کد خبر : ۳۷۳۱۹۰
تاریخ انتشار : ۰۲ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۱:۵۲
ایران اکونومیست- همیشه براین باور بوده ام که بسیاری از آنهایی که انقلابی بودن را در پرخاشگری و ضدیت با دیپلماسی خلاصه می کنند و با اقدامات، مواضع و رفتارهای نسنجیده خود، ایران را بعنوان کشوری غیرعادی و جنگ طلب معرفی می کنند، هرگز اهمیتی به منافع و امنیت ملی از سویی و سرنوشت مردم کشورمان نداده و نمی دهند.
آنچه رفتار، گفتار و مواضع آنها را شکل می دهد، منافع شخصی و جناحی است و عاملی غیر از این وجود ندارد، چرا که منافع آنها زمانی تامین می شود که وضعیت غیرعادی در کشور حاکم باشد و مردم روی آرامش نبینند. آنها تنها بواسطه‌ی تشدید گرفتاریهای مردم و سوء استفاده از وضعیت نامتعادل کشور و با برقراری رانتهای مختلف می توانند صاحب پست و مقام و پول کلان شوند. البته چنانچه کمی بدبینی را نیز چاشنی بررسی عملکرد آنها کنیم، به نتایجی بدتر می رسیم و آن، حرکت در مسیری است که دشمنان قسم خورده‌ی ایران نظیر ترامپ، پمپئو، نتانیاهو و بن سلمان، علیه ایران ترسیم می کنند. از این منظر می توان مشابهات فراوانی میان آنها پیدا کرد که نمونه‌ی بارزش، مخالفت با برجام و برداشته شدن تحریمها علیه کشورمان است. از سویی آنها با پیوستن ایران به FATF مخالفت می‌کنند و از سوی دیگر دشمنان ایران از نتیجه چنین مخالفتی (وارد شدن نام ایران به لیست سیاه FATF) استقبال کرده و در پوست خود نمی گنجند. آنها حتی بخاطر شکست ترامپ که با تروریسم و جنگ اقتصادی علیه ایران مرتکب جنایت علیه مردم کشورمان شد و مستقیما فرمان ترور وحشیانه قهرمان ملی ما را صادر کرد، عزادار شده و ناله ها و ضجه ها سر دادند. نمونه این ناله ها را می توان در برخی از برنامه های رسانه ملی و مواضع تعدادی از شخصیتها و رسانه های چاپی و بر خط دید.
ضدیت آنها با دیپلماسی و مساوی دانستن هر گونه مذاکره با وادادگی موجب شده تا بیشترین حملات را متوجه رئیس دستگاه دیپلماسی کنند که وظیفه‌ای غیر از پیگیری مقتدرانه‌ی منافع ملی با توسل به ابزارهای دیپلماسی نظیر مذاکره، مصاحبه، ملاقات و پیام رسانی مثبت و منفی ندارد. برخی از انقلابیون مورد نظر، بدون درک صحیحی از نظام بین الملل و ملزومات دیپلماسی، فکر می کنند که همه مسایل با شعار و حمله به این و آن درست می شود و رئیس دستگاه دیپلماسی هم باید ابزارهای دیپلماسی را کنار گذاشته و از اول صبح تا آخر شب توهین، افترا و مباهته را سرلوحه خود قرار دهد. آنها بارها و بارها در مقاطع حساس و کلیدی، با حمله به رئیس دستگاه دیپلماسی پیامهای غلطی را به دولتهای دیگر مخابره کرده و موجب کم اثر شدن اقدامات دیپلماتیک رئیس دستگاه دیپلماسی و دستگاه دیپلماسی شده اند. نمونه اخیر آن را می توان در برگزاری جلسه سوال از رئیس دستگاه سیاست خارجی در مجلس شورای اسلامی و سخنان خارج از نزاکت و ادب برخی از افرادی که ایرانی بودنشان نیز زیر سوال است و دادن کارت زرد به دکتر ظریف، دید.
دکتر ظریف طی چند روز گذشته همچون همیشه طی پیامهای توئیتی واکنش مقتدرانه‌ای را در مقابل اظهارات و مواضع مزورانه‌ی مقامات برخی از کشورها داده بود. برای موثر بودن چنین پیامهایی باید با حمایت از دکتر ظریف، انسجام ملی به نمایش گذاشته می‌شد، ولی جلسه سوال در مجلس و سخنان برخی از نمایندگان، برخلاف توصیه‌های مقام معظم رهبری مبنی بر رعایت اخلاق و خودداری از توهین و افترا، بار دیگر آب به آسیاب دشمنان ریخت. البته وقتی دکتر ظریف در مصاحبه با روزنامه همدلی پشت پرده ساخت سریالی چون گاندو علیه خود را افشا نمود، انتظار چنین برخوردی می رفت. اخیرا دکتر ظریف سه پیام توئیتی در واکنش به زیاده خواهیهای برخی از کشورهای غربی منتشر کرده بود که عبارتند از:
1- ظریف در واکنش به بیانه سه کشور اروپایی عضو برجام و ادعای تلاششان برای زنده نگهداشتن برجام نوشت: «این به خاطر ایران است که برجام زنده است، نه سه کشور اروپایی. رهبران سه کشور اروپایی– که برای اجرای تعهدات خود ذیل برجام بر امضاء و اجازه کارگزاران اوفک (دفتر کنترل دارایی‌های خارجی خزانه‌داری آمریکا) متکی هستند – هیچ کاری برای حفظ برجام انجام نداده‌اند. آیا ابتکار مرده زاده‌شده امانوئل ماکرون یا خودداری انگلستان از پرداخت بدهی مقرر در حکم دادگاه را به یاد دارید؟ این به خاطر ایران است که برجام زنده است، نه سه کشور اروپایی.»
2- ظریف در واکنش به سخنان سخیف وزیر خارجه فرانسه نوشت: «همکار محترم: شما دوران کاری‌ات در کابینه را با فروش جنگ‌افزار به جنایتکاران جنگی سعودی آغاز کردی. از بیان حرف‌های پوچ و مهمل در مورد ایران دست بردار. یادآوری واقعیت: این "شما" هستید که منطقه ما را بی‌ثبات می‌کنید. از حفاظت جنایتکارانی که منتقدان خود را با اره تکه تکه می‌کنند و از جنگ‌افزارهای ساخت "شما" برای سلاخی کودکان در یمن استفاده می‌کنند، دست بردارید.»
3- ظریف در واکنش به تنش‌آفرینی‌های روزهای پایانی دولت آمریکا نوشت: «خطاب به رییس‌جمهور آمریکا: اگر هدف «گشت‌زنی‌های نمایش حضور» بی‌-۵۲‌ هایتان ارعاب یا هشدار به ایران است، باید این میلیاردها دلار را برای سلامت مالیات‌دهندگان در کشورتان هزینه می‌کردید. هرچند که در ۲۰۰ سال گذشته ما هرگز آغازگر جنگی نبوده‌ایم، اما در دادن پاسخ خردکننده به متجاوزین تردید نمی‌کنیم. کافی است از دوستان صمیمی‌ات که صدام را حمایت کردند بپرسی.»
حال این سوال پیش می آید که آیا ظریف که بطور مقتدرانه و با بهره برداری از ابزارهای مختلف دیپلماسی تمام قد به دفاع از منافع ملی برخاسته است، خائن است، یا کسانی که بجای حمایت از مدافعین منافع ملی و سربازان خط مقدم دیپلماسی، با حمله به آنها، پیامهای غلط مخابره کرده و آب به آسیاب دشمن می ریزند؟ با کمی تامل می توان پاسخ این سوال را یافت.
طی بحثی که در مورد اتفاقات سه شنبه مجلس با برخی از دوستان داشتم، برخی، از برخورد نجیبانه‌ی دکتر ظریف در مقابل هتاکی‌ها انتقاد کرده و مناسب می‌دانستند که او نیز برخورد مشابهی می کرد، ولی بر کسی پوشیده نیست که «از کوزه همان برون تراود که در اوست». هتاکی حرفه‌ی کسانی است که از منطق، ادب، نزاکت و سواد، بی بهره هستند.   
 
محمود اکبری
*کارشناس روابط بین الملل
خواندنی ها و دیدنی های بیشتر
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پرطرفدارترین ها