کد خبر : ۳۳۸۲۱۵
تاریخ انتشار : ۲۵ دی ۱۳۹۸ - ۱۷:۱۲
ایران اکونومیست- حسرت صعود تیم فوتبال امید ایران به بازیهای المپیک بر تعداد سالهایش افزوده شد و این بار با یک سرمربی دیگر. مردی که یک پرسش مهم در موردش مطرح می شود؛ حمید استیلی مقصر است یا قربانی؟

رویای المپیکی دیگر تمام شد، در همین نقطه آغاز و در جایی که شاید انتظارش را داشتیم. سکوت رسانه ها در این مدت شاید تنها برای حمایت از اندک امید باقی مانده به منظور حمایت از تیمی بود که ممکن بود شانس کمی برای صعود به مراحل بالاتر داشته باشد اما عبور از طلسم ۴۴ ساله با مدیریت حاکم بر فوتبال کشور فراتر از انتظار به نظر می رسد.

تیم فوتبال امید ایران ماه ها پیش از این مسابقات حذف شده بود، با همان ترکیب عجیب و نامناسب کرانچار و استیلی که از روز نخست مشخص بود سرانجامی ندارد، پس از آن با انتخاب عجیب‌تر فرهاد مجیدی که هنوز کسی نمی داند چگونه و با تصمیم چه کسی به نیمکت سرمربیگری تیم ملی رسید و چگونه عزل شد.

ما زمانی از مرحله مقدماتی المپیک کنار رفتیم که بعد از مرحله انتخابی ماه ها تیم را رها کردیم و به دنبال بررسی شرایط گزینه های مختلف بودیم. وقتی در ازبکستان از حریف اولمان ۴ گل دریافت کردیم تکلیف رویاهای خودمان را با این تیم روشن کردیم.

سوال خوبی است اگر از خودمان بپرسیم حمید استیلی مقصر است یا قربانی؟ او که مثل خیلی دیگر از پیشکسوتان و سرمایه هایمان سپر بلا کردیم در این روزهای پایانی و درست در زمانی که هیچ گزینه دیگری باقی نمانده بود به او اعتماد کردیم تا در فاصله ۳ ماه تا مرحله مقدماتی بازی های المپیک پس از مسابقه با اندونزی و قطر برای دیدار با ازبکستان و کره‌جنوبی آماده شود.

تفاوت کلاس فوتبال حریفانمان را در این تورنمنت دیدیم؟ این حاصل تفکرات حمید استیلی و دستیارانش نیست. این موقعیت تلخ امروز فوتبال ماست که در رده بزرگسالان حریف بحرین و عراق نمی شود، در رده نوجوانان از مرحله گروهی حذف می شود و در رده جوانان حتی به مرحله نهایی هم صعود نمی کند.

در هر تورنمنت و هر رویداد تازه می توانیم قربانی تازه ای پیدا کنیم اما نتیجه درخشانی برخلاف وضعیت تاسف برانگیز حاکم بر فوتبال کشور رقم نخواهد خورد. 

می توانیم همه کاسه و کوسه های امروز را بر سر استیلی بشکنیم همانطور که پیش از این چمنیان و پورغلامی و امیرحسین پیروانی، ویلموتس و سایرین را مقصر دانستیم اما حال فوتبال ما خوب نیست.

با مدیرانی که به جز پنهان شدن پشت سر پیشکسوتان و چهره های نام آشنای فوتبال نقش دیگری در این ناکامی ها بازی نمی کنند. تصمیم گیرانی که شهامت پذیرش مسئولیت خود را ندارند و پشت سر کمیته فنی پنهان می شوند. همان ها که استیلی  و مجیدی و ویلموتس و پورغلامی را انتخاب کردند اما هرگز در این روزها مقابل رسانه قرار نمی گیرند تا پاسخگوی اشتباهات خود باشند.

فوتبال در این روزهای تلخ و تاریک به هوای تازه نیاز دارد.

 مهر

برچسب ها: تیم امید ، المپیک ، فوتبال
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار