع شهادت پاي امام زمان خود نايل مي شود. حضرت علي اكبر (ع) فرزند ابي عبدالله الحسين(ع) بنا به روايتي در يازدهم شعبان،(1)سال43 قمري در مدينه منوره ديده به جهان گشود. بنا به نقل ابوالفرج اصفهاني، آن حضرت درعصر خلافت جناب عثمان بن عفان (سومين خليفه راشدين) ديده به جهان گشود. بنا به اين قول اگر امامين حسنين(ع) را نسل دوم انقلاب نبوي(ص) بدانيم علي بن الحسين نسل سوم(ع) اسلام است.

نسلي که در برابر هتک حرمت رسول سينه سپر کرد و دويست تن از سپاه عمر سعد را در دو مرحله به هلاكت رسانيد. اباعبدالله الحسين هنگامي كه علي اكبر را به ميدان
مي فرستاد، به لشگر خطاب كرد و فرمود:" يا قوم، هولاءِ قد برز عليهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله... اي قوم، شما شاهد باشيد، پسري را به ميدان مي فرستم، كه شبيه ترين مردم از نظر خلق و خوي و منطق به رسول الله (ص) است ..."
اولين شهيد نسل سوم اسلام از جهت صورت و سيرت، خلق و خوي و اخلاق و منطق شبيه ترين مردم به پرچمدار طريقت و شريعت پيغمبر اکرم(ص) بود. به گونه اي که هر کس دلش براي رسول اکرم(ص) تنگ مي شد به صورت نوراني اين جوان بني هاشمي مي نگريست...

1400 سال گذشته است و امروز انقلابي از دل نسل ها بيرون آمده که منادي بيداري است و پرچم قرآن و اهل بيت پيغمبر(ص) را مجددا بلند کرده است. انقلابي که در حال دست به دست شدن بين نسل اول و سوم خود است. انقلابي که نسل سوم آن به آرمانها و شعارهاي انقلابيون سلف وفادارمانده اند و حتي از آنها نيز جلو زده اند. انقلابي که نسل سوم آن براي ماندنش شهيد داده اند. احمدي روشن ها،رضايي نژاد ها و ... شهداي نسل سوم انقلاب هستند.

شهيد مهندس احمدي روشن متولد 17 شهريور 1358 و فارغ التحصيل 1381 رشته مهندسي شيمي دانشگاه صنعتي شريف و معاون بازرگاني سايت نطنز بود و يا شهيد دکتر داريوش رضايي نژاد که در 29 بهمن سال1356 در شهرستان آبدانان از شهرستانهاي استان ايلام به دنيا آمد و در نهايت مظلوميت مرداد ماه امسال (1390) در يک اقدام مذبوحانه تروريستي توسط سرويس هاي جاسوسي آمريکا و رژيم صهيونيستي به همراه خانواده اش مورد حمله قرار گرفت و به شهادت رسيد. آرميتا دختر اين دانشمند جوان کشور هنوز 5 سال سن دارد و پسر چهار ساله شهيد مصطفي احمدي روشن، هنوز شهادت پدر را باور نکرده است.

احساسات جوانان امروز‎ ‎همان احساسات جوانان دوران انقلاب است اما عقلانيت شان بيشتر شده است و اين‎ ‎مسئله بسيار با ارزش است‎.‎‏ اين برداشت رهبر معظم انقلاب از نسل سوم انقلاب اسلامي ايران است. ايشان در ديدار با دانشجويان خواستها و سخنان نسل امروز دانشجويي كشور را پخته تر - سنجيده تر و‏‎ ‎كارشناسانه تر از نسل اول انقلاب خواندند و افزودند: جوانان و دانشجويان امروز، مسئولان و تصميم گيران آينده كشور هستند و بايد‎ ‎با تداوم و تكامل اين راه، آن را به نسلهاي بعدي بسپارند و اين واقعيت را‎ ‎اثبات كنند كه اولين بار در تاريخ انقلابهاي گوناگون جهان، انقلاب اسلامي‎ ‎همان حرفها و اصول و ارزشهاي اوليه خود را با همه وجود و بدون انقطاع‏‎ ‎استمرار بخشيده و ان شاءالله به هدفهاي نهايي خود خواهد رساند‎.‎

33 سال از پيروزي انقلاب اسلامي مي گذرد ولي نظام اسلامي هنوز تازه نفس است و گزافه نيست اگر بگوييم انقلاب در دهه چهارم عمر خود پرتوان تر، باهوش تر و خلاق تر از سه دهه گذشته است. اين تکامل تدريجي و اين برتري نسبت به گذشته معلول اعتماد انقلاب به نسل هاي سوم و چهارم خود است.

انقلاب اسلامي به عنوان يک موجود زنده و تکامل پذير اگر چه ساختاري است که به طور مستمر کارگزاران و مردمي انقلابي پرورش دهد اما در عين حال حيات و زوال اين ساختار بسته به جامعه و مسئولان انقلابي است. در حقيقت ساختار انقلاب اسلامي هم متغيري مستقل و هم متغيري وابسته نسبت به انقلابيون است که به طور چرخشي زمينه را براي حيات33 ساله و بازسازي گفتماني و رفع نواقص خود در گذشته و گفتمان سازي براي دهه هاي آينده مهيا نموده است. رمز ماندگاري انقلاب اسلامي پايبندي و استقامت مردم و کارگزاران نظام بر آرمان ها، شعارها و گفتمان انقلاب است، در عين حال که در دامن گفتمان انقلاب نسل هاي انقلابي تازه نفسي پرورش مي يابند.

البته تفاوت هاي آشکار و پنهاني بين نسل اول و دوم انقلاب با نسل سوم و چهارم انقلاب وجود دارد از اين قبيل که نسل سوم و چهارم دوران پيروزي انقلاب، رهبري امام راحل (ره) و جنگ تحميلي را نديده و بلکه با شنيده ها و يافته هاي مطالعاتي به تصويري از آن دوران رسيده است و يا اينکه نسل سوم انقلاب به واسطه توسعه روزافزون فناوري اطلاعات در قالب اينترنت، ماهواره و... از منابع اطلاعاتي بيشتري برخوردار است اما اين تفاوت ها به معناي بريدن اين نسل از گفتمان انقلاب نيست. احساسات انقلابي جوانان را نمي توان منکر شد اما بايد قبول کرد که جوان مسلمان در ايران و جهان امروز از عقلانيت بيشتري برخوردار است.

انقلابي که مي تواند پس از گذشت سه دهه از عمر خود 40 ميليون نفر را پاي صندوق هاي راي بياورد و يا حاکميتي که قادر است در دفاع از بنيان هاي مرصوص خود راهپيمايي هاي دهها ميليون نفري در سرتاسر کشور با فاصله محدود زماني برپا کند که بالغ بر70 درصد راهپيمايان را جوانان و نسل سوم و چهارم انقلاب تشکيل مي دهند، چگونه مي توان مدعي شکاف و يا کشمکش بين نسلي در اين جامعه انقلابي شد.

امروز آمادگي جوان نسل سوم انقلاب و شجاعت و غيرت او براي دفاع از هويت ديني و انقلابي خود، از جوان نسل اول انقلاب که در دفاع مقدس حضور داشت، کمتر نيست و شايد هم جلوتر از او باشد و به صراحت بايد اذعان کرد که نسل سومي هاي جامعه ايراني و در يک نگاه کلان تر، جوانان جهان اسلام به مراتب از اسلاف خود در دفاع از ارزش ها و
آرمان هاي اصيل اسلامي جلوتر هستند. امروز به خاطر بيداري اسلامي جوانان مسلمان در کشورهاي مختلف منطقه، جبهه استکبار در موضع ضعف قرار گرفته است و هر کنشي براي جدايي جوانان مسلمان از اسلام سياسي با واکنشي توفنده در سطح ايران، منطقه و نظام بين الملل روبرو مي شود. اگر نسل سلف مصر به حکومت مبارک تن داده بودند جوانان امروز مصر يک اسلامگرا را به عنوان رئيس جمهور بر کرسي نشاندند. جوانان تونسي بن علي سکولار و ديکتاتور را اخراج کردند و نسل جوان بحرين رژيم
آل خليفه را به ستوه درآورده اند...

نسل سوم و چهارم انقلاب در ايران امروز طالب اعتماد مضاعف براي ورود به حوزه هاي کلان سياسي که در دولت هاي قبلي محدوده ممنوعه تلقي مي شد، جسارت و شجاعت مسئولان در تصميم گيري هاي کلان، پايبندي مستمر به گفتمان انقلاب اسلامي، کارآمدي دولت اسلامي، تامين مطالبات اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي جوانان در حوزه هايي مثل ازدواج، مسکن، اشتغال، تحصيلات و...، حرف هاي جديد در عرصه فرهنگ، سياست و اقتصاد و... است.

اگر چه انقلاب اسلامي ماهيتا جوانگراست و با ذات خلاق و پرنشاط جواني تجانس دارد اما در چند سال گذشته ذيل هدايت هاي هوشمندانه رهبر معظم انقلاب موضع جوانگرايي نظام اسلامي تقويت شده است.

به کارگيري مديران جوان در عرصه هاي کلان تصميم گيري، شکستن حصارهاي حلقه ممنوعه مديراني که از مادر مدير متولد شده بودند، تکيه بر دانش و خلاقيت هاي دانشمندان جوان ايراني در عرصه هاي مختلف فناوري نظير هسته اي، هوافضا، نانو، سلول هاي بنيادين و...، تاکيد بر مطالبات واقعي جوانان مثل مسکن، ازدواج و اشتغال، اهتمام به وضعيت تحصيلات عالي جوانان با افزايش ظرفيت ها و اصلاح بوروکراسي برخي از دانشگاه ها، تنظيم سرعت و شتاب دولت با روحيات و اقتضائات يک جامعه جوان مثل ايران و ... بخشي از فرايندهاو تلاش هايي است که به منظور تقويت موضع جوانگرايي نظام اسلامي در چند سال اخير صورت پذيرفته است.

البته در مسير جوان گرايي نظام اسلامي آسيبها و نقاط ضعفي نيز وجود دارد. يکي از اين آسيب ها فقدان يک ديالوگ مستمر بين جوانان و نسل هاي سوم و چهارم انقلاب با انقلابيون سلف است که مانع از فهم صحيح از مطالبات و انتظارات جوانان که قرار است فرمان مديريت کشور را به دست بگيرند مي شود. دغدغه انقلابي ماندن نسلهاي سوم و چهارم همواره انقلابيون سلف را مي آزارد اما آيا تا به حال به ضرورت نزديک کردن ديدگاه ها و ايجاد اشتراک نظر بين نسلهاي متاخر و متقدم انديشيده شده است؟ مسير ايجاد اشتراک نظر تحميل عقايد و ارزشها نيست بلکه با تعاطي افکار و برقراري يک ديالوگ پويا و با نشاط مي توان اين عقلانيت تفاهمي را ايجاد کرد.

آسيب ديگر اينکه امروزه خط تفکرات الحادي آن هم به صورت هدفمند و برنامه ريزي شده نسل جوان انقلاب را به خصوص در دانشگاه ها تهديد مي کند. به تعبير مقام معظم رهبري " يكى ديگر از قلمهاي واضحِ اساسى، رقيق كردن اعتقادات اسلامى و احساسات اسلامي و رسوخ دادن تفكرات الحادى و شبه‌الحادى از طرق مختلف است؛ اين جزء سياستهاي اينهاست.

دستگاه‌هاى گوناگونِ تبليغاتى را با مبالغ كلان، با پيگيري‌هاي همه‌جانبه و گسترده، در خدمت تغيير فكر جوانان ما به كار مي گيرند." تلاش دشمن به منظور ايجاد يک پويش عمومي در بين دانشجويان به "عرفان هاي کاذب" و يا "معنويت بدون خدا " در سالهاي اخير وارد مرحله تازه اي شده است. ترجمه گسترده و بي سابقه برخي رمان ها در داخل کشور که بعضا توسط افرادي نوشته مي شوند که حتي سابقه روان پريشي و بستري شدن در بيمارستان هاي رواني را دارند و مروج عرفان هاي بدون خدا هستند. در اغلب اين عرفان ها به اسم معنويت وجود خداوند متعال انکار مي شود.

شايسته اين است در حالي که خطر تفکرات الحادي و ضد ديني که پاسخ به موقع و درخوري به آنها داده نمي شود اذهان منطقي مومنين و به خصوص جوانان موحد را در اقصي نقاط جهان در معرض آسيب قرار داده راهبردي فرهنگي و علمي براي پاسخ به عطش معنويت و عرفان صحيح در بين جوانان و به خصوص در دانشگاه ها يافته شود. به هر حال نبايد فراموش کرد علي رغم تمام توطئه هاي دشمن امروز جوان نسل سوم و چهارم انقلاب اسلامي در ايران و ساير کشورهاي مسلمان در دفاع از آرمان ها و ارزشها پيشگام تر و منطقي تر از پدران و نسل گذشته خود است. اين مسئله موجد سرمايه عظيم اجتماعي شده است که مي توان با تکيه بر آن تحولات عظيمي را در آينده رقم زد که بيداري اسلامي تنها مقدمه بر اين تغييرات اساسي خواهد بود.

تهران امروز:پيامد هاي اجلاس ژنو

«پيامد هاي اجلاس ژنو»عنوان يادداشتروز روزنامه تهران امروز به قلم دكتر جعفر قناد باشي است كه در آن مي‌خوانيد؛زماني كه يك نشست بين المللي، آن هم موضوع مهمي مانند سوريه، برگزار مي شود انتظار مي رود و قاعده نيز آن است كه زمينه براي آگاهي از از مواضع طرفين پيش از اجلاس به‌وجود آيد و بعد از جرح و تعديل ديدگاه ها اين نظرات در اجلاس به شور گذاشته شود تا نتيجه مورد نظر حاصل شود.

اما اگر نشست از قبل برنامه مشخصي داشته باشد و برگزاركنندگان بخواهند از آن اجلاس براي مشروعيت بخشي به اقدامات خود استفاده كنند، آن اجلاس به نتيجه نخواهد رسيد و محكوم به شكست است. به تعبير ديگر اگر قرار باشد عده اي از قدرتمندان خارج از تاييد سازمان ملل سناريويي را طراحي كنند تا به اهداف خود برسند، قطعا اين راه به خطا خواهد رفت و حاصل قابل توجهي نخواهد داشت.

اجلاس ژنو كه براي حل بحران سوريه برگزار مي گردد، از اين منظر داراي ضعف هايي است و تاريخ به جد شركت كنندگان آن را محاكمه مي‌كند. دلايلي نيز براي اين امر قابل اقامه است. اولا تركيب كشورهاي شركت‌كننده در اين اجلاس مورد بحث است. دوم اينكه شيوه تصميم‌گيري آنها در اين اجلاس است. در اين اجلاس آمريكا و انگليس تلاش دارند كه تصميمات خود را از اين اجلاس خارج سازند و اقدامات خود را مشروع جلوه دهند.

خصوصا آنكه طرح 6 ماده اي كوفي عنان قرار بود كه براي 6 ماه در سوريه به اجرا دربيايد و اينك 6 ماه از اجراي اين طرح مي‌گذرد. آنها در اين مدت تمام تلاش خود را براي به شكست كشاندن طرح عنان به‌كار بردند. آنها انواع واقسام سلاح هاي پيشرفته را در اختيار شورشي ها قرار دادند كه به‌دست آوردن اين سلاح ها به طور عادي كار بسيار مشكلي است. لذا اينك آنها به‌دنبال آن هستند كه طرح كوفي عنان را خاتمه بخشيده و طرح هاي جديد خود را در قالب مدل‌هايي مانند مدل يمن يا مدل ليبي به اجرا در بياورند.

چرا كه تداوم طرح عنان شكست آنهاست و شكست طرح عنان پيروزي براي آنها. البته اجلاس ژنو با گروه تماسي كه قبلا ايجاد شده بود تفاوت دارد و آن اين است كه روسيه و چين در اين اجلاس به شدت با غربي‌ها داراي اختلاف نظر هستند. روسيه و چين تلاش دارند تا بر اساس منافعي كه خود دارند بحث ها را جلو ببرند.

تلاش‌هايي را هم كه پيش ازاين اجلاس صورت گرفت مانند سفر هيلاري كلينتون و ديدارش با لاوروف و همچنين تلاش رژيم صهيونيستي براي اقناع پوتين براي رها كردن سوريه نيز به نتيجه نرسيد. لذا بايد گفت كه اجلاس ژنو مي تواند به جاي تلاشي براي حل بحران سوريه به تقابل جدي قدرت هاي غربي با روسيه و چين بينجامد و تضادها را جدي تر كند.

وطن امروز:زنده‌باد هدفمندی!

«زنده‌باد هدفمندی!»عنوان يادداشت روز روزنامه وطن امروز به قلم حسن جندقی است كه در آن مي‌خوانيد؛جراحی بزرگ اقتصاد با سخنان رئیس‌جمهور در شامگاه 27 آذر 1389 آغاز شد تا روز تاریخی اقتصاد ایران رقم بخورد. در آن روزها همه از این قانون حمایت می‌کردند. تقریبا کسی نبود که از این قانون انتقاد کند و اجرای آن را برای اقتصاد ایران واجب نداند. مهم‌تر از همه حمایت مردمی از این قانون بود. مردم می‌دانستند که اگر نان به نرخ مفت فروخته شود، هر روز بیشتر از دیروز اسراف می‌کنند. وضعیت برق و آب و بنزین‌و... هم همین‌طور است.

مجریان قانون هدفمندی به همه گفته بودند اگر این قانون اجرایی شود، دست خیلی از دست‌اندازان به سوبسید و یارانه‌های مردم کوتاه می‌شود و ملت می‌توانند با یارانه‌ای که متعلق به خودشان است، خرج و برجشان را مدیریت کنند. روزهای خوش هدفمندی ادامه داشت و حتی رئیس دولت صحبت از 3 برابر شدن یارانه‌ها می‌کرد اما این وعده در حد همان وعده ماند و عملی نشد و به زعم خود دولتی‌ها نگذاشتند بشود.

تورم، گرانی، وضعیت نابسامان بازار و هرج و مرج طلایی و ارزی هم موجب نشد کسی از گل نازک‌تر به هدفمندی بگوید اما ارسال پیامک‌هایی که 5/4 ميليون‌نفر را از دریافت یارانه‌های جدید محروم می‌کرد، یک انحراف از مسیر اصلی هدفمندی یارانه‌ها بود. خیلی‌ها که دولت آنها را مرفه می‌نامید از این پیامک‌ها شوکه شدند. مساله 28 هزار تومان نبود، مساله حذف افرادی بود که هیچ دلیلی برای برتری مالی آنها بر دیگران اعلام نشد.

اطلاع‌رسانی این جداسازی هم در حد صفر بود تا نگرانی‌ها بیشتر شود. تازه اعلام شد 5/5 میلیون نفر دیگر هم به لیست حذفی‌ها افزوده خواهند شد تا ما هم نگران شویم. دولت چه کسانی را مرفه می‌نامد؟ چگونه آنها را شناسایی می‌کند؟ آیا یارانه 45 هزار و 500توماني هم برای این 10 میلیون نفر حذف می‌شود؟ سوالات بسیار است اما مهم‌ترین نکته این است که این به جاده خاکی زدن و انحراف از مسیر اصلی یارانه موجب خواهد شد کل اهداف این قانون زیر سوال رود و بودن یا نبودن صورت‌مساله، خود مساله شود.

ما هدفمندی یارانه‌ها را هنوز دوست داریم و وجود آن را برای نجات اقتصاد ایران ضروری می‌دانیم و هنوز هم «زنده باد هدفمندی» سر می‌دهیم و امیدواریم به این زودی‌ها از این گفته‌ها خسته و شرمنده نشویم.

فرهيختگان:تجلی فرهنگ در یک همایش اقتصادی!

«تجلی فرهنگ در یک همایش اقتصادی!»عنوان يادداشت روز روزنامه فرهيختگان به قلم حمیدرضا عابدی‌خرسند است كه در آن مي‌خوانيد؛ اولین همایش دبیران و مدیران اداری و مالی مناطق دانشگاه آزاد اسلامی در واحد خوراسگان برگزار شد.

نگارنده بر حسب سوابقی که از این نوع برنامه‌ها در گذشته داشت تصور نمی‌کرد به قول خودمانی با اتفاق تازه‌ای برخورد کند. پیش از این همایش‌های مدیران اداری و مالی دانشگاه آزاد اسلامی، روالی ثابت و لایتغیر داشت؛ مدیران گرد هم جمع می‌آمدند و گزارش‌های مالی بررسی می‌شد. جداول آماری رنگارنگ، سخنرانی‌های پی‌درپی و خسته کننده، توصیه‌های مدیریتی، مبالغی نان برای قرض دادن، تعریف و تمجید و بررسی علل کاهش و افزایش فلان رقم و بهمان بودجه و خیلی اطلاعات مفید دیگر! به حاضران ارائه می‌شد. به این برنامه‌های متنوع، فضایی خشک، رسمی و اداری را نیز اضافه کنید با چاشنی اقتصاد به‌عنوان بستر اصلی دانشگاهی که آزاد، نام گرفته است. انگار نه انگار که فرهنگی هست و آموزشی که باید از فیلتر فرهنگ بگذرد...

همه با چنین ذهنیتی پا به همایش گذاشتند و برای طی کردن ساعاتی کسالت بار، خود را آماده کردند! وقتی قاری قرآن قرائتش را تمام کرد احساس شد آیات را همینطوری انتخاب نکرده است. او آیاتی را خواند که به مقوله امر به معروف و نهی از منکر اشاره داشت.
پس از او حجت‌الاسلام میردامادی، رئیس نهاد نمایندگی ولایت فقیه در دانشگاه سخن گفت و تأکید کرد: دانشگاه آزاد اسلامی باید برای پیشبرد اهداف انقلاب کمک‌رسانی کند! ( تا پیش از این نگارنده خیال می‌کرد افزایش شهریه بزرگ‌ترین وظیفه دانشگاه آزاد اسلامی است!) وقتی آقای خجسته، معاون مالی و اداری دانشگاه سخنرانی خود را آغاز کرد، سراغ همان آیاتی رفت که قاری قرائت کرده بود. او گفت: «امر به معروف و نهی از منکر در دانشگاها از وظایف تک‌تک کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی است.» چرت همه برید! جالب بود! تا حالا چنین حرف‌های بوداری در دانشگاه آزاد اسلامی نشنیده بودم! آقای خجسته به همین منوال حرف‌هایش را ادامه داد؛ از کیفیت گفت، از این‌که معیار توسعه دانشگاه، نیروی انسانی است، از این‌که اصلا تعداد دانشجو اهمیتی ندارد، تعداد، یک مقوله کیفی است و کیفیت، اصل است. من از بقیه سخنرانی‌ها چیز زیادی به یاد ندارم جز اینکه مطمئنم حرفی از اقتصاد زده نشد و یقین دارم از دغدغه پول خبری نبود.

یادم هست حجت‌الاسلام میردامادی اشاره‌ای به شهریه داشت و این‌که باید در میزان شهریه‌ها تخفیف داد و به جای آن از کمک‌های مردمی استفاده کرد. معاون عمرانی دانشگاه از روش‌های نوین مدیریتی صحبت به میان آورد. معاون فرهنگی دانشگاه نیز که به‌عنوان رئیس منطقه چهار به‌نحوی میزبان هم بود بر ضرورت رسیدگی به وضع معیشت کارکنان دانشگاه تأکید کرد و خیلی مسائل دیگر.

خوانندگان حتما ذوق‌زدگی نگارنده را خواهند بخشود! اگر می‌شنیدید که برای اولین بار، دفتر بسیج کارکنان در دانشگاه راه‌اندازی شده ـ کاری که هرگز مدیریت قبلی به فکر آن نیفتاد ـ و می‌دیدید مدیران و دبیران شرکت‌کننده در همایش، به جای شرکت در لابی‌های حاشیه‌ای به زیارت شهدای گمنام رفته‌اند، چه حالی در خود می‌یافتید؟ اگر حضور داشتید و می‌دیدید برنامه‌های ذکر شده برای اولین بار در فضایی گرم و صمیمی و به دور از دیسیپلین خشک اداری برگزار می‌شوند، چه احساسی داشتید؟!... فارغ از هر مداهنه‌ای، به گمان نگارنده، آب رفته در کار بازگشتن به جوست! این سازوکار، از اراده تازه نفسی سراغ می‌دهد که بر آن است فرهنگ را از هامش به متن بکشاند و و از زاویه تنگ غفلت و غربت به در آورد. همت‌تان بلند!

جوان:فرمان ايست به نفتكش‌ها آيا امروز صادر مي‌شود؟

«فرمان ايست به نفتكش‌ها آيا امروز صادر مي‌شود؟»عنوان يادداشت روز روزنامه جوان به قلم جعفر تكبيري است كه در آن مي‌خوانيد؛تنگه هرمز، استراتژيك‌ترين نقطه نه فقط براي جمهوري اسلامي ايران بلكه براي كل دنياست. تنگه‌اي كه بيش از ۷۰ درصد انرژي دنيا از آن عبور مي‌كند و از قضا جبر جغرافيايي ترتيبي را رقم زده كه ايران بر اين گلوگاه انرژي جهان تسلط كامل دارد.

اين تسلط بر مهمترين شريان انرژي جهان در حالي است كه صاحب اصلي اين تنگه همواره اعلام كرده است كه اينجا محلي براي امنيت و صلح پايدار جهاني است و جمهوري اسلامي همواره مي‌كوشد كه در راستاي حفظ امنيت اقتصادي جهان، صلح را در اين گلوگاه برقرار نگه دارد.

البته در اين ميان، ايران شرطي مهم نيز در كنار اين هدف خود قرار داده است؛ شرطي كه در آن از تأمين امنيت خود به صراحت نام برده و عنوان كرده تا زماني اين تنگه براي عبور و مرور نفتكش‌ها در امنيت خواهد بود كه امنيت جمهوري اسلامي ايران حفظ شود.

به عبارت بهتر، چنانچه امنيت ايران به خطر بيفتد، نيروهاي نظامي جمهوري اسلامي اين تنگه را خواهند بست. از سوي ديگر مدت‌ها است كه غرب به دنبال تهديد جدي امنيت و منافع ايران در سراسر دنيا است و از هيچ تلاشي براي ضربه زدن به اين منافع فروگذار نمي‌كند. مهمترين بهانه نيز در اين ميان استفاده صلح‌آميز ايران از انرژي هسته‌اي است؛ ماجرايي كه سال‌ها است ايران را در مقابل غرب قرار داده و همين تقابل باعث شده كه غربي‌ها با طرح موضوع تحريم نفتي اين زورآزمايي را كليد بزنند تا شايد از اين طريق به خواسته‌هاي خود در اين زورآزمايي برسند.

حالا از روز اول جولاي يا همان ۱۱تير خودمان غرب خريداران نفت ايران را وادار كرده است كه ديگر نفت ايران را نخرند و اصلي‌ترين منبع درآمدي ايران را كور كنند. اين موضوع از ديدگاه بسياري اعلان جنگ عليه ايران و به خطر انداختن منافع و امنيت جمهوري اسلامي است؛ موضوعي كه مي‌تواند ايران را به بستن تنگه هرمز وادارد.

تمامي اينها در حالي است كه سردار فدوي، فرمانده نيروي دريايي سپاه، از تجهيز شناورهاي اين نيرو به موشك‌هايي خبر داد كه توانايي هدف قرار دادن تمامي اهداف در آب‌هاي جنوبي ايران را دارند تا از اين طريق آمادگي جمهوري اسلامي براي بستن تنگه هرمز را به جهانيان يادآور شود.

در ديگر سو، آماده باش نيروهاي نظامي عربستان كه رسماً علت آن را تقابل با بستن تنگه هرمز از جانب ايران عنوان كرده‌اند و همچنين افزايش تحرك شناورهاي نظامي غرب در آب‌هاي خليج فارس، همگي حاكي‌از وحشت جهان از بسته شدن اين شريان اصلي انرژي است.

حال بايد منتظر ماند و ديد كه آيا با آغاز تحريم‌هاي نفتي غرب عليه ايران، نفتكش‌ها بار ديگر مي‌توانند از تنگه هرمز عبور كنند يا خير؟

مردم سالاري:حقايق انکار ناپذير

«حقايق انکار ناپذير»عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاري به قلم منصور فرزامي است كه در آن مي‌خوانيد؛ در برهه‌اي از تاريخ، يا در دوره‌اي از زمان، ملتها، دچار معضلاتي خواهند شد که راه برون رفت آن به تحليل‌هاي منطقي و علمي نيازمند است. بايد پيش از عمل انديشه کرد و علت و معلولها را ديد و شناخت. باور کنيم که بدون هيچ تغافل و تجاهلي، آن روزهاي سخت، پيش روي ماست، هم حال و هم آينده.

اگر صبور نباشيم و نسنجيده بگوييم و عمل کنيم، شکستگي و عقب ماندگي، انکارناپذير است : ما ايراني‌ها، قرنهاست که آقايي خود را به عنوان ابرقدرت از دست داده‌ايم. اما همان خصلت، همان اشراف زدگي و همان خوي اشراف زادگي با ماست. همان مصرف‌گرايي، همان اسراف، همان تبذير و... اگر نه همه طبقات، و نه همه گروهها، مبتلا به ماست.

امروز به سبب موثر نبودن طرح‌ها و راهکارهاي ما در زمينه‌هاي مختلف، به جايي رسيده ايم که زندگي بر عامه مردم، به سختي مي‌گذرد. در مديريت اقتصادي، کارآمد و مشکل‌گشا نبوده‌ايم. هنوز درنيافته‌ايم که اقتصاد دولتي و شبه دولتي جواب نمي‌دهد. گراني با تاکيد بر توليد و با زيرساخت‌هاي مناسب، امکان پذير است. عرضه ما به دلايل بسيار با تقاضا همخواني ندارد و دريغ که نمي‌دانيم مشکل اقتصاد با يافته‌هاي علمي و نظريه‌هاي متقن حل مي‌شود. با سروصدا و دستور و گناه را به گردن اين و آن انداختن و اسمهاي مفسدان را در آستين داشتن حل نمي‌شود.

باور داريم که مسئولان اقتصادي و اجتماعي نمي‌دانند که ما در ايجاد اشتغال و روابط اجتماعي و ناهنجاري‌هاي فرهنگي و مهار تورم و گراني‌هاي سرسام آور، مشکل داريم. نگارنده مي‌پندارد که برخي مسئولان، خيال مي‌کنند که ناهنجاري‌ها، تورم، بيکاري و تعطيلي کارخانه‌ها و کارگاهها، خيالي است و ساخته و پرداخته ذهن‌هاي بيمار و دشمنان ملک و ملت است ! به قول استاد مطهري، انسان تا عيب خود را نشناسد، در پي دفع آن برنمي‌آيد.

بايد بپذيريم که در آستانه تحريم‌هاي تازه‌اي هستيم. صاحب اين قلم قبول دارد که دنياي استثمار و استعمار نو، به ما زور مي‌گويد و حق با او نيست. اما با زور فراوان به ما زور مي‌گويد و در اين زورگويي، دولتهايي را عليه ما با خود، متحد کرده، مي‌خواهد ريشه موجوديت ما را به گفته وزير دفاع اسبق اش، خشک کند. بازار نفت اشباع شده و ذخاير استراتژيک آمريکا به بالاترين حد خود در 22 سال اخير رسيده است. قيمت نفت، کاهش يافته و پيش‌بيني‌ها درست درنيامده است. معلوم مي‌شود که سياست غرب و دسايس شرق و برده صفتي همکيشان همجوار خود را خوب نشناخته‌ايم و به تناسب شان قبا ندوخته‌ايم و هزار قصد و سهل انگاري و تعامل و غفلت‌ها و...

اما ما ملت ريشه داريم که اسطوره‌هاي مذهبي و ملي ما، درس شهامت و دلاوري، در نام و ننگ‌ها، به ما آموخته اند. کم بخوريم، ساده بپوشيم، آنچه توليد مي‌کنيم، مصرف کنيم، از تفاخر و اشرافي گري پرهيز کنيم. جز به ضرورت در اين شرايط خاص، دست در کيسه نکنيم. بزرگان کشور، ساده زيستي کنند تا ديگران از آنان، درس و عمل بياموزند. مراجع عالي قدر، استادان ممتاز، بزرگان فرهنگي و ديني، هر جا که هستند و هر کجا که سخن مي‌گويند به جاي سياست زدگي و گروه گرايي و خود را به رخ رقيب کشيدن و افشاي ناصواب سوابق، اخوت را وجهه همت خود کنند و ساده زيستي و « خفت مؤونه » ائمه هدي را مشي خود کنند.

رسانه‌ها، صاحبان قلم و منبر و محراب نشينان، همه و همه، از سادگي بگويند و عامل به گفته خويش باشند. متوليان بيت‌المال، شمع خاموش علي(ع) را به خاطر آورند و از بيت‌المال مسلمانان، به سود خود اراده نکنند. وفاق و همدلي همه نيروها، نزديک شدن دلها به هم، پرهيز از انتقام جويي و کينه کشي و عفو و گذشت و... از جامعه ايران، بنيان مرصوصي خواهد ساخت که مثل تخته‌هاي پولاد، در برابر شرق و غرب خواهد ايستاد وگرنه، همه زيان مي‌بريم.

آرمان:مفهوم حقیقی اصلاحات عمل به قانون

«مفهوم حقیقی اصلاحات عمل به قانون»عنوان ياداشت روز روزنامه آرمان به قلم فاطمه راکعی است كه در آن مي‌خوانيد؛این روزها خبر خوبی را پیرامون دستگیری برخی افراد و عوامل هتاک به حاج حسن خمینی که باعث ایجاد ناهنجاری در مراسم سالگرد ارتحال امام(ره) شده بود، شنیدیم که در وضعیت کنونی یکی از خبرهایی است که می‌توان آن را به فال نیک گرفت.

این در حالی است که مشخص نیست چرا این اقدام قانونی بعد از گذشت این مدت زمان اتفاق افتاده است و از دیگر سو مشخص نیست این دستگیری در جهت شناسایی این افراد از چه طریق و چه نهادی بوده است و این مسائل سوالاتی است که برای مردم مطرح است.

در هر صورت باید گفت هر ارگانی مبادرت به این دستگیری و اقدام قانونی و پسندیده کرده باشد، خبر نیکی را برای جامعه و دوستداران آن امام راحل و بیت مکرمشان به ارمغان آورده است.

در همین راستا باید گفت خواسته اکثریت اصلاح‌طلبان واقعی و کسانی که به مفهوم حقیقی اصلاحات معتقدند، همواره این بوده که همه چیز باید در چارچوب قانون انجام پذیرد و اگر به غیر از این مسئله، اقدامات دیگری صورت پذیرد، کشور به لحاظ مسائل سیاسی به مشکل خواهد خورد و این مساله به نفع هیچ فرد یا گروه سیاسی نیست و چه بسا اگر این اقدامات قانونی در مواجهه با بداخلاقی‌های سیاسی زودتر از این صورت می‌پذیرفت اکنون شاهد چنین اتفاقاتی نبودیم که در یکی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین مراسم‌های جمهوری اسلامی یعنی سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) عده قلیلی به‌صورت آگاهانه یا غیرآگاهانه با دادن شعار‌هایی در خلال سخنرانی یادگار امام یکی از مهم‌ترین مباحث مطروحه امام راحل را که وحدت کلمه است، زیر سوال ببرند.

همانطور که پیش از این به آن اشاره شد در سال‌های اخیر عده‌ای به خود اجازه دادند با تهمت‌ها، ناسزا‌ها و رفتار‌هایی که هیچ وجدان بیداری آن را نمی‌پذیرد، به مخالفان فکری خود بتازند.

در هر صورت باید ضمن ابراز شادمانی از شنیدن خبر دستگیری هتاکان به حاج سید حسن خمینی باید بار دیگر از هر ارگان و نهادی که اقدام به این عمل قانونی کرده است، قدردانی کرد و مطمئناً نتایج چنین اقدامات قانونی، آثار و تبعات مطلوب سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بوده و باعث بارور شدن امید در قلب دلسوزان نظام خواهد شد و مردم نیز در این رهگذر شاهد خواهند بود که کسانی هستند که همواره به دنبال اصلاح امور باشند.

شرق:مرسی در راه پرپیچ‌و‌خم

«مرسی در راه پرپیچ‌و‌خم»عنوان سرمقاله روزنامه شرق به قلم محمدعلي سبحاني است كه در آن مي‌خوانيد؛انتخابات مصر دريچه‌اي جديد به روي اين كشور و جهان عرب گشوده است، كساني كه با دقت و كارشناسانه روند برگزاري اين انتخابات را دنبال كردند شاهد برگزاري انتخاباتي نسبتا آزاد و رقابتي بودند. دور اول انتخابات در مصر كه با حضور كانديداهاي زيادتري برگزار شد نشان داد كه جامعه مصر در ابعاد اجتماعي، سياسي و مذهبي در جريان تحولات اخير در اين كشور به صورت فعال در رقابت‌هاي انتخاباتي شركت كرده و با انگيزه گام‌هاي مهمي را برداشته است.

در مرحله اول پنج كانديدا از ميان 12‌كانديداي باقيمانده در فهرست به رقابت نفسگير پرداختند و مناظره‌هاي داغ انتخاباتي نشان داد كه تحولات آينده در مصر و جهان عرب نه‌تنها بسيار پيچيده بلكه از فرازونشيب و تنوع بسياري برخوردار خواهد بود.

دور دوم انتخابات روي ديگري از سكه را به نمايش گذاشت و نشان داد كه مردم مصر در عين حالي كه سياسي بوده و براي آرمان‌هاي آزادي‌خواهانه خود وارد عرصه شدند اما نگراني و ترس عميقي آنان را به اجبار ممكن است به سمت و سوي ديگري بكشاند: در ميان اين همه نيروهاي سياسي دو گروه مردم مصر را نمايندگي كردند:

1- اخوان‌المسلمين مصر كه به هر صورت بخش گسترده‌اي از مردم مصر از روي كار آمدن آنان و تشكيل دولتي با ويژگي‌هاي خاص انحصارطلبي و تندروي نگران شده‌اند.
2- نظاميان كه به‌رغم خوش‌نامي در مصر و همراهي با مردم در جريان انقلاب مصر تمامي كساني كه براي آزادي و ايجاد نهادهاي مدني و دولت مدرن مبارزه كرده‌اند را مي‌ترسانند چراكه در صورت روي كار آمدن كانديداي نظاميان، آن هم با راي مردم، احتمال انحصارطلبي و بازتوليد ديكتاتوري به واسطه نظاميان بسيار بالاست.

تقسيم آراي انتخاباتي دور دوم بين محمد مرسي و احمد شفيق با 52درصد و 48درصد گوياي اين واقعيت است كه سطح نگراني از اخوان‌المسلمين بسيار بالاست هرچند كه به هر صورت نيروهاي جوان و انقلابي و آزاديخواه با حمايت از مرسي، اين اسلامگراي اخواني را به رياست‌جمهوري رساندند. جوانان شش آوريل و بسياري از نيروهاي آزاديخواه پس از اعلام پيروزي مرسي توسط كميته عالي انتخابات اعلام كردند كه او مطلوب ما نبود اما به دليل نجات انقلاب از حاكم شدن نظاميان به او راي داده‌اند. فرضيات فوق نشان مي‌دهد پيروزي مرسي و شكست احمد شفيق هر دو مرهون همين ترس‌ها و نگراني‌هاست.

نكته دوم در موضوع انتخابات مصر راه پرپيچ‌وخم كانديداي اخوان‌المسلميني است كه امروزه به عنوان رييس‌جمهور مصر وارد كاخ رياست‌جمهوري شده است. مرسي با توجيه دوستان خود از اخوان‌المسلمين كناره‌گيري كرده است و امروزه با شعارهايي از جمله «من رييس‌جمهور همه مصري‌ها هستم» و مصر به همه تعهدات بين‌المللي پايبند خواهد ماند و تعيين يك مشاور مسيحي و يك مشاور از ميان خانم‌ها و ابراز علاقه او به تشكيل دولت وحدت ملي با حضور همه نيروهاي سياسي قصد دارد تا اعتماد اقشار مختلف مردم را نسبت به عملكرد و آينده مديريت خويش جلب كند. او در نظر دارد به عنوان اولين گام نشان دهد كه او انساني واقعگراست و واقعيت‌هاي جامعه مصر را درك مي‌كند.

مرسي بعد از آنكه در ميدان آزادي قاهره در مقابل مردم قسم ياد كرد تا نسبت به حقوق مردم كوتاهي نكند تاكيد كرد كه ملت منبع قدرت است و هركس به غير از ملت اتكا كند شكست خواهد خورد و در اين راه او از هيچ‌كس نمي‌ترسد و حاضر نيست از اختيارات رييس‌جمهور منتخب مردم كوتاه بيايد و سهل‌انگاري كند تا قدرت نماينده مردم گرفته شود. سخنان محمد مرسي در جمع ميليوني ميدان آزادي بسيار شورانگيز بود و احساسات حاضران را برانگيخت اما معلوم نيست همه آنچه را كه وي بر آن اصرار كرد توان انجام آن را داشته باشد. محمد مرسي تاكنون رييس‌جمهور منتخبي است كه براي در اختيار گرفتن قدرت نيز با چالش‌هايي مواجه است.

او براي قسم خوردن در جلسه‌اي خواهد رفت كه ديگر از شور و احساسات مردمي خبري نيست و واقعيت‌هايي بر او تحميل خواهد شد كه نظاميان مصر كه قدرت در دوران انتقالي در اختيار آنان بوده است حضور دارند و معلوم نيست تصور و برداشت آنان نيز مثل مرسي و حاضران در ميدان آزادي از دوران انتقالي با او يكي باشد. نظاميان خود را حافظ نظم امنيت و حاضر در صحنه قدرت مي‌دانند و مصوبات دوران انتقالي كه انحلال مجلس و كاهش اختيارات رييس‌جمهور جزيي از آنهاست را لازم‌الاجرا مي‌دانند.

ارتش و مرسي هر دو نمايندگان و تشكل عمده و تاريخي در مصر هستند. هر دوي اينها در انقلاب مصر نقشي ثانوي داشتند هر چند فضيلت آنها در انقلاب براي ارتش عدم حمايت از مبارك و در نتيجه سقوط او بود و براي اخوان‌المسلمين همراهي با جوانان و كمك به استمرار اعتراضات و انتقال قدرت بوده و هست و نيروي سوم مردم آزاديخواه مصر خصوصا جوانان و نيروهاي خواهان رشد جامعه مدني و دولت مدرن هستند؛ هر چند اين نيروي سوم در تحولات انتخابات جايگاه جدي پيدا نكرده‌اند اما يقينا از فرصت رقابت ميان ارتش و اخوان‌المسلمين بهره خوبي خواهند گرفت.

چشم‌انداز تحولات در مصر به عقيده نگارنده عقب‌نشيني كامل يك طرف به نفع ديگري نخواهد بود به اين معني كه نه ارتش به‌طور كامل و در مدت‌زمان كوتاهي قدرت را كاملا منتقل خواهد كرد و نه اخوان‌المسلمين كم‌تجربه است كه دستاوردهاي انقلاب مصر، هر چند در محدوده واقعيت‌هاي داخلي و منطقه‌اي و بين‌المللي را از دست بدهد. رييس‌جمهور و ارتش در آينده‌اي نه‌چندان دور به فرمولي دست پيدا خواهند كرد تا سريع‌تر دولت جديد شكل گرفته و تازه، به حل مشكلات بسيار گسترده كشور مصر، اقتصاد بحران‌زده و سياست خارجي پرمشكل اين كشور بپردازد.

گفته مي‌شود نيمي از مردم مصر زير خط فقر قرار دارند و درصد بيكاري طبق آمارهاي غيررسمي و برآوردهاي نويسندگان مصري بين 30 تا 40 درصد است و هرگونه تنش در روابط مصر و اسراييل مي‌تواند نه‌تنها اين مشكلات را افزايش دهد بلكه موقعيت بين‌المللي اين رييس‌جمهوري اسلامگرا را متزلزل كند.

تحليل‌گران معتقدند كه اخواني‌ها و رييس‌جمهور بيش از هر مساله ديگري عجله دارند تا اوضاع سروسامان پيدا كند و ارتش نيز با اخوان و رييس‌جمهوري جديد همراهي خواهد كرد زيرا براي نظاميان همكاري يا رقابت با تشكل با تجربه‌اي مثل اخوان‌المسلمين بسيار مناسب‌تر است از همكاري و همراهي با نيروي سوم كه با شعار آزادي‌خواهي و تنوع فراوان به دنبال نهادينه كردن دموكراسي در مصر هستند.

ابتكار:کامنت‌هايي که مسئولان بايد بخوانند

«کامنت‌هايي که مسئولان بايد بخوانند»عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم فضل الله ياري است كه در آن مي‌خوانيد؛«در مقابل گراني‌ها حتي يک آخ هم نگوييد»؛ اين سخن حجت‌الاسلام و المسلمين سيداحمد خاتمي، امام جمعه موقت تهران، عضو هيأت رئيسه مجلس خبرگان و عضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم در چند روز گذشته، يکي از پربيننده‌ترين مطالب رسانه‌هاي اينترنتي بوده‌است. اين روحاني مشهور با اشاره‌ به گراني‌هاي کمرشکن اين روزها، به مردم توصيه کرد که «مبادا به خاطر اينکه دنياي استکبار خوشحال شود، حتي يک"آخ" هم بر زبان بياوريد.»

آنچه در اين ميان جالب توجه به نظر مي‌رسد،"کامنت"‌ها يا واکنش‌هايي است که کاربران اين رسانه‌ها در زير متن اين خبر نوشتند و مخاطب همه اين واکنش‌ها هم کسي جز"گوينده" اين مطلب يعني"سيداحمد خاتمي" نبوده‌است.

اين خبر در سايت‌هاي اينترنتي بسياري منعکس شد و هرکدام از اين رسانه‌ها که امکان انتشار نظرات کاربران را داشته‌اند، نيز مبادرت به اين کار نموده‌اند. نگاهي به شمار اين کامنت‌ها نشان مي‌دهد که افراد بسياري به اين سخن واکنش نشان داده‌اند چنانکه تنها در يک سايت نزديک به 240 نفر به سخن اين روحاني مشهورپاسخ‌هايي دادند. در سايت‌هاي ديگر نيز از 30 نفر تا 90 نفر، نظر خود را پاي مطلب گذاشتند.

اگرچه تعداد کمي از واکنش‌ها به دليل محتواي توهين‌آميز قابل انتشار نبوده‌ اما بقيه کامنت‌ها بسيار خواندني است؛ برخي به طنز و با کنايه به واعظ مشهور پاسخ داده‌اند، کساني هم به صورت جدي‌تري انتقاد و خشم خود را نشان داده‌ و افرادي نيز البته با احترام واکنش نشان داده‌ و توصيه خود را اعلام کرده‌اند.

نتيجه حاصل از تحليل محتواي اين کامنت‌ها هرچه باشد اما در يک موضوع مشترک است و آن، اين که «جامعه ديگر تنها به دنبال"شنيدن" نيست بلکه ديرزماني است که تشنه"گفتن" هم شده‌است» و اين البته موهبتي است که رسانه‌هاي مجازي در اين زمانه در اختيار مردم قرار داده‌اند.

البته اين موضوع صرفاً منظور نويسنده اين سطور نيست، چرا که مردم خود به ضرورت، فرصت‌هاي ابراز نظر را کشف کرده و سخن خود را از دل به زبان يا به قلم مي‌آورند.

درحقيقت موضوع سخن اين است که فرصتي طلايي براي گويندگان، سخنرانان و به‌خصوص مسئولان فراهم شده‌است تا"بازخورد" رفتار و گفتار خود را به ساده‌ترين شکل ممکن ببينند، بشنوند و بخوانند؛ به‌خصوص که هم سخنرانان سنتي ما و هم مسئولان کشوري عادتي مزمن به"گفتن و نشنيدن" پيدا کرده‌اند. منابر ما به شکل سنتي به پند و اندرز مستمعان اختصاص دارد و سخنران در ساعتي مقرر از فراز منبر سخنان خود را مي‌گفت و از آن جايگاه پايين آمده و مستمعان نيز تنها با ذکر صلواتي وي را بدرقه مي‌کنند. (البته سوالات شرعي و درخواست‌هاي مردم همواره وجود داشته که هيچ‌کدام واکنشي به سخنان مطرح شده نبود.)

از سوي ديگر مسئولان کشور نيز تنها عادت کرده‌اند در برابر ميکروفون‌ها و دوربين‌هاي تلويزيوني قرار بگيرند که يا با ارائه آمار و ارقام اقتصادي، سياسي، اجتماعي و حتي ورزشي به مردم القا کنند که وضعشان خوب است و مبادا هيچ فکر نگران‌کننده‌اي از مخيله‌شان عبور کند و يا به مخالفان داخلي و خارجي هشدار بدهند.

بدون ترديد هم سخنرانان و هم مسئولان کشوري با ظهور رسانه‌هاي جديد با امکاناتي مواجه مي‌شوند که آنان را از موهبتي به نام"واکنش افکار عمومي" برخوردار مي‌سازد. افکار عمومي به دليل استفاده از رسانه‌هاي مجازي نشان مي‌دهد از حداقل توان تجزيه و تحليل شرايط برخوردار است و نظراتش چندان بيگانه با وضعيت و شرايط موجود نيست و به همين دليل نيز قابل شنيدن است، حتي اگر از جاده ادب هم خارج شده باشد(اگرچه مورد تأييد نيست).

واکنش‌هايي که هر کاربر اينترنتي در خلوت خانه‌اش ابراز مي‌کند، مي‌تواند احساسات صادقانه‌اي باشد که - بدون تأثيرپذيري از هيجانات اجتماعي و سياسي و در غياب القائات بيگانگان و رسانه‌هاي‌شان – گفتار گويندگان و مسئولان را ارزشيابي ‌کند، به آنان نمره ‌دهد و از يک معضل بزرگ جامعه ما نيز جلوگيري مي‌کند و آن، اين که سالهاست روحانيون و مسئولان کشور ما خود برگه امتحاني خود را تصحيح مي‌کنند و به خود نمره مي‌دهند؛ واضح است که نمره قبولي بالايي هم مي‌گيرند!

بدون ترديد رسانه‌هاي مجازي در کنار همه مزاياي خود، فرصت"تعامل" را به بهترين نحو ممکن فراهم کرده‌است؛ چه کاربر اين رسانه‌ها، نوجوان دبيرستاني 15 ساله‌اي باشد و چه مرد ميانسال مسئولي و چه پيرمرد روحاني مشهوري. آنچه در اين ميان به نظر مي‌رسد، اينکه موضوع مذکور اگرچه"فرصتي" است، اما بي‌توجهي به آن، مي‌تواند به"تهديدي" بزرگ بدل شود.

شنيدن سخن مردمي که آنان را نصيحت مي‌کنيم و بر مقدراتشان حکومت مي‌کنيم، موهبتي است که بايد پاس داشته شود، پس اين فرصت را ازآنان و خودمان نگيريم.آنان براي گفتن و ما براي شنيدن.

دنياي اقتصاد:بازخوانی وظایف بانک مرکزی در شرایط رکود، تورم و تحریم

«بازخوانی وظایف بانک مرکزی در شرایط رکود، تورم و تحریم»عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم دکتر سید احمد میرمطهری است كه در آن مي‌خوانيد؛در شرایط متعارف اقتصادی در صورت بروز رکود، بانک مرکزی با کاهش نرخ تسهیلات و سود سپرده‌ها می‌کوشد به فعالیت‌های اقتصادی رونق بخشد.

در شرایط تورمی نیز بانک مرکزی با افزایش نرخ تسهیلات و سود سپرده‌ها تلاش می‌کند نقدینگی را کاهش دهد. اما در شرایط کنونی که حاکی از رکود تورمی است، افزایش سود تسهیلات می‌تواند به رکود دامن بزند و کاهش آن نیز اثرات تورمی دارد. سیاست‌های پولی که این روزها بانک مرکزی در پیش گرفته و مرتبا اعلام می‌کند، ظاهرا مبارزه با تورم و کاهش نقدینگی است و آنچه بخش‌های تولیدی مطرح کرده و از نامساعد بودن وضع خود گزارش می‌دهند، کمبود منابع مالی و نیاز به نقدینگی است.

در این میان مجلس مرتبا از آثار سوء بیکاری در کشور می‌گوید یا به عبارتی نگران تشدید رکود است و از سوی دیگر بانک مرکزی با مهار نقدینگی به دنبال مبارزه با تورم است. به نظر می‌رسد دو سیاست غیر همسو در مبارزه با مشکلات فعلی اقتصادی توسط قوه مجریه و قوه مقننه مطرح است و هر کدام از منظر مسوولیت‌های خود به دنبال حل مشکل هستند، ولی هنوز یک وفاق ملی در اینکه به کدام سمت و سو باید رفت اعلام نشده و نبود آمار به روز یا در برخی مواقع تردید در آمارها به این بلاتکلیفی سیاستی دامن زده است.

پاره‌ای تصمیمات دولت نظیر قصد به اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها یا برخی سیاست‌های مالی و بودجه‌ای در جهت افزایش نقدینگی است و اینجا است که کار مشکل شده و بانک مرکزی سردرگم مي‌شود؛ چرا که این بانک از یک طرف می‌خواهد با مبارزه با تورم ارزش پول ملی را حفظ کند و سیاست کاهش نقدینگی را دنبال می‌کند و از سوی دیگر تسلیم نظرات دولت در رشد نقدینگی است و نقدینگی هم با رشدی پیوسته حال آهسته یا شتابان در حال افزایش است.

در شرایط حاضر سیاست‌های بانک مرکزی ضمن آنکه باید ناظر بر تمامی احوال اقتصاد ملی باشد در عین حال بايد به روند ساختار اقتصاد هم کمک کند، مشروط بر آنکه دولت هم از مسیر اصلاح سیاست‌ها و کمک به تامین مالی از طریق امکانات خود یک جهت‌گیری همسو با بانک مرکزی داشته باشد، نه آنکه دولت به دنبال اجرای سیاست‌های مالی خود به طور تمام و کمال باشد و بانک مرکزی هم درگیر مبارزه با تورم یا رکود.

بانک مرکزی ضرورتا باید بداند به تنهایی قادر به حل مشکلات اقتصادی کشور نیست به خصوص امروز با جدی شدن تحریم‌ها، این بانک بايد با ارائه نظرات کارشناسی چه در شورای پول و اعتبار و چه در دولت یک تفاهم جمعی در شیوه اجرای سیاست‌های خود ایجاد کند. حتی مساله کاهش ارزش ریال در برابر دلار که این روزها رخ داده است، فارغ از آنکه دلیل آن آثار روانی تحریم‌ها هست یا هر علت دیگر، نباید بانک مرکزی را در حالت عکس‌العملی قرار داده و هر روز سیاست جدیدی در مورد ارز اتخاذ کند.

فراموش نشود مسوولیت اصلاح روند سیاست‌های پولی و مالی مخصوصا در شرایط سخت شدن تحریم‌های اقتصادی با مجموعه مدیران اقتصادی کشور است نه آنکه هر جا مشکلی دیده شد، بانک مرکزی در نقش صندوق پولی دولت ظاهر شود و فورا به عضویت کارگروه حل آن مشکل منصوب شود. به نظر می‌رسد مدیران بانک مرکزی چندین دفعه وظایف خود را در شرایط فعلی که دشوار‌تر از شرایط متعارف است بايد بازخوانی کنند.

جهان صنعت:زیرساخت‌های جایگزینی: تولید جای نفت فراهم نیست

«زیرساخت‌های جایگزینی: تولید جای نفت فراهم نیست»عنوان يادداشت روز روزنامه جهان صنعت به قلم احمد پورفلاح است كه در آن مي‌خوانيد؛ تاکید وزیر صنعت، معدن و تجارت بر تولید صادرات و کاهش نرخ بهره بانکی صنعت بیانگر دغدغه مهدی غضنفری در بالا رفتن سطح کیفی تولیدات و افزایش صادرات کشور در شرایطی که نفت مورد هجمه تحریم‌ها قرار گرفته است، می‌باشد.

نرخ بهره بانکی 20 تا 25 درصد برای صنایع اتفاق خوشایندی نیست چه آنکه در فضای رقابتی دنیای امروز و در شرایطی که رقبای خارجی تولیدات خود را با نرخ بهره 2 تا 5/2 درصد و حتی یک درصدی روانه بازار دنیا می‌کنند، صنعتگر ایرانی ناچار به پرداخت نرخ بهره 20 درصدی است. اگر تورم 20 درصدی و مالیات‌های 25 درصدی را هم برای تولید در نظر بگیریم، صنعتگر چاره‌ای ندارد جز آنکه این ارقام را روی قیمت تمام شده تولید شارژ کند. این به معنای آن است که اگر قرار باشد صنعتگر این همه بهره و مالیات سنگین و تورم بالا و انتظار سهامداران را در قیمت تمام شده و محصول نهایی لحاظ کند، با افزایش صددرصدی قیمت‌ها روبه‌رو خواهیم شد.

مسلما این ارقام نهایی حتی در بازار داخل کارایی نداشته چه برسد به آنکه بخواهیم در فضای رقابتی دنیا روی محصولات صادراتی اعمال کنیم. ما خوشحالیم که قرار است نرخ سود تسهیلات تولید دو درصد کم شده و به مرز 18 تا 16 درصد برسد، مطلبی که مهدی غضنفری چندی پیش عنوان و صراحتا اعلام کرد که بهره 20 تا 25 درصدی برای صنایع جواب نمی‌دهد؛ بنده این موضوع را حدود شش ماه پیش به صراحت بیان کرده و خواستار کاهش نرخ بهره بانکی تولید شدم. در حال حاضر مهم‌ترین مشکل تولید کمبود منابع مالی است که به اذعان وزیر صنعت، معدن و تجارت به رقم 50 هزار میلیارد تومان می‌رسد.

تلاش وزارت صنعت برای تامین منابع موردنظر و کسری 13 هزار میلیارد تومانی آن قابل تقدیر است اما پرسش آن است که آیا 37 هزار میلیارد تومانی که تاکنون به گفته وزیر صنعت فراهم شده به موقع توزیع خواهد شد؟ آیا تامین این مبلغ در عمل انجام می‌شود یا اینکه تنها روی کاغذها نگاشته شده و بودجه لازم و کافی آن به موقع تامین نمی‌شود. آقای غضنفری با تمام حسن‌نیتی که در این امر دارند ممکن است اختیارات لازم را برای تامین این مبلغ نداشته باشند؛ مساله‌ای که برای تامین بودجه صنعت در سال 90 رخ داد که در عمل بیش از 40 درصد بودجه صنعت تامین نشد. در ماجرای هدفمندی یارانه‌ها هم همگان مشاهده کردند که ارقام موردنظر به صنایع نرسید و تنها اعلام عمومی آن باعث افزایش سطح انتظارات و توقعات از صنایع شد.

مساله دیگر سخنان جناب آقای رحیمی، معاون اول رییس‌جمهور در مراسم روز صنعت و معدن است که به جایگزینی تولید جای نفت در شرایط تحریم اشاره کردند. این سخنان اگرچه بسیار زیباست اما آیا با واقعیات ملموس اقتصاد ما همخوانی دارد؛ اینکه تولید جایگزین نفت شود و اقتصاد کشور بدون اتکا به درآمدهای نفتی بچرخد، آرزوی همگان است. ما معتقدیم تولید محور توسعه است و کشورهایی پیشرفت کرده‌اند که منابع زیرزمینی زیادی نداشته و متکی به تولید بخش‌خصوصی بوده‌اند اما آیا زیرساخت‌های لازم برای این کار در کشور ما فراهم شده است؟ برای تحقق این مساله نیازمند مقدمه‌چینی و سال‌ها کار است تا زیرساخت‌های لازم فراهم شود؛ ما هنوز این زیرساخت‌ها را فراهم نکرده‌ایم بنابراین چشم‌انداز مناسبی برای تحقق این امر در حال حاضر نمی‌بینم.

بنده به عنوان صنعتگری که 35 سال به مردم این مرز و بوم خدمت کرده، آرزو دارم برپایی روز صنعت و معدن روزی مانند برگزاری روز معلم، روز مادر و حتی روز پرستار باشد. مردم جشن روز صنعت‌ومعدن را بگیرند و با دسته‌گل به سراغ واحدهای تولیدی بروند. اصلا زیبا نیست دولت برای روز صنعت‌ومعدن جشن بگیرد. آرزو می‌کنیم روزی برسد تا در جشنی کاملا مردمی از صنعتگر قدردانی شود تا خستگی تلاش طاقت‌فرسای تولید برای این مرز و بوم از تن آنها به در رود.
خواندنی ها و دیدنی های بیشتر
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پرطرفدارترین ها